Karaczan amerykański – czym jest i skąd pochodzi

Czym jest i skąd pochodzi Karaczan amerykański

Karaczan amerykański (Periplaneta americana) znany również jako przybyszka amerykańska lub kakerlak amerykański jest największym spośród występujących na terenie Polski karaczanów. Dwie najczęściej stosowane z tych nazw, a mianowicie przybyszka amerykańska i karaczan amerykański będziemy używać w naszym artykule zamiennie.Przybyszka amerykańska jest szybka, zwrotna i skoczna. Ten duży owad potrafi poruszać się po wszystkich powierzchniach w tym również po szkle. Ten duży robak potrafi również latać na odległość do kilkudziesięciu metrów, choć robi to niechętnie.

Morfologia szkodnika, czyli jak wygląda Karaczan amerykański

Przybyszka amerykańska ma od 28 do 38 milimetrów długości. Samce przybyszki amerykańskiej są większe od samic przybyszki amerykańskiej. Ciało karaczana amerykańskiego jest czerwonobrązowe. Jedynie tarcza tułowiowa przybyszki amerykańskiej jest rdzawa i ma żółty brzeg. Obie pary skrzydeł przybyszki amerykańskiej są dobrze rozwinięte. Pierwsza para skrzydeł przybyszki amerykańskiej wystaje poza odwłok. Czułki przybyszki amerykańskiej są dłuższe od ciała przybyszki amerykańskiej.

Samce przybyszki amerykańskiej można rozpoznać po niewielkim, podzielonym segmencie znajdującym się na końcu odwłoka tego dużego owada. U samicy przybyszki amerykańskiej odwłok zakończony jest jednym dużym segmentem. Wyrostki rylcowe znajdujące się na końcu odwłoka przybyszki amerykańskiej są u samców dłuższe niż jest to w przypadku samic przybyszki amerykanskiej.

Co je karaczan amerykański? – żerowanie robaka

Pożywieniem karaczana amerykańskiego są resztki produktów spożywczych będących pożywieniem człowieka. Przybyszka amerykańska jest wszystkożerna, ale w jej diecie dominuje pokarm roślinny.

Występowanie przybyszki amerykańskiej

Na terenie Polski przybyszka amerykańska jest dość rzadka. Ten duży brązowy owad pojawia się głównie w ciepłych pomieszczeniach takich jak piekarnie i szklarnie, a także na terenie zsypów śmieci. Często spotykany jest również na terenie portów do których trafia z towarem znajdującym się w kontenerach.

Rozmnażanie się i rozwój przybyszki amerykańskiej

Jaja składane są przez samicę przybyszki amerykańskiej do kokonu noszonego przez nią na ostatnim segmencie odwłoka. Kokon składany jest przez samice przybyszki amerykańskiej po upływie od 1 do 6 dni od jego uformowania. Następnie przykrywany jest on resztkami pokarmu i przyklejany całością do pokarmu. Kokon przybyszki amerykańskiej jest bardzo podobny do kokonu karaczana wschodniego. Jest on jednak jaśniejszy i mniejszy ma bowiem jedynie 9 milimetrów długości .W jednym kokonie przybyszki amerykańskiej może znajdować się od 14 do 26 jaj. Przeciętnie jest to 16 jaj. Ilość kokonów składanych przez samice jest dużo większa niż jest to w przypadku innych karaczanów. Może być ich nawet 50.

Składane są one przez te bardzo duże owady w kilkunastodniowych odstępach. Czas rozwoju embrionów uzależniony jest od temperatury. W temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza trwa on 32 dni, przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza trwa on 57 dni, a w temperaturze wynoszącej 21°Celsjusza trwa on 88 dni. Larwy karaczana amerykańskiego rozwijają się jedyne przy temperaturze przekraczającej 22°Celsjusza. Przy temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza połączonej z wysoką dostępnością pokarmu rozwój ten trwa 194 dni. Jeśli temperatura jest o zaledwie 5°Celsjusza niższa rozwój ten wydłuża się do 519 dni. Osobniki dorosłe przybyszki amerykańskiej mogą żyć do 440 dni.

Zwalczanie-karaluchów

Hodowle przybyszki amerykańskiej

Duże rozmiary i egzotyczność sprawiają, że przybyszka amerykańska często bywa również zwierzęciem hodowlanym. Zazwyczaj przybyszki amerykańskie hodowane są na podłożu składającym się z torfu, wytłoczek jajek, włókna kokosowego i ziemi.

Przybyszki amerykańskie często hodowane są na karmę ponieważ mają one niewielkie wymagania co do karmy oraz warunków bytowania, są odporne na pleśń, niską i wysoką wilgotność oraz inne czynniki. Ten duży owad dobrze znosi też przegęszczenia.

Łatwość hodowli sprawia, że przybyszka amerykańska często używana jest też do badań laboratoryjnych. Te duże owady stosowane były między innymi podczas badań dotyczących wpływu pola elektromagnetycznego na układ nerwowy.

W naszym kraju ucieczki z hodowli są jednymi z ważniejszych dróg którymi przybyszki amerykańskiej pojawiają się w środowisku. Niestety ze względu na szybkość tych owadów ucieczki te zdarzają się dość często.

Karaczany – czym są, skąd się biorą, rodzaje karaczanów.

Czym są karaczany?

Karaczany znane również jako hełmce są rzędem prymitywnych owadów spokrewnionych z szarańczakami. Karaczany są dość duże jak na owady i silnie zbudowane. Ich długie biczykowate czułki cały czas są w ruchu. Przedplecze karaczanów jest silnie rozwinięte. Zazwyczaj mają one dwie pary skrzydeł spośród których pierwsza jest sztywna i nakrywa drugą, błoniastą parę skrzydeł. U niektórych spośród gatunków karaczanów skrzydła uległy redukcji. Karaczany żerują na terenie domów, mieszkań, magazynów, restauracji i innych zasiedlanych przez ludzi miejsc. Nieprzyjemny zapach wydzielany przez gruczoły skórne, duża ruchliwość i obrzydliwy wygląd sprawiają, że te robaki domowe budzą u ludzi obrzydzenie. Większość karaczanów to robaki domowe wywodzące się z rejonów tropikalnych. Karaczany prowadzą głównie nocny tryb życia w związku z czym widywane są rzadziej niż wynikało by to z ich liczebności.

Karaczanowate – karaczan wschodni, karaczan prusak, przybyszki

Większość karaczanów występujących w Polsce wywodzi się z rodziny karaczanowatych. Karaczanowate to robaki domowe o owalnym i spłaszczonym ciele. Ich czułki są długie i biczykowate. Oczy duże. Narządy gębowe typu gryzącego. Przedplecze karaczanowatych ma kształt trójkąta z zaokrąglonymi bokami. Odnóża bieżne karaczanowatych są dobrze rozwinięte. Większość karaczanowatych ma skrzydła, ale u niektórych spośród nich są one zredukowane. Karaczany nie latają nawet jeśli posiadają dobrze rozwinięte skrzydła. Skrzydeł robaki te używają jedynie jako spadochronu podczas spadania z większej wysokości. Na końcu odwłoka karaczanowatych obu płci znajdują się wyrostki nazywane cerciami. U samców ponadto pojawiają się nieczłonowane style. Jaja składane są przez karaczanowate w specjalnych kokonach, które zbudowane są z wydzielanej przez samice substancji. Kokony te rozrywane są przez larwy po ich wylęgnięciu się z jaj. Po wyjściu z jaj larwy karaczanowatych są białe i bezskrzydłe. Chityna pokrywająca ich ciała ciemnieje po kilku godzinach. Po kilku linieniach wyrastają im skrzydła i przysadki odwłokowe. Larwy karaczanowatych mogą regenerować utracone człony swoich czułków.

Karaczanowate przenoszą zarazki i pasożyty wywołujące liczne choroby w tym między innymi dur brzuszny, glistnicę, gruźlicę i owsicę. Karaczanowate to robaki które najczęściej rozprzestrzeniają się na większe odległości razem z produktami na których żerują, a na mniejsze najczęściej wędrując w tym między innymi przez kanalizację i przewody centralnego ogrzewania.

Karaczan wschodni

Karaczan wschodni (Blatta orientalis) znany jest również jako karaczan pospolity lub karaluch.

Wygląda karaczana wschodniego

Ciała karaczana wschodniego jest płaskie i masywnie zbudowane. Samice są niemal czarne. Mają one 28 milimetrów długości. U samców odwłok w 2/3 zakryty jest skórzastymi okrywami. U samic okrywy te mają formę niewielkich wyrostków. Czułki samic karaluchów są nieco krótsze od ich ciał, a czułki samców karaluchów nieco dłuższe od ich ciał. W populacjach karaczanów wschodnich dominują samice. Sporadycznie karaczany wschodnie rozwijają się przez partenogenezę. Kokon w którym ułożone są jaja karaluchów jest większy od kokonu karaczanów prusaków. Ma on 6 milimetrów szerokości i 10,5 milimetrów długości. Ma on brązową barwę i lekko wygięty kształt.

Zwalczanie-karaluchów

Rozówj karacznaów wschodnich

Po opuszczeniu jaj larwy karaluchów są białe i mają 6 milimetrów długości. Już po kilku godzinach zmieniają jednak barwę na żółtą. Z każdym kolejnym linieniem stają się one coraz ciemniejsze. Podczas swojego rozwoju larwa karaczana prusaka linieje od 6 do 10 razy. Długość życia osobników dorosłych karaczana wschodniego uzależniona jest od temperatury otoczenia. Przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza jest to 140 dni. Kokon formowany jest przez samice karaczana wschodniego po upływie od kilku do kilkunastu dni od odbycia przez nią kopulacji. Liczba jaj wewnątrz kokonu jest zmienna. Przeciętnie jest ich 16. Podczas swojego życia samica karaczana wschodniego tworzy od 8 do 10 kokonów. Po uformowaniu kokon składany jest przez samice na pokarmie lub w niewielkiej odległości od niego. Czas od złożenia jaj do wylęgu larw uzależniony jest od temperatury otoczenia niemniej bez względu na temperaturę jest on znacząco dłuższy niż w przypadku większości owadów w tym zwłaszcza owadów magazynowych do których karaczan wschodni jest zaliczany. Przy temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza rozwój zarodka trwa 42 dni. Przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza wydłuża się on do 57 dni, a przy temperaturze wynoszącej 21°Celsjusza wydłuża się on do aż 81 dni. Larwy karaczana prusaka rozwijają się w temperaturze przekraczającej 22°Celsjusza. Rozwój larw jest dość długi. W optymalnych warunkach na które składają się dostępność odpowiedniego pokarmu i temperatura wynosząca około 30°Celsjusza rozwój larw trwa 300 dni. Przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza rozwój ten wydłuża się do 530 dni. Jeśli larwom brakuje odpowiedniego pokarmu to ich rozwój może trwać od 3 do 4 lat. Za równo w niskich jak i w wysokich temperaturach karaczany wschodnie szybko giną. W temperaturze wynoszącej od 42 do 43°Celsjusza połączonej z wysoką wilgotnością giną one już po upływie jednej godziny.

W przeciwieństwie do karaczana prusaka karaczan wschodni rozmnaża się i żeruje w podłogowych częściach pomieszczeń. Najczęściej karaczany wschodnie pojawiają się w miejscach w których jest ciepło takich jak okolice rur z ciepłą wodą i pieców oraz za kaloryferami. Karaczan wschodni spotykany jest na terenie piekarni, zakładów gastronomicznych, mieszkań i statków. O ich pojawieniu się świadczą przede wszystkim nieprzyjemny zapach pochodzący z wydzieliny gruczołów skórnych karaluchów oraz kał przypominający odchody myszy którymi karaczany wschodnie zanieczyszczają produkty.

Karaczan wschodni rozwija się na bardzo podobnych produktach co blisko z nim spokrewniony karaczan prusak . jest on jednak dużo bardziej od karaczana prusaka wrażliwy na brak wody w powietrzu i w pokarmach.

W Polsce karaczan wschodni jest pospolity, ale rzadszy od karaczana prusaka.

Karaczan prusak (Blatella germanica)

Karaczan prusak jako jedyny przedstawiciel karaczanów występujący w Polsce zaliczany jest do rodziny prusakowatych.

Wygląd karaczana prusaka

Karaczan prusak znany jest również jako francuz, karaczan persak lub karaczan prusak jest brudnożółty. Jedynie jego odnóża i czułki są minimalnie jaśniejsze od reszty ciała. Samice karaczana prusaka mają od 12 do 16 milimetrów długości. Samce karaczana prusaka mają od 10 do 12 milimetrów długości. Na tarczce tułowiowej karaczana prusaka znajdują się dwie czarne, podłużne kreski. Odnóża karaczana prusaka są długie. Na goleniach karaczana prusaka znajdują się charakterystyczne kolce.

W skład stopy karaczana prusaka wchodzą dwa pazurki i poduszka znana również jako aridum. Na czterech członach stopy karaczana prusaka znajdują się przylgi wewnętrzne. Wieloczłonowe czułki są równie długie co ciało karaczana prusaka. Karaczany prusaki bardzo dbają o ich higienę. Regularnie czyszczą je przesuwając przez aparat gębowy. Odwłok karaczana prusaka jest wyraźnie segmentowany. Na jego końcu znajdują się pierwotne wyrostki nazywane cerciami.

Rozwój prusaków

Jaja karaczana prusaka są długie. W kokonie układane są one w dwóch szeregach. Kokon karaczana prusaka ma 2,5 milimetra szerokości i 5,5 milimetra długości. Ma on lekko zakrzywiony kształt. Tuż przed wyjściem larw ma on brązową barwę. Larwy karaczana prusaka, które niedawno wyszły z jaja są białe niemniej kształtem ciała przypominają one osobniki dorosłe karaczana prusaka. Podczas rozwoju ciemnieją one, wyrastają im skrzydła oraz cerci, a także zwiększa się liczba członów w ich czułkach z 26 po wylęgu do 87 po osiągnięciu stadium dorosłego.

Kokon formowany jest przez samice karaczana prusaka po upływie 7 dni od jej zapłodnienia. Kokon posiada poprzeczne bruzdy, które odpowiadają położeniu komór jajowych. W kokonie może się znajdować od 16 do 56 jaj. Przeciętnie jest to 30 jaj. Kokon przytwierdzony jest do końca odwłoka samicy. Samica nosi go tam aż do wylęgu larw. Czas po którym następuje wylęg larw uzależniony jest od temperatury. W temperaturze pokojowej są to 24 dni. Przy temperaturze wynoszącej  30°Celsjusza jest to 15 dni. Samica przestaje interesować się kokonem po wylegnięciu się z niego jaj. W temperaturze wynoszącej  25°Celsjusza osobniki dorosłe karaczanów prusaków żyją 260 dni. Podczas swoje życia samice karaczanów prusaków czterokrotnie składają kokony. Przed złożeniem każdego z kokonów konieczne jest przeprowadzenie nowego zapłodnienia.

Podczas swojego rozwoju larwy karaczana prusaka linieją od 6 do 7 razy. Po zrzuceniu oskórek zjadany jest przez larwy. Długość rozwoju larw uzależniona jest od temperatury w której rozwój ten następuje. Przy temperaturze wynoszącej 21°Celsjusza rozwój ten trwa 174 dni. Przy temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza długość tego rozwoju skraca się do 74 dni. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono, że czas rozwoju larw karaczana prusaka hodowanych pojedynczo jest dłuższy niż jest to w przypadku larw karaczanów prusaków hodowanych w grupach. Zarówno larwy jak i osobniki dorosłe karaczanów prusaków są dość odporne na brak pożywienia. Przy temperaturze wynoszącej 22°Celsjusza małe larwy karaczanów prusaków mogą przeżyć 10 dni bez pożywienia. Jeśli chodzi o czas, który mogą bez pożywienia przeżyć osobniki dorosłe karaczana prusaka to jest on silnie uzależniony od płci danego karaczana prusaka. W przypadku samców karaczana prusaka jest to 15 dni, a w przypadku samic karaczana prusaka 40 dni. Ciała larw karaczanów prusaków są silnie spłaszczone. Ułatwia to im przebywanie w niedostępnych miejscach takich jak listwy podłogowe, szpary i okolice rur kanalizacyjnych oraz przedostawanie się przez wąskie szczeliny. Za dnia karaczany prusaki  przebywają w ukryciu. Bardzo intensywne żerowanie karaczanów prusaków ma miejsce krótko po zapadnięciu zmroku oraz tuż przed świtem. Najdrobniejsze wstrząsy podłoża lub nawet gwałtowniejsze ruchy powietrza powodują ich szybką ucieczkę. Posiadane przez karaczany prusaki skrzydła używane są przez nie wyłącznie do lotu szybowcowego. Samce karaczanów prusaków mogą wykonywać niewielkie skoki.

Karaczan prusak szkodnikiem wszystkożernym

Karaczan prusak jest owadem bardzo pospolitym. Występuje on w magazynach, mieszkaniach, szpitalach, restauracjach  i innych miejscach. Pożywieniem karaczanów prusaków są  głównie resztki żywnościowe. Karaczany prusaki preferują produkty zawierające duże ilości wody takie jak na przykład marchew, owoce, ziemniaki niemniej żeruje on również w suchszych produktach takich jak pieczywo, cukier i mąka. Karaczany prusaki są wszystkożerne, ale nie mogą rozwijać się jeśli żywią się produktami zawierającymi niewielkie ilości białka. Sporadycznie zdarza się wśród karaczanów prusaków kanibalizm. Jego ofiarą padają osobniki okaleczone lub te, które nie zrzuciły jeszcze do końca oskórka larwalnego.

Szkody powodowane przez karaczana prusaka polegają na zanieczyszczaniu produktów wylinkami i odchodami, a także na przenoszeniu powodujących gnicie produktów grzybów i bakterii.

Karaczan prusak wywodzi się z Azji, ale obecnie występuje na całym świecie. Najczęściej pojawia się w lokalach posiadających centralne ogrzewanie. Występuje gromadnie.

Zwalczanie-karaluchów

Przybyszki

Na terenie Polski sporadycznie pojawiają się również karaczan australijski znany też jako przybyszka australijska i karaczan amerykański znany również jako przybyszka amerykańska. Gatunki te są jednak znacznie rzadsze od karaczana wschodniego i karaczana prusaka ponieważ mają wysokie wymagania dotyczące z temperatury.

Zadomkowate – karaczany żyjące poza budynkami

Karaczany żyją nie tylko wewnątrz budynków, ale również poza nimi. Wszystkie występujące w Polsce karaczany żyjące poza budynkami zaliczane są do rodziny zadomkowatych. Nie stanowią one zagrożenia dla działalności człowieka ponieważ nie mogą rozmnażać się wewnątrz budynków. Przedstawiciele zadomkowatych, którzy przypadkiem trafią do wnętrz budynków giną po upływie kilku dni. W związku z tym zazwyczaj nie ma konieczności zwalczania przedstawicieli tej rodziny. Wszystkie owady zaliczane do rodziny zadomkowatych są dość rzadkie w związku z czym dość rzadko są one również spotykane. Przedstawicielami zadomkowatych występującymi w Polsce są między innymi bezżyłka plamista, zadomka leśna i zadomka polna.

Bezżyłka plamista

Bezżyłka plamista (Phyllodromica maculata) jest brunatnoczarna i błyszcząca. Przedplecze bezżyłki plamistej jest czarne z wyjątkiem jasnego obrzeża. Pokrywy są żółtawe i pozbawione siatki żyłek oraz czarnych plamek.

Samice i samce bezżyłki plamistej różnią się między sobą przede wszystkim wielkością i kształtem pokryw. Pokrywy samic bezżyłki plamistej są zaokrąglone i ścięte. Osiągają one od 2,7 do 3,2 milimetrów długości. Pokrywy samców sięgają do końca ich odwłoka. Mają one od 5,5 do 6 milimetrów długości. Ponadto samice bezżyłki plamistej są minimalnie mniejsze od samców. Mają one od 6,5 do 7 milimetrów długości podczas gdy samce mają od 6,5 do 7,4 milimetra długości. Poza tym u samców nie występuje czarnobrunatna plama w dolnej części pokryw.

Bezżyłka plamista występuje na terenie centralnej Europy. Jej obszar występowania rozciąga się od Polski , Słowacji i Węgier przez Czechy i austriacki Tyrol aż do rzeki Ren w Niemczech. Możliwe, że występuje ona również na terenie Ukrainy, Rumunii i Szwajcarii.

W Polsce bezżyłka plamista występuje w całym kraju. Pojawia się od maja do sierpnia.

Zadomka leśna

Zadomka leśna ma od 9 do 11 milimetrów długości. Jej pokrywy są brunatnożółte i lancetowate. Przedplecze zadomki leśnej jest czarne z wyjątkiem mającego barwę kości słoniowej obramowania. Dołek gruczołowy okrągławy i duży. Zadomka leśna jest szeroko rozpowszechniona na terenie Europy. Jest pospolita w całej Polsce.

Zadomka polna

Zadomka polna jest pospolita w Europie i na terenie zachodniej Syberii. Ma ona od 7 do 13 milimetrów długości. Ubarwienie jej ciała jest zmienne. Skrzydła samca zadomki polnej są długie. Na jego przedpleczu znajduje się czarna plama o nieostrych krawędziach. Samice mają krótsze skrzydła, a ich przedplecze jest jasnobrązowe.

Zadomka polna występuje głównie na terenie lasów. Występuje również na terenie sadów, ogrodów i w zaroślach. Zadomka polna jest wszystkożerna.

Samce najczęściej widywane są na ziemi, a samice na niskich roślinach. Przedstawiciele tego gatunku widywani są od maja do września. Samice składają jaja do mających 3 milimetry długości kokonów.

Metoda żelowa na karaluchy w domu

Karaluch w domu – jak się pozbyć

Prusaki, karaluchy są dużym problemem w naszych domach, mieszkaniach i innych miejscach. Na szczęście są one problemem rozwiązywalnym. Jednym z rozwiązań problemu z tymi owadami jest stosowana również w celu zwalczania przybyszki amerykańskiej metoda żelowa. Metoda żelowa znana jest też jako metoda kremowa, metoda pokarmowa, zwalczanie karaluchów metodą żelową, zwalczanie karaluchów metodą kremową, zwalczanie karaluchów metodą pokarmową, zwalczanie prusaków metodą żelową, zwalczanie prusaków metodą kremową, zwalczanie prusaków metodą pokarmową, zwalczanie karaluchów żelem, zwalczanie prusaków żelem, zwalczanie mrówek żelem, zwalczanie karaluchów za pomocą żelu, żelowanie karaluchów lub żelowanie robactwa jak sama nazwa wskazuje polega na aplikacji środków owadobójczych w formie żelu. Żel ten zawiera w swoim składzie substancje wysokobiałkowe i feromony, które przyciągają zwalczane za pomocą tej trucizny szkodniki oraz truciznę zabijającą przyciągane robactwo.

Owady zwalczane metodą żelową

Metodą żelową najczęściej zwalczani są przedstawiciele karaczanów. Karaczany znane też jako hełmce są rzędem owadów z podgromady uskrzydlonych. Karaczany są najczęściej ciemno ubarwione. Głowa karaczanów jest niemal w całości ukryta pod szerokim, tarczowatym przedpleczem. Ich pokryte szczecinkami czułki są długie i wieloczłonowe. Przednia para skrzydeł karaczanów jest ciemniejsza i schitynizowana. Użyłkowanie skrzydeł karaczanów jest gęste i wyraźnie widoczne. Odnóża karaczanów są smukłe, długie i wyposażone w długie kolce dzięki czemu owady te zdolne są do szybkiego biegu. Odwłok karaczanów jest szeroki. Na jego końcu znajduje się para członowanych wyrostków odwłokowych. Karaczany to owady ciepłolubne w związku z tym najliczniej występują one w rejonach tropikalnych. Trzy spośród gatunków karaczanów występujących na terenie Polski to szkodniki. Są nimi karaczan prusak, karaczan wschodni i przybyszka amerykańska. Skuteczna metodą zwalczania wszystkich tych trzech gatunków karaczanów jest metoda żelowa.

Zalety metody żelowej

  • bardzo wysoka skuteczność,
  • bezpieczeństwo podczas wykonywania zabiegu,
  • brak brzydkich zapachów przy stosowaniu tej metody,
  • długie działanie zwalczające owady – nawet do 12 miesięcy,
  • brak konieczności wyprowadzi z domu na czas zabiegu i po nim,
  • ekologiczność żelu nie szkodząca mieszkańcom,
  • działa na owady odporne na innego typu zabiegi.

Masz problem z owadami w domu? Skontaktuj się z nami: tel. +48 505 177 654


Karaluchy

Owadami najczęściej zwalczanymi metodą żelową są karaluchy znane też jako karakony lub karaczany wschodnie. Karaluchy maja do 3 centymetrów długości. Mogą mieć ubarwienie od czerwonego do czarno-brązowego. Druga para skrzydeł karaluchów jest dobrze rozwinięta. Samice karaluchów składają w kokonach od 14 do 16 jaj. Rozwój karaluchów w temperaturze pokojowej trwa około 279 dni. Karaluchy są wszystkożerne. Jako jedne z niewielu zwierząt potrafią trawić keratynę będącą składnikiem białka włosa. Karaluchy przenoszą liczne choroby. Karaluchy żyją w grupach których członkowie rozpoznają się nawzajem dzięki specyficznemu zapachowi. Karaluchy chaotycznie podążają do miejsc, w których znajdują się już inne osobniki tych zwierząt. Karaluchy potrafią przeżyć nawet 7 dni bez wody i nawet 30 dni bez jedzenia. Dieta karaluchów jest bardzo zróżnicowana. W skład diety karaluchów wchodzą owoce, warzywa, ziemniaki, cukier, mąka, ludzki naskórek, kurz, kleje roślinne, alkohol i zwłoki innych karaluchów.

Przybyszka amerykańska

Przybyszka amerykańska znana też jako karaluch amerykański lub karaczan amerykański wywodzi się z Azji południowo-wschodniej skąd dzięki człowiekowi rozprzestrzeniła się na cały świat z wyjątkiem jak to zwykle bywa w przypadku owadów rejonów polarnych. Na szczęście na terenie Polski wciąż występuje ona rzadziej niż karaluchy i prusaki, co nie oznacza, że nie stanowi ona w naszym kraju problemu. Przybyszkę amerykańską można bardzo łatwo odróżnić od innych gatunków karaczanów osiąga ona bowiem bardzo duże rozmiary. Może mieć ona od 3 do nawet 5 centymetrów długości. Przybyszka amerykańska ma brązowe ciało wyposażone w długie skrzydła i czułki. W przeciwieństwie do prusaków potrafi ona latać. Początkowo przybyszka amerykańska zamieszkiwała w lasach tropikalnych południowej Azji. Obecnie występuje w ludzkich siedzibach na niemal całym świecie. Przybyszka Amerykańska żywi się resztkami żywności. Przybyszka amerykańska szczególnie upodobała sobie miejsca ciepłe i wilgotne. Samice  przybyszki amerykańskiej umieszczają swoje jaja w kokonach w miejscach, w których będą one bezpieczne. Najczęściej kokony te umieszczane są przez przybyszki amerykańskie w luźnej glebie, kawałkach drewna, miejscach po odpadkach i resztkach jedzenia, szczelinach w murach i zagłębieniach. Pojedyncza samica przybyszki amerykańskiej w trakcie trwającego około 2 lat życia może wytworzyć 70 takich wypełnionych jajami kokonów spośród których w każdym znajduje się do 16 larw przybyszki amerykańskiej. Długość cyklu rozwojowego przybyszki amerykańskiej uzależniona jest od temperatury w której on przebiega. Przy temperaturze wynoszącej 27-28°C cykl rozwojowy przybyszki amerykańskiej trwa od 6 do 9 miesięcy. W niższych temperaturach cykl rozwojowy przybyszki amerykańskiej wydłuża się do nawet 4 lat. Przybyszka amerykańska cechuje się dość wysoką wrażliwością na działanie wysokich lub niskich temperatur, co nie powinno dziwić zważywszy na fakt, że wywodzi się ona z terenów charakteryzujących się niskimi wahaniami temperatur. Przy temperaturze powietrza niższej od 5°C lub wyższej niż 45°C następuje ustanie procesów życiowych przybyszki amerykańskiej.

Do mieszkań przybyszka amerykańska przyciągana jest przede wszystkim przez wysoką temperaturę i żywność. Do domów dostaje się przez otwarte okna i nieszczelności w murach. Ze względu na wysokie wymagania dotyczące temperatury przybyszka amerykańska rzadko występuje na zewnątrz budynków. Przybyszka amerykańska szczególnie często występuje w miejscach zanieczyszczonych ściekami, śmieciami i kałem. Z tego względu przybyszka roznosi liczne wirusy, bakterie i glisty którymi zanieczyszcza żywność w kuchniach sprawiając, że jego spożywanie wiąże się z ryzykiem dla osób je konsumujących. Przybyszka amerykańska zanieczyszcza produkty suche takie jak ryż, mąka, karma dla psów i kotów, owoce i warzywa.

Jak wygląda Karaczan prusak?

Karaczan prusak znany tez jako francuz lub karakon to kolejny przedstawiciel karaczanów o mylącej nazwie. Krajem jego pochodzenia nie są bowiem Niemcy lecz Azja. Samce prusaka są brunatnożółte z wyjątkiem jaśniejszych nóżek i czułków. Samice prusaków są ciemniejsze od samców. Na głowie karaczana prusaka znajdują się długie, cienkie i biczykowate czułki. Stopy prusaków uzbrojone są w pazurki i przylgi umożliwiające im poruszanie się po pionowych, płaskich powierzchniach. Mimo dobrze wykształconych skrzydeł prusaki nie latają. Swoich skrzydeł używają jedynie jako spadochronu lub do szybowania. Silne spłaszczenie larw karaczana prusaka ułatwia im przechodzenie przez szczeliny oraz bytowanie w miejscach trudno dostępnych. Karaczany prusaki często występują w grupach. Najczęściej spotykane są one w pomieszczeniach wyposażonych w centralne ogrzewanie.

Samice karaczana prusaka w ciągu swojego życia składają od 4 do 8 kokonów. Z każdego kokonu wychodzi od 30 do 40 larw. Ze względu na pochodzenie z terenów o wysokich temperaturach karaczan prusak jest wrażliwy na niskie temperatury stąd wykazuje on silne preferencje do dobrze ogrzewanych budynków i pomieszczeń takich jak zakłady gastronomiczne, piekarnie, szpitale, szatnie i magazyny. Do jego ulubionych pokarmów należą ziemniaki, mąka, pieczywo, owoce i marchewki. Karaczan prusak preferuje pokarmy o wysokiej zawartości wody. Karaczany prusaki najliczniej występują w  kuchniach i łazienkach w których to mają one łatwy dostęp do wody i pokarmu. Karaczany prusaki większość czasu spędzają w swoich kryjówkach. Opuszczają je jedynie w poszukiwaniu wody i pokarmu. Kryjówki prusaków najczęściej znajdują się za szafami, boazerią , zlewozmywakami i listwami podłogowymi, pod kuchenkami i lodówkami i w szczelinach ścian. Prusaki przenoszą liczne choroby i zanieczyszczają produkty spożywcze powodując ich gnicie i psucie.

Zalety żelowej metoda zwalczania karaluchów ?

Metoda żelowa cechuje się dużą skutecznością, wysokim stopniem bezpieczeństwa i długotrwałym działaniem. Dużą zaletą tej metody jest też wysoka dyskrecja. Skutecznie zwalcza wszystkie opisane gatunki karaczanów. W połączeniu z innymi metodami może być ona stosowana w celu zwalczania mrówek w tym miedzy innymi mrówek faraona.

Gdzie stosowane jest zwalczanie karaluchów metodą żelową ?

Ze względu na nietoksyczność, bezpieczeństwo, skuteczność oraz brak konieczności opuszczania budynku i przerywania pracy metody żelowe zwalczania karaluchów i prusaków szczególnie często stosowane są w szkołach, szpitalach, żłobkach, biurach, hotelach, restauracjach, schroniskach dla zwierząt i mieszkaniach. Jeśli zatem naszym celem jest zwalczanie karaluchów w szkołach, zwalczanie karaluchów w szpitalach, zwalczanie karaluchów w żłobkach, zwalczanie karaluchów w biurach, zwalczanie karaluchów w hotelach, zwalczanie karaluchów w schroniskach dla zwierząt, zwalczanie karaluchów w mieszkaniach, zwalczanie prusaków w szkołach, zwalczanie prusaków w szpitalach, zwalczanie prusaków w żłobkach, zwalczanie prusaków w biurach, zwalczanie prusaków w hotelach, zwalczanie prusaków w schroniskach dla zwierząt lub zwalczanie prusakach w mieszkaniach to metoda żelowa zwalczania karaczanów będzie najlepszym wyborem. Metoda ta może być również stosowna jeśli naszym celem jest zwalczanie mrówek w szpitalach, zwalczanie mrówek w żłobkach, zwalczanie mrówek w biurach, zwalczanie mrówek w hotelach, zwalczanie mrówek w schroniskach dla zwierząt lub zwalczanie mrówek w mieszkaniach.

Przygotowania do żelowania karaluchów i prusaków

Zwalczanie owadów poprzez żelowanie nie wymaga podejmowania żadnych przygotowań. Nie ma konieczności wietrzenia ani opuszczania pomieszczeń w których będzie ono przeprowadzane. Z tego powodu metoda żelowa to dobry sposób na zwalczanie karaczanów w szpitalach, zwalczanie karaczanów w żłobkach, zwalczanie karaczanów w biurach, zwalczanie karaczanów w hotelach, zwalczanie karaczanów w schroniskach dla zwierząt, zwalczanie karaczanów w mieszkaniach, zwalczanie karaczanów w domach.

Jak przebiega zwalczanie owadów metodą żelową ?

Zapewne zastanawiacie się jak przebiega zwalczanie karaluchów metodą żelową, zwalczanie prusaków metodą żelową lub zwalczanie przybyszki amerykańskiej metodą żelową. Podczas stosowania metody żelowej preparat żelowy najczęściej aplikowany jest za pomocą pistoletu. Za jego pomocą na powierzchniach pozostawiane są niewielkich rozmiarów kropki. Na 1 metr kwadratowy dezynsekowanej powierzchni nanoszonych jest od 1 do 3 tego typu punktów. Ilość nanoszonych punktów uzależniona jest od szacowanej liczebności owadów w poddawanym dezynsekcji miejscu. O tym w których miejscach powinien zostać umieszczony żel decyduje technik DDD na podstawie własnego doświadczenia i informacji na temat występowania owadów w danym miejscu przekazanych mu przez klienta. Miejscami w których używany podczas dezynsekcji metodą żelową żel umieszczany jest najczęściej są miejsca pod i za szafkami, prowadnice szuflad, listwy przypodłogowe, rury, wentylacje w tym również wentylacje urządzeń elektrycznych oraz różnego rodzaju szczeliny i zakamarki.

Karaluchy i prusaki potrzebują białka, a żel zawiera je w dużych ilościach. Czyni to wspomniany żel wysoce atrakcyjnym dla tych szkodników. Karaczany giną w ciągu kilku godzin od zjedzenia żelu. Śmierć karaluchów najczęściej następuje w ich gniazdach. Zabite przez żel karaluchy często zjadane są przez kolejne karaluchy, które same również giną. Żel zazwyczaj zabija wszystkie występujące w dezynsekowanym miejscu karaczany w ciągu kilku-kilkunastu dni.

Preparaty żelowe

Preparaty żelowe podobnie zresztą jak preparaty opryskowe nie działają na złożone kokony. Karaczany znajdujące się wewnątrz kokonów nie odżywiają się ani żelem, ani martwymi karaczanami ani odchodami innych karaczanów w związku z czym nie ma sposobu aby trujący żel mógł się przedostać do wnętrza ich ciał. Dopiero po opuszczeniu kokonów mogą one zjeść trujący żel i dołączyć do swoich martwych kolegów. Z tego powodu niewielkie, młode karaczany mogą pojawiać się nawet przez miesiąc lub dwa po zakończeniu zabiegu dezynsekcji metodą żelową.

Metoda żelowa a oprysk na karaluchy

Porównując dezynsekcje za pomocą żelu znaną też jako dezynsekcja żelowa, żelowanie lub dezynsekcja żelem i dezynsekcje metodą opryskową łatwo zauważyć, że zastosowanie metody żelowej zwalczania owadów jest dużo lepszym rozwiązaniem. W przypadku wyboru metody opryskowej zwalczania owadów aktywność środka zwalczającego insekty utrzymuje się przez okres od 2 do 4 tygodni podczas gdy w przypadku wyboru metody żelowej zwalczania owadów insektobójcze właściwości utrzymują się przez znacząco dłuższy okres czasu bo przez około 12 miesięcy, a nawet dłużej. Nie oznacza to jednak, że metoda żelowa zwalczania owadów zawsze będzie lepszym wyborem od metody opryskowej zwalczania insektów. W przypadku dużych, otwartych powierzchni takich jak hale, magazyny, domy wolnostojące lepszą metodą zwalczania owadów może być oprysk. Oprysk sprawdza się zwłaszcza w przypadku tych spośród wymienionych przed chwilą obiektów w przypadku których ryzyko ponownego najścia owadów z zewnątrz w krótkim okresie czasu oceniane jest jako niewielkie. Podejmując decyzje którą metodę zwalczania owadów wybrać warto wziąć pod uwagę opinię firmy DDD na temat tego, jaki zabieg będzie najbardziej odpowiedni w danym miejscu.

Dlaczego karaluchy przenoszą się do nowych mieszkań?

Prusaki i karaluchy najczęściej przenoszą się do nowych mieszkań kiedy w tych w których są obecnie zaczyna brakować im pokarmu lub wody. Ponieważ za równo karaluchy jak i prusaki rozmnażają się dość szybko zawsze w pewnym momencie do tego dojdzie chyba że wcześniej zostaną przeprowadzone zabiegi mające na celu ich zwalczanie. Karaluchy mogą też opuścić mieszkania pod wpływem hałasu lub światła. Dzieje się tak między innymi wtedy, kiedy w mieszkaniu przeprowadzany jest remont. Karaluchy mogą też przenosić się do innych mieszkań jeśli w mieszkaniu w którym obecnie przebywają przeprowadzana jest dezynsekcja. Prusaki takie można rozpoznać po tym, że są ospałe i podtrute na skutek działania trucizny użytej podczas dezynsekcji.

Jak karaluchy trafiają do nowych mieszkań ?

W pierwszej kolejności na poszukiwanie nowych terenów udają się karaczany zwiadowcy. Poszukują oni spokojnych, ciepłych i ciemnych miejsc umożliwiających dostęp do wody i pożywienia. Karaluchy i prusaki nie przyjdą do mieszkania jeśli nie znajdą w nim pożywienia, ale też nie przyjdą do mieszania jeśli nie będą miały jak do niego wejść. Karaluchy i prusaki najczęściej przedostają się do wnętrz mieszkań poprzez kratki wentylacyjne. Kolejnymi drogami, którymi karaluchy i prusaki przedostają się do wnętrz mieszkań (w kolejności od tych, którymi dostają się do wnętrz mieszkań najczęściej do tych, którymi dostają się do wnętrz mieszkań najrzadziej) są: piony rur, otwory w ścianach budynku, nieszczelne drzwi, klatki schodowe i wnętrza rur.