Naścierwki

robaczek w drewnie

Nascierwki to owady zaliczane do rodziny przekraskowatych. Czułki naścierwków składają się z trzynastu członów. Zakończone są one wyraźną 3 członową buławką. Przedplecze naścierwków przyozdobione jest po bokach listewkami. Naścierwki są błyszczące. Mają jaskrawe kolory. Mogą być fioletowe, żółte lub czerwone. Naścierwki żywią się kornikami. Zjadają za równo dorosłe osobniki tych owadów jak i ich larwy. Naścierwki poszukują korników w ich tunelach. Tam też żyją.

Wybrane gatunki naścierwków

Pasterek domowy

Pasterek domowy często spotykany jest w mieszkaniach. Trafia do nich razem z drewnem. Pasterek z jednej strony jest owadem pożytecznym ponieważ żywi się kołatkiem i spuszczelem oraz innymi szkodnikami, a z drugiej strony sam powoduje poważne uszkodzenia drewna.

Naścierwek rudonogi

Naścierwek rudonogi to owad o podłużnym ciele. Ma zielono-niebieskie, metalicznie połyskujące ubarwienie. Jest owłosiony. NA jego pokrywach znajdują się liczne zagłębienia. Pierwsze człony czułków i odnóża naścierwka rudonogiego są brązowe. Naścierwek rudonogi to owad cechujący się wyjątkowo wysoką płodnością. Pojedyncza samica składa od 400 do nawet 2000 jaj. Składane są one głównie na pokarm którym pożywiają się larwy taki jak ser, mięso i inne produkty pochodzenia zwierzęcego. Po wylęgnięciu się larwy naścierwka rudonogiego wgryzają się w mięso w którym dorastają do 10 milimetrów długości. Larwy naścierwka rudonogiego linieją kilkakrotnie w trakcie swojego rozwoju. Po wyrośnięciu opuszczają swój pokarm i szukają miejsc w których będą mogły się przepoczwarzyć. Przepoczwarzenia następują w różnego rodzaju szczelinach i zagięciach w opakowaniach a także w opuszczonych osłonkach poczwarkowych much. Osobniki dorosłe naścierwka rudonogiego latają powoli. Bardzo dobrze i chętnie za to biegają. Za równo larwy jak i osobniki dorosłe unikają światła. Naścierwek rudonogi to owad pospolity we wszystkich miejscach w których mięso występuje w dużych ilościach a więc w rzeźniach, masarniach, miejscach w których mięso jest pakowane, przechowywane lub przetwarzane. Ulubione pokarmy naścierwka rudonogiego to suszone i wędzone mięso oraz ser. W skład jego diety wchodzą jednak również ryby, boczek, guano, mączka rybna i kostna, makuchy oleju kokosowego, karma dla psów i czosnek.

Kołatek domowy – zwalczanie

 Kołatek Domowy

Kołatek domowy (Anobium punctatum syn. A. striatum, syn. A. domesticus)

Owad, który występuje w całej Europie, a zawleczony został do Australii, Afryki Południowej, Nowej Zelandii i Ameryki Północnej.

Kołatek domowy rozwija się w martwym drewnie drzew liściastych i iglastych. Niszczy drewniane elementy budowli oraz wszelkiego rodzaju wyroby z drewna, takie jak meble, rzeźby itp. W drewnie sosny, dębu, jesionu i robinii żeruje głównie w części bielastej. W drewnie świerka, jodły, brzozy i buka może żerować również głębiej. Atakuje zarówno drewno zdrowe, jak i stare, nie wykazujące zewnętrznych cech rozkładu przez grzyby lub już zagrzybione. Najczęściej żeruje na drewnie użytkowanym nie krócej niż 4 – 7 lat. Możliwy jest również jego rozwój w drewnie użytkowanym krócej. Masowo występuje w pomieszczeniach nakrytych dachem, rzadziej na otwartej przestrzeni. Dzieje się tak, gdyż larwy tego owada są bardzo wrażliwe na działanie zimowych temperatur. Larwy giną w temperaturze od – 16 stopni Celsjusza.

Rozwój

Chrząszcze pojawiają się od kwietnia do końca sierpnia. Wtedy najczęściej można je spotkać na oknach pomieszczenia, w którym nastąpił wylot oraz na przedmiotach stanowiących materiał wylęgowy. W tym miejscu odbywa się kopulacja, która trwa nawet kilka godzin.

Samica składa jaja pojedynczo lub po 30, 60 jaj. Miejscem składania jaj są zazwyczaj szpary drewna bądź też ściany starych otworów wylotowych. Bardzo często jaja są składane w czoła przekrojów poprzecznych drewna. Jaja mają kształt kulisty, z jednej strony wyciągnięte są w ostry dzióbek. Od temperatury powietrza oraz wilgotności zależy rozwój embrionów w jajach. W temperaturze 20 stopni Celsjusza i wilgotności względnej powietrza 87% larwy lęgną się po ok. 15 dniach. Zaś w tej samej temperaturze, ale wilgotności względnej powietrza na poziomie 43% lęgną się dopiero po 23 dniach.

Larwa, tuż po wylęgnięciu się drąży chodnik, najczęściej wzdłuż słoi rocznych w drewnie wczesnym, jeżeli jest to drewno gatunków iglastych. Natomiast w drewnie gatunków liściastych nie ma takiej prawidłowości. Chodnik, który początkowo ma szerokość 1/3 mm poszerza się w miarę wzrostu larw. Całe żerowisko zapełnione jest mączką drzewną oraz kałem. Ostatni odcinek chodnika jest pusty i stanowi kolebkę poczwarkową. Chodnik wyjściowy wygryza larwa i pozostawia tylko cienką ściankę, którą przegryza chrząszcz.

Okres, w którym larwy żerują trwa najczęściej 1 – 3 lata, jednak czasem i więcej. Zależy to od wartości odżywczej drewna oraz od jego wilgotności i temperatury. W drewnie gatunków liściastych larwy rozwijają się znacznie szybciej. Optymalna temperatura do rozwoju larw to 20 – 23 stopnie. Maksymalna temperatura to 28 stopni Celsjusza. Minimum wilgotności względnej powietrza dla młodych larw wynosi ok. 50%, a dla starszych ok. 60%.

Przepoczwarczanie się larw ma miejsce w marcu – kwietniu. Chrząszcze opuszczają drewno przez okrągłe otwory średnicy 0,7 – 2,2 mm. W czasie wygryzania się wysypują na powierzchnię drewna trochę mączki.

Chrząszcze żyją na wolności do 30 dni, nie pobierając żadnego pożywienia.

Kołatek domowy znajduje najdogodniejsze warunki do rozwoju w piwnicach i innych chłodnych, ale wilgotnych pomieszczeniach. Nie znajduje ich natomiast na strychach oraz w pomieszczeniach z ogrzewaniem centralnym.

Szkodliwość

Kołatek domowy jest, obok spuszczela, najgroźniejszym szkodnikiem drewnianych budynków, mebli i wszelkiego rodzaju wyrobów z drewna. W okolicach chłodniejszych i bardziej wilgotnych potrafi powodować większe szkody niż spuszczel. Owady te różnią się wymaganiami względem temperatury oraz wilgotności powietrza. Efektem tego jest wzajemne uzupełnianie się szkód powodowanych przez te owady. Spuszczel niszczy przede wszystkim konstrukcje dachowe i ściany, zaś kołatek domowy uszkadza głównie belki przyziemia i podłogi.

Kołatek domowy stanowi większe zagrożenie dla mebli i innych wyrobów z drewna. Ponadto może rozwijać się w bardzo starych wyrobach z drewna, więc jest najgroźniejszym szkodnikiem wszelkich zabytkowych rzeźb, mebli itd.

W budynkach powyżej 100 – 150-letnich czynne żerowiska spuszczela są bardzo rzadko spotykane, zaś liczba żerowisk kołatka domowego jest dość znaczna.

Zwalczanie – corneco

Zwalczanie tego szkodnika zależy przede wszystkim od czynników takich jak: stopień uszkodzenia drewna i rozmieszczenie tych uszkodzeń, jakość drewna, jego wilgotność, pokrycie lub niepokrycie tego drewna farbami, sposób użytkowania obiektu itp.

Ważne jest częste wietrzenie budynku, osuszanie piwnic i pomieszczeń, w których panuje wilgoć.

By zniszczyć szkodnika stosuje się ogrzewanie punktowe. Owady te giną bowiem w temperaturze 50 – 60 stopni. Oprócz tego stosuje się różne środki chemiczne. Można również zagazować kanały, którymi poruszają się szkodniki.

Polecamy:

http://www.corneco.pl

Zwalczanie szkodników drewna – Corneco

corneco-owady-w-drewnie

 

TAGI: Kołatek Domowy, Warszawa, Zwalczanie Kołatka, Bydgoszcz, Robaki w drewnie, Gdańsk, Jaki owad żyje w drewnie, Gdynia, Tępienie owadów, Gazowanie, Corneco, Sopot, Fumigacja, Owad w dachu, Owad w więźbie dachowej, Metody zwalczania kornika, cena, Olsztyn, owady w drewnie,

Spuszczel Pospolity biologia i zwalczanie

Jak walczyć ze Spuszczelem?

Spuszczel Pospolity (Domowy) / (Hylotrupes bajulus)

 

Opis owada i jego występowanie

Spuszczel pospolity to owad, który występuje w strefie umiarkowanej całej półkuli północnej, a więc niemal na całym obszarze Europy, w Afryce Północnej oraz w Azji. Jego obecność stwierdzona została również w Australii, Nowej Zelandii oraz w niektórych regionach Ameryki Południowej, skąd wraz z drewnem dostał się do Europy.

Spuszczel atakuje przede wszystkim martwe, suche drewno różnych gatunków sosen, świerków, modrzewi i jodeł. Najatrakcyjniejsze są dla niego sosny oraz świerki, zaś w jodłach mogą niekiedy występować trujące substancje dla larw tego owada.

Badania wykazały, że owad ten nie jest zdolny rozwijać się w drewnie drzew liściastych, chyba że drewno to ulegnie chemicznej przemianie.

Rozwój Spuszczela

Okres rójki Spuszczela trwa mniej więcej od połowy czerwca do połowy sierpnia. Jednak największe nasilenie lotu przypada na najcieplejsze dni lipca. Bardzo często pojedyncze chrząszcze można spotkać już wczesną wiosną lub nawet zimą. By było to możliwe, wylęg odbywa się w elementach drewnianych, które znajdują się w pomieszczeniach ogrzewanych. Przykładami siedliska tych owadów podczas gorszych warunków atmosferycznych są m.in. meble, futryny okienne.

Chrząszcze opuszczają drewno w najgorętszej porze dnia, czyli między godziną 11 a 16, gdy dachy i ściany są mocno nagrzane. Najintensywniej roją się w temperaturze ok. 30 stopni Celsjusza. Gdy temperatura jest nieodpowiednia, chrząszcze w ogóle nie opuszczają drewna. Zbyt niskie temperatury podczas lata uniemożliwiają tym owadom odbycie rójki, a więc w niektórych regionach nie występują te owady.

Samice spuszczela są ociężałe i powolne, a ich umiejętność lotu jest na znacznie niższym poziomie od samców. Kopulacja trwa 2 – 6 minut i jest powtarzana kilkakrotnie. Samica składa swoje jaja w szpary w drewnie na głębokość 2 – 3 cm. Przy składaniu jaj dużą rolę odgrywa światło, gdyż owady te są fotofilne. Samica zdolna jest znieść nawet do 500 jaj, jednak średnio liczba ta wynosi ok. 200. Jeśli warunki atmosferyczne są bardzo niekorzystne samica podczas składania jaj może zginąć.

Larwy, gdy tylko się wylegną, rozpoczynają wgryzać się w drewno i drążą chodniki szerokości ok. 1 mm. Jeżeli jaja były złożone płytko, wówczas chodniki larwalne przebiegają tuż pod powierzchnią drewna, a wtedy dostrzec można na zewnątrz jasne smugi na drewnie.

Górna granica rozwoju larw wynosi 35 stopni Celsjusza, zaś dolna ok. 10 stopni Celsjusza.

Szkodliwość Spuszczela Pospolitego

Młode larwy żerują we wczesnym drewnie, omijają warstwy drewna późnego. Natomiast starsze larwy są większych rozmiarów, wobec czego ze względu na swoją wielkość uszkadzają także późne drewno, a czasami zupełnie je niszczą. Przeciętna szerokość chodników wyrośniętych larw wynosi 6 mm. Całe żerowisko tych owadów wypełnione jest mączką drzewną oraz kałem. Jeśli spuszczel opanuje drewno w znacznym stopniu, chodniki tworzą gęsty labirynt.

W elementach, które znajdują się w pomieszczeniach zamkniętych lub osłoniętych dachem larwy żerują tak, że cała masa drewna zostaje przerobiona na mączkę. Natomiast w słupach stojących na zewnątrz.

W zależności od warunków, w których żyją owady długość ich rozwoju może wynosić od 2 do kilkunastu lat.

Nie ulega wątpliwościom, że spuszczel pospolity to jeden z najgroźniejszych szkodników, który niszczy drewniane budowle w Europie. Na tempo narastania szkód powodowanych przez tego owada wpływają gatunek oraz jakość drewna, sposób jego obróbki i konstrukcja ścian. Szkody w najmniejszym stopniu występują w najchłodniejszych okolicach kraju.

Poza szkodami bezpośrednimi spuszczel powoduje również szkody pośrednie. Często drewno, które jest przez niego opanowane, zdecydowanie łatwiej się zapala niż drewno zdrowe i twarde.

Prawdopodobnie w stosunkowo chłodnych regionach kraj obniżenie dobowego maksimum temperatury może ujemnie wpływać na rozwój larw spuszczela oraz hamować jego rójkę.

Zwalczanie Spuszczela Pospolitego

By ochronić budynki przed tym szkodnikiem należy przede wszystkim dokonać wyboru właściwego drewna. Oprócz tego należy chemicznie zabezpieczyć drewno. Jednak należy pamiętać, że powierzchowna ochrona drewna nie uchroni go całkowicie od występowania w nim Spuszczela Pospolitego. Z czasem na poszczególnych elementach mogą tworzyć się pęknięcia, w które spuszczel będzie składał swoje jaja. Przy wznoszeniu nowych budynków lub przy ich remontach nie wolno stosować drewna pochodzącego z rozbiórki starych budynków bez uprzedniej jego dezynsekcji. Nie można również wprowadzać do nowych domów mebli opanowanych przez tego szkodnika. Istotne jest również uszczelnianie dachów.

TAGI: Zwalczanie spuszczela, Robak w drewnie, Biała larwa, Owad robiący tunele w drewnie, gazowanie domu, mikrofale na owady, spuszczel zwalczanie, szkodnik owad,