Roztoczek domowy

Czym jest roztoczek domowy?

Roztoczek domowy (z łac. Glycyphagus domesticus) jest stawonogiem z rzędu roztoczy i rodziny roztoczkowatych. Jest on pospolitym szkodnikiem zbóż i innych produktów.

  • Miejsce występowania: magazyny zbożowe,
  • Zagrożenia dla produktów takich jak: ziarna zbóż, tytoń, suszone zioła, suszone mięso, suszone owoce, muzealne eksponaty przyrodniczem
  • Rozmiary szkodnika: od 0,30 do 75 mm.

Morfologia roztoczka domowego – jak wygląda?

Ciało roztoczka domowego jest jajowate, szerokie, zaokrąglone na końcu i matowobiałe. Wzdłuż ciała przeświecają dwie plamki układu pokarmowego. Szczecinki roztoczka domowego są silnie piórkowane, sztywne i nieco krótsze niż jest to w przypadku roztoczka owłosionego. W przedniej części ciała roztoczka domowego znajduje się wąska tarczka. Ze środka przewężenia wychodzi para długich szczecin.

Organ pseudostigmalny roztoczka domowego jest pierzasty, cienki i ma rozwidloną oś. Odnóża roztoczka domowego są cienkie i długie. Stopy roztoczka domowego zakończone są niewielkim pazurkiem, który otoczony jest banieczkowatym fałdem skórnym. W przeciwieństwie do stóp roztoczka owłosionego nie mają one filcowego okrycia. Organ płciowy roztoczka domowego znajduje się pomiędzy biodrami II i III pary odnóży tego roztocza. Otwór analny roztoczka domowego sięga do końca ciała. Samce roztoczka domowego mają od 0,30 do 0,42 milimetra długości.

Rozmiary samic roztoczka domowego są większe, a jednocześnie dużo bardziej zróżnicowane niż jest to w przypadku samców. Mają one od 0,45 do 0,75 milimetra długości. Za otworem analnym samic roztoczka domowego znajduje się niewielka torebka kopulacyjna, która nieznacznie wystaje poza krawędź ciała roztoczka domowego. Samce i samice roztoczka domowego pod względem wyglądu są do siebie bardzo podobne z tym że samce roztoczka domowego nie posiadają przyssawek stopowych i analnych.

Rozmnażanie się i rozwój roztoczka domowego

Rozwój roztoczka domowego może następować przy wilgotności powietrza przekraczającej 79% i temperaturze przekraczającej 8 ° Celsjusza. Optymalne dla rozwoju roztoczka domowego warunki to wilgotność względna wynosząca 90% i temperatura powietrza wynosząca 25 ° Celsjusza. W warunkach tych rozwój roztoczka domowego trwa 3 tygodnie. W tym czasie pojedyncza samica składa 100 jaj. W temperaturze wynoszącej 16 ° Celsjusza rozwój pokolenia roztocza domowego trwa 6 tygodni.

warszawa

PROFESJONALNA FIRMA DDD

 

U roztocza domowego pojawia się stadium hypopusa ruchomego, choć rozwój może następować bez tego stadium. Hypopus ruchomy roztocza domowego ma on 0,33 milimetra długości. Jest płaski i owalny. Ukryty jest on wewnątrz skórki wylinkowej protonimfy. Hypopus roztocza domowego cechuje się bardzo wysoką odpornością na działanie warunków zewnętrznych.

Żerowanie roztoczka domowego w magazynach

Roztoczek domowy najczęściej spotykany jest na terenie magazynów zbożowych gdzie żeruje na nasionach zbóż. Poza nasionami zbóż ten mały robaczek żywi się również tytoniem, surowcami zielarskimi, suszonym mięsem i suszonymi owocami. Często pojawia się w materacach, tapicerowanych meblach i kołyskach mebli, a w przeszłości pojawiał się również w siennikach. W środowisku naturalnym pojawia się również w gniazdach ptaków i sianie.

Jakie zagrożenie stanowi roztoczek domowy?

Roztoczek domowy powoduje poważne zniszczenia w tytoniu, suszonych ziołach, zielnikach, ulach oraz w muzealnych eksponatach przyrodniczych.

Roztoczek domowy zawilgaca produkty spożywcze, wywołuje schorzenia dróg oddechowych i zapalenie skóry. Roztoczek domowy przenosi też tasiemca Catenotaenia pusilla dla którego jest on pośrednim żywicielem.

Karaczan amerykański – czym jest i skąd pochodzi

Czym jest i skąd pochodzi Karaczan amerykański

Karaczan amerykański (Periplaneta americana) znany również jako przybyszka amerykańska lub kakerlak amerykański jest największym spośród występujących na terenie Polski karaczanów. Dwie najczęściej stosowane z tych nazw, a mianowicie przybyszka amerykańska i karaczan amerykański będziemy używać w naszym artykule zamiennie.Przybyszka amerykańska jest szybka, zwrotna i skoczna. Ten duży owad potrafi poruszać się po wszystkich powierzchniach w tym również po szkle. Ten duży robak potrafi również latać na odległość do kilkudziesięciu metrów, choć robi to niechętnie.

Morfologia szkodnika, czyli jak wygląda Karaczan amerykański

Przybyszka amerykańska ma od 28 do 38 milimetrów długości. Samce przybyszki amerykańskiej są większe od samic przybyszki amerykańskiej. Ciało karaczana amerykańskiego jest czerwonobrązowe. Jedynie tarcza tułowiowa przybyszki amerykańskiej jest rdzawa i ma żółty brzeg. Obie pary skrzydeł przybyszki amerykańskiej są dobrze rozwinięte. Pierwsza para skrzydeł przybyszki amerykańskiej wystaje poza odwłok. Czułki przybyszki amerykańskiej są dłuższe od ciała przybyszki amerykańskiej.

Samce przybyszki amerykańskiej można rozpoznać po niewielkim, podzielonym segmencie znajdującym się na końcu odwłoka tego dużego owada. U samicy przybyszki amerykańskiej odwłok zakończony jest jednym dużym segmentem. Wyrostki rylcowe znajdujące się na końcu odwłoka przybyszki amerykańskiej są u samców dłuższe niż jest to w przypadku samic przybyszki amerykanskiej.

Co je karaczan amerykański? – żerowanie robaka

Pożywieniem karaczana amerykańskiego są resztki produktów spożywczych będących pożywieniem człowieka. Przybyszka amerykańska jest wszystkożerna, ale w jej diecie dominuje pokarm roślinny.

Występowanie przybyszki amerykańskiej

Na terenie Polski przybyszka amerykańska jest dość rzadka. Ten duży brązowy owad pojawia się głównie w ciepłych pomieszczeniach takich jak piekarnie i szklarnie, a także na terenie zsypów śmieci. Często spotykany jest również na terenie portów do których trafia z towarem znajdującym się w kontenerach.

Rozmnażanie się i rozwój przybyszki amerykańskiej

Jaja składane są przez samicę przybyszki amerykańskiej do kokonu noszonego przez nią na ostatnim segmencie odwłoka. Kokon składany jest przez samice przybyszki amerykańskiej po upływie od 1 do 6 dni od jego uformowania. Następnie przykrywany jest on resztkami pokarmu i przyklejany całością do pokarmu. Kokon przybyszki amerykańskiej jest bardzo podobny do kokonu karaczana wschodniego. Jest on jednak jaśniejszy i mniejszy ma bowiem jedynie 9 milimetrów długości .W jednym kokonie przybyszki amerykańskiej może znajdować się od 14 do 26 jaj. Przeciętnie jest to 16 jaj. Ilość kokonów składanych przez samice jest dużo większa niż jest to w przypadku innych karaczanów. Może być ich nawet 50.

Składane są one przez te bardzo duże owady w kilkunastodniowych odstępach. Czas rozwoju embrionów uzależniony jest od temperatury. W temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza trwa on 32 dni, przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza trwa on 57 dni, a w temperaturze wynoszącej 21°Celsjusza trwa on 88 dni. Larwy karaczana amerykańskiego rozwijają się jedyne przy temperaturze przekraczającej 22°Celsjusza. Przy temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza połączonej z wysoką dostępnością pokarmu rozwój ten trwa 194 dni. Jeśli temperatura jest o zaledwie 5°Celsjusza niższa rozwój ten wydłuża się do 519 dni. Osobniki dorosłe przybyszki amerykańskiej mogą żyć do 440 dni.

Zwalczanie-karaluchów

Hodowle przybyszki amerykańskiej

Duże rozmiary i egzotyczność sprawiają, że przybyszka amerykańska często bywa również zwierzęciem hodowlanym. Zazwyczaj przybyszki amerykańskie hodowane są na podłożu składającym się z torfu, wytłoczek jajek, włókna kokosowego i ziemi.

Przybyszki amerykańskie często hodowane są na karmę ponieważ mają one niewielkie wymagania co do karmy oraz warunków bytowania, są odporne na pleśń, niską i wysoką wilgotność oraz inne czynniki. Ten duży owad dobrze znosi też przegęszczenia.

Łatwość hodowli sprawia, że przybyszka amerykańska często używana jest też do badań laboratoryjnych. Te duże owady stosowane były między innymi podczas badań dotyczących wpływu pola elektromagnetycznego na układ nerwowy.

W naszym kraju ucieczki z hodowli są jednymi z ważniejszych dróg którymi przybyszki amerykańskiej pojawiają się w środowisku. Niestety ze względu na szybkość tych owadów ucieczki te zdarzają się dość często.

Karaczany – czym są, skąd się biorą, rodzaje karaczanów.

Czym są karaczany?

Karaczany znane również jako hełmce są rzędem prymitywnych owadów spokrewnionych z szarańczakami. Karaczany są dość duże jak na owady i silnie zbudowane. Ich długie biczykowate czułki cały czas są w ruchu. Przedplecze karaczanów jest silnie rozwinięte. Zazwyczaj mają one dwie pary skrzydeł spośród których pierwsza jest sztywna i nakrywa drugą, błoniastą parę skrzydeł. U niektórych spośród gatunków karaczanów skrzydła uległy redukcji. Karaczany żerują na terenie domów, mieszkań, magazynów, restauracji i innych zasiedlanych przez ludzi miejsc. Nieprzyjemny zapach wydzielany przez gruczoły skórne, duża ruchliwość i obrzydliwy wygląd sprawiają, że te robaki domowe budzą u ludzi obrzydzenie. Większość karaczanów to robaki domowe wywodzące się z rejonów tropikalnych. Karaczany prowadzą głównie nocny tryb życia w związku z czym widywane są rzadziej niż wynikało by to z ich liczebności.

Karaczanowate – karaczan wschodni, karaczan prusak, przybyszki

Większość karaczanów występujących w Polsce wywodzi się z rodziny karaczanowatych. Karaczanowate to robaki domowe o owalnym i spłaszczonym ciele. Ich czułki są długie i biczykowate. Oczy duże. Narządy gębowe typu gryzącego. Przedplecze karaczanowatych ma kształt trójkąta z zaokrąglonymi bokami. Odnóża bieżne karaczanowatych są dobrze rozwinięte. Większość karaczanowatych ma skrzydła, ale u niektórych spośród nich są one zredukowane. Karaczany nie latają nawet jeśli posiadają dobrze rozwinięte skrzydła. Skrzydeł robaki te używają jedynie jako spadochronu podczas spadania z większej wysokości. Na końcu odwłoka karaczanowatych obu płci znajdują się wyrostki nazywane cerciami. U samców ponadto pojawiają się nieczłonowane style. Jaja składane są przez karaczanowate w specjalnych kokonach, które zbudowane są z wydzielanej przez samice substancji. Kokony te rozrywane są przez larwy po ich wylęgnięciu się z jaj. Po wyjściu z jaj larwy karaczanowatych są białe i bezskrzydłe. Chityna pokrywająca ich ciała ciemnieje po kilku godzinach. Po kilku linieniach wyrastają im skrzydła i przysadki odwłokowe. Larwy karaczanowatych mogą regenerować utracone człony swoich czułków.

Karaczanowate przenoszą zarazki i pasożyty wywołujące liczne choroby w tym między innymi dur brzuszny, glistnicę, gruźlicę i owsicę. Karaczanowate to robaki które najczęściej rozprzestrzeniają się na większe odległości razem z produktami na których żerują, a na mniejsze najczęściej wędrując w tym między innymi przez kanalizację i przewody centralnego ogrzewania.

Karaczan wschodni

Karaczan wschodni (Blatta orientalis) znany jest również jako karaczan pospolity lub karaluch.

Wygląda karaczana wschodniego

Ciała karaczana wschodniego jest płaskie i masywnie zbudowane. Samice są niemal czarne. Mają one 28 milimetrów długości. U samców odwłok w 2/3 zakryty jest skórzastymi okrywami. U samic okrywy te mają formę niewielkich wyrostków. Czułki samic karaluchów są nieco krótsze od ich ciał, a czułki samców karaluchów nieco dłuższe od ich ciał. W populacjach karaczanów wschodnich dominują samice. Sporadycznie karaczany wschodnie rozwijają się przez partenogenezę. Kokon w którym ułożone są jaja karaluchów jest większy od kokonu karaczanów prusaków. Ma on 6 milimetrów szerokości i 10,5 milimetrów długości. Ma on brązową barwę i lekko wygięty kształt.

Zwalczanie-karaluchów

Rozówj karacznaów wschodnich

Po opuszczeniu jaj larwy karaluchów są białe i mają 6 milimetrów długości. Już po kilku godzinach zmieniają jednak barwę na żółtą. Z każdym kolejnym linieniem stają się one coraz ciemniejsze. Podczas swojego rozwoju larwa karaczana prusaka linieje od 6 do 10 razy. Długość życia osobników dorosłych karaczana wschodniego uzależniona jest od temperatury otoczenia. Przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza jest to 140 dni. Kokon formowany jest przez samice karaczana wschodniego po upływie od kilku do kilkunastu dni od odbycia przez nią kopulacji. Liczba jaj wewnątrz kokonu jest zmienna. Przeciętnie jest ich 16. Podczas swojego życia samica karaczana wschodniego tworzy od 8 do 10 kokonów. Po uformowaniu kokon składany jest przez samice na pokarmie lub w niewielkiej odległości od niego. Czas od złożenia jaj do wylęgu larw uzależniony jest od temperatury otoczenia niemniej bez względu na temperaturę jest on znacząco dłuższy niż w przypadku większości owadów w tym zwłaszcza owadów magazynowych do których karaczan wschodni jest zaliczany. Przy temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza rozwój zarodka trwa 42 dni. Przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza wydłuża się on do 57 dni, a przy temperaturze wynoszącej 21°Celsjusza wydłuża się on do aż 81 dni. Larwy karaczana prusaka rozwijają się w temperaturze przekraczającej 22°Celsjusza. Rozwój larw jest dość długi. W optymalnych warunkach na które składają się dostępność odpowiedniego pokarmu i temperatura wynosząca około 30°Celsjusza rozwój larw trwa 300 dni. Przy temperaturze wynoszącej 25°Celsjusza rozwój ten wydłuża się do 530 dni. Jeśli larwom brakuje odpowiedniego pokarmu to ich rozwój może trwać od 3 do 4 lat. Za równo w niskich jak i w wysokich temperaturach karaczany wschodnie szybko giną. W temperaturze wynoszącej od 42 do 43°Celsjusza połączonej z wysoką wilgotnością giną one już po upływie jednej godziny.

W przeciwieństwie do karaczana prusaka karaczan wschodni rozmnaża się i żeruje w podłogowych częściach pomieszczeń. Najczęściej karaczany wschodnie pojawiają się w miejscach w których jest ciepło takich jak okolice rur z ciepłą wodą i pieców oraz za kaloryferami. Karaczan wschodni spotykany jest na terenie piekarni, zakładów gastronomicznych, mieszkań i statków. O ich pojawieniu się świadczą przede wszystkim nieprzyjemny zapach pochodzący z wydzieliny gruczołów skórnych karaluchów oraz kał przypominający odchody myszy którymi karaczany wschodnie zanieczyszczają produkty.

Karaczan wschodni rozwija się na bardzo podobnych produktach co blisko z nim spokrewniony karaczan prusak . jest on jednak dużo bardziej od karaczana prusaka wrażliwy na brak wody w powietrzu i w pokarmach.

W Polsce karaczan wschodni jest pospolity, ale rzadszy od karaczana prusaka.

Karaczan prusak (Blatella germanica)

Karaczan prusak jako jedyny przedstawiciel karaczanów występujący w Polsce zaliczany jest do rodziny prusakowatych.

Wygląd karaczana prusaka

Karaczan prusak znany jest również jako francuz, karaczan persak lub karaczan prusak jest brudnożółty. Jedynie jego odnóża i czułki są minimalnie jaśniejsze od reszty ciała. Samice karaczana prusaka mają od 12 do 16 milimetrów długości. Samce karaczana prusaka mają od 10 do 12 milimetrów długości. Na tarczce tułowiowej karaczana prusaka znajdują się dwie czarne, podłużne kreski. Odnóża karaczana prusaka są długie. Na goleniach karaczana prusaka znajdują się charakterystyczne kolce.

W skład stopy karaczana prusaka wchodzą dwa pazurki i poduszka znana również jako aridum. Na czterech członach stopy karaczana prusaka znajdują się przylgi wewnętrzne. Wieloczłonowe czułki są równie długie co ciało karaczana prusaka. Karaczany prusaki bardzo dbają o ich higienę. Regularnie czyszczą je przesuwając przez aparat gębowy. Odwłok karaczana prusaka jest wyraźnie segmentowany. Na jego końcu znajdują się pierwotne wyrostki nazywane cerciami.

Rozwój prusaków

Jaja karaczana prusaka są długie. W kokonie układane są one w dwóch szeregach. Kokon karaczana prusaka ma 2,5 milimetra szerokości i 5,5 milimetra długości. Ma on lekko zakrzywiony kształt. Tuż przed wyjściem larw ma on brązową barwę. Larwy karaczana prusaka, które niedawno wyszły z jaja są białe niemniej kształtem ciała przypominają one osobniki dorosłe karaczana prusaka. Podczas rozwoju ciemnieją one, wyrastają im skrzydła oraz cerci, a także zwiększa się liczba członów w ich czułkach z 26 po wylęgu do 87 po osiągnięciu stadium dorosłego.

Kokon formowany jest przez samice karaczana prusaka po upływie 7 dni od jej zapłodnienia. Kokon posiada poprzeczne bruzdy, które odpowiadają położeniu komór jajowych. W kokonie może się znajdować od 16 do 56 jaj. Przeciętnie jest to 30 jaj. Kokon przytwierdzony jest do końca odwłoka samicy. Samica nosi go tam aż do wylęgu larw. Czas po którym następuje wylęg larw uzależniony jest od temperatury. W temperaturze pokojowej są to 24 dni. Przy temperaturze wynoszącej  30°Celsjusza jest to 15 dni. Samica przestaje interesować się kokonem po wylegnięciu się z niego jaj. W temperaturze wynoszącej  25°Celsjusza osobniki dorosłe karaczanów prusaków żyją 260 dni. Podczas swoje życia samice karaczanów prusaków czterokrotnie składają kokony. Przed złożeniem każdego z kokonów konieczne jest przeprowadzenie nowego zapłodnienia.

Podczas swojego rozwoju larwy karaczana prusaka linieją od 6 do 7 razy. Po zrzuceniu oskórek zjadany jest przez larwy. Długość rozwoju larw uzależniona jest od temperatury w której rozwój ten następuje. Przy temperaturze wynoszącej 21°Celsjusza rozwój ten trwa 174 dni. Przy temperaturze wynoszącej 30°Celsjusza długość tego rozwoju skraca się do 74 dni. W badaniach laboratoryjnych stwierdzono, że czas rozwoju larw karaczana prusaka hodowanych pojedynczo jest dłuższy niż jest to w przypadku larw karaczanów prusaków hodowanych w grupach. Zarówno larwy jak i osobniki dorosłe karaczanów prusaków są dość odporne na brak pożywienia. Przy temperaturze wynoszącej 22°Celsjusza małe larwy karaczanów prusaków mogą przeżyć 10 dni bez pożywienia. Jeśli chodzi o czas, który mogą bez pożywienia przeżyć osobniki dorosłe karaczana prusaka to jest on silnie uzależniony od płci danego karaczana prusaka. W przypadku samców karaczana prusaka jest to 15 dni, a w przypadku samic karaczana prusaka 40 dni. Ciała larw karaczanów prusaków są silnie spłaszczone. Ułatwia to im przebywanie w niedostępnych miejscach takich jak listwy podłogowe, szpary i okolice rur kanalizacyjnych oraz przedostawanie się przez wąskie szczeliny. Za dnia karaczany prusaki  przebywają w ukryciu. Bardzo intensywne żerowanie karaczanów prusaków ma miejsce krótko po zapadnięciu zmroku oraz tuż przed świtem. Najdrobniejsze wstrząsy podłoża lub nawet gwałtowniejsze ruchy powietrza powodują ich szybką ucieczkę. Posiadane przez karaczany prusaki skrzydła używane są przez nie wyłącznie do lotu szybowcowego. Samce karaczanów prusaków mogą wykonywać niewielkie skoki.

Karaczan prusak szkodnikiem wszystkożernym

Karaczan prusak jest owadem bardzo pospolitym. Występuje on w magazynach, mieszkaniach, szpitalach, restauracjach  i innych miejscach. Pożywieniem karaczanów prusaków są  głównie resztki żywnościowe. Karaczany prusaki preferują produkty zawierające duże ilości wody takie jak na przykład marchew, owoce, ziemniaki niemniej żeruje on również w suchszych produktach takich jak pieczywo, cukier i mąka. Karaczany prusaki są wszystkożerne, ale nie mogą rozwijać się jeśli żywią się produktami zawierającymi niewielkie ilości białka. Sporadycznie zdarza się wśród karaczanów prusaków kanibalizm. Jego ofiarą padają osobniki okaleczone lub te, które nie zrzuciły jeszcze do końca oskórka larwalnego.

Szkody powodowane przez karaczana prusaka polegają na zanieczyszczaniu produktów wylinkami i odchodami, a także na przenoszeniu powodujących gnicie produktów grzybów i bakterii.

Karaczan prusak wywodzi się z Azji, ale obecnie występuje na całym świecie. Najczęściej pojawia się w lokalach posiadających centralne ogrzewanie. Występuje gromadnie.

Zwalczanie-karaluchów

Przybyszki

Na terenie Polski sporadycznie pojawiają się również karaczan australijski znany też jako przybyszka australijska i karaczan amerykański znany również jako przybyszka amerykańska. Gatunki te są jednak znacznie rzadsze od karaczana wschodniego i karaczana prusaka ponieważ mają wysokie wymagania dotyczące z temperatury.

Zadomkowate – karaczany żyjące poza budynkami

Karaczany żyją nie tylko wewnątrz budynków, ale również poza nimi. Wszystkie występujące w Polsce karaczany żyjące poza budynkami zaliczane są do rodziny zadomkowatych. Nie stanowią one zagrożenia dla działalności człowieka ponieważ nie mogą rozmnażać się wewnątrz budynków. Przedstawiciele zadomkowatych, którzy przypadkiem trafią do wnętrz budynków giną po upływie kilku dni. W związku z tym zazwyczaj nie ma konieczności zwalczania przedstawicieli tej rodziny. Wszystkie owady zaliczane do rodziny zadomkowatych są dość rzadkie w związku z czym dość rzadko są one również spotykane. Przedstawicielami zadomkowatych występującymi w Polsce są między innymi bezżyłka plamista, zadomka leśna i zadomka polna.

Bezżyłka plamista

Bezżyłka plamista (Phyllodromica maculata) jest brunatnoczarna i błyszcząca. Przedplecze bezżyłki plamistej jest czarne z wyjątkiem jasnego obrzeża. Pokrywy są żółtawe i pozbawione siatki żyłek oraz czarnych plamek.

Samice i samce bezżyłki plamistej różnią się między sobą przede wszystkim wielkością i kształtem pokryw. Pokrywy samic bezżyłki plamistej są zaokrąglone i ścięte. Osiągają one od 2,7 do 3,2 milimetrów długości. Pokrywy samców sięgają do końca ich odwłoka. Mają one od 5,5 do 6 milimetrów długości. Ponadto samice bezżyłki plamistej są minimalnie mniejsze od samców. Mają one od 6,5 do 7 milimetrów długości podczas gdy samce mają od 6,5 do 7,4 milimetra długości. Poza tym u samców nie występuje czarnobrunatna plama w dolnej części pokryw.

Bezżyłka plamista występuje na terenie centralnej Europy. Jej obszar występowania rozciąga się od Polski , Słowacji i Węgier przez Czechy i austriacki Tyrol aż do rzeki Ren w Niemczech. Możliwe, że występuje ona również na terenie Ukrainy, Rumunii i Szwajcarii.

W Polsce bezżyłka plamista występuje w całym kraju. Pojawia się od maja do sierpnia.

Zadomka leśna

Zadomka leśna ma od 9 do 11 milimetrów długości. Jej pokrywy są brunatnożółte i lancetowate. Przedplecze zadomki leśnej jest czarne z wyjątkiem mającego barwę kości słoniowej obramowania. Dołek gruczołowy okrągławy i duży. Zadomka leśna jest szeroko rozpowszechniona na terenie Europy. Jest pospolita w całej Polsce.

Zadomka polna

Zadomka polna jest pospolita w Europie i na terenie zachodniej Syberii. Ma ona od 7 do 13 milimetrów długości. Ubarwienie jej ciała jest zmienne. Skrzydła samca zadomki polnej są długie. Na jego przedpleczu znajduje się czarna plama o nieostrych krawędziach. Samice mają krótsze skrzydła, a ich przedplecze jest jasnobrązowe.

Zadomka polna występuje głównie na terenie lasów. Występuje również na terenie sadów, ogrodów i w zaroślach. Zadomka polna jest wszystkożerna.

Samce najczęściej widywane są na ziemi, a samice na niskich roślinach. Przedstawiciele tego gatunku widywani są od maja do września. Samice składają jaja do mających 3 milimetry długości kokonów.

Pest Control – Profesjonalna firma zwalczająca szkodniki

Pest control – Czym i po co jest?

Na ziemi istnieje kilka milionów gatunków żywych organizmów, a ich dokładnej liczby prawdopodobnie nigdy nie poznamy. Wiele spośród nich powoduje poważne straty w ludzkiej działalności. Organizmy te nazywamy szkodnikami. W związku z powodowanymi przez nie stratami powstała konieczność zwalczania szkodników. Firmy których działalność polega na działaniach takich jak zwalczanie szkodników lub tępienie szkodników to firmy pest control. Pest control to angielski termin zawierający w swoim znaczeniu wszelkie działania związane ze zwalczaniem szkodników, a także ich monitorowaniem. W Polsce termin firma pest control używany jest zamiennie z terminem firma DDD lub firma zwalczająca szkodniki. Większość szkodników zwalczanych przez firmy pest control lub firmy DDD zaliczanych jest do jednej z czterech grup organizmów. Grupy te to mikroorganizmu, owady, roztocze i gryzonie. Do mikroorganizmów zaliczamy różne w tym również zupełnie niespokrewnione ze sobą organizmy, które łączą ze sobą niewielkie rozmiary. Trzy ostatnie spośród wymienionych grup to grupy systematyczne.

Działania podejmowane w celu zwalczania mikroorganizmów nazywamy dezynfekcją, działania podejmowane w celu zwalczania owadów nazywane są dezynsekcja, działania podejmowane w celu zwalczania roztoczy nazywane są deakaryzacją, a działania podejmowane w celu zwalczania gryzoni nazywane są deratyzacją.

Jakie straty powodują szkodniki

Jak wspominaliśmy szkodnikami nazywamy organizmy powodujące straty w naszej działalności. Dlatego poruszając tematy takie jak firma pest control i szkodniki warto przyjrzeć się temu, jakiego rodzaju są to straty.

Przede wszystkim straty powodowane przez szkodniki polegają na niszczeniu produkowanej przez nas żywności. Uszkodzenia te wynikają zwłaszcza z zanieczyszczania żywności przez kał, wylinki i martwe osobniki szkodników. Wbrew temu co może się wydawać straty powodowane przez zjadanie żywności przez szkodniki mają mniejsze znaczenie i są wielokrotnie mniejsze od strat powodowanych przez ich zanieczyszczanie przez nie.

firma-pest-control

Straty w przechowywanej żywności powodują między innymi szkodniki takie jak wołek zbożowy, myszy i szczury.

Wiele szkodników jest pasożytami. Pasożytują one za równo na człowieku jak i na hodowanych przez niego zwierzętach oraz na uprawianych przez niego roślinach. Spośród pasożytów zwalczanych przez firmy DDD najwięcej strat powoduje ptaszyniec kurzy, który żeruje na kurach w związku z czym powoduje bardzo znaczące straty na terenie kurników. Pasożytami ludzi najczęściej zwalczanymi przez firmy pest control są pluskwy, kleszcze i komary.

Duże straty szkodniki powodują również w związku z przenoszonymi przez siebie chorobami. Na terenie Polski najwięcej chorób przenoszą kleszcze. W rejonach tropikalnych najwięcej chorób przenoszonych jest przez komary, które właśnie z powodu przenoszonych przez siebie chorób uważane są za najgroźniejsze dla człowieka zwierzęta. Spośród innych gatunków zwierząt najwięcej chorób przenoszą muchy i gryzonie.

Kolejnym negatywnym aspektem działalności szkodników jest uszkadzanie przez nie budowli i przedmiotów. Szczególnie duże uszkodzenia powodują szkodniki drewna takie jak kołatek domowy, spuszczel pospolity, miazgowce i krokwiowiec piłkorożny. Działalność szkodników drewna nierzadko doprowadza do całkowitego zniszczenia budynków w których odbywa się ich żerowanie. Każdy szkodnik drewna posiada określone wymagania co do rodzaju drewna w którym odbywa się jego żerowanie. Wymagania te obejmują między innymi gatunek drewna, jego wiek, wilgotność oraz stopień zagrzybienia. Różnice w wymaganiach sprawiają, że różne szkodniki drewna rzadko żerują w tym samym fragmencie drewna, a dla niemal każdego niezabezpieczonego rodzaju drewna można wskazać szkodnika drewna, który mógłby w nim żerować.

Obok szkodników drewna do uszkodzeń budynków często doprowadzają również myszy, szczury, gołębie, kuny i jaskółki. Zwalczaniem także tych szkodników zajmują się firmy Pest Control.

Jeśli chodzi o przedmioty to największe straty szkodniki powodują w przedmiotach zabytkowych i archiwalnych. Wiele cennych dóbr kultury zostało zniszczonych przez szkodniki ponieważ nie zostały one prawidłowe zabezpieczone przed ich działalnością. Wśród zabytków i archiwaliów szczególnie często niszczone są przez szkodniki zabytki i archiwalia wykonane z tkanin, drewna, skór lub papieru.

Nie są to rzecz jasna wszystkie straty powodowane przez szkodniki w ludzkiej działalności.

Jakie są metody pest control?

Różnorodność strat powodowanych przez szkodniki, a także wielość ich gatunków sprawiły, że powstało wiele metod ich zwalczania, które może zastosować firma pest control. Dla większości gatunków szkodników opracowano co najmniej kilka metod ich zwalczania. To z jakich metod skorzysta firma pest control do zwalczania danego gatunku szkodnika w konkretnej sytuacji uzależnione jest od wielu czynników w tym między innymi od liczebności szkodników, które zwalcza firma pest control, miejsca w którym występują szkodniki, które zwalcza firma pest control, preferencji klientów firmy pest control oraz od tego jakimi technologiami zwalczania szkodników dysponuje konkretna firma pest control. Bardzo często w celu zwalczania szkodników firma pest control stosuje wiele metod jednocześnie. Zwalczanie szkodników za pomocą wielu metod jednocześnie to zintegrowane zwalczanie szkodników.

Profilaktyka pest control

Nieodzownym elementem pest control jest profilaktyka. Podstawą profilaktyki pest control jest niedopuszczenie do pojawienia się szkodników w miejscu w którym będą one mogły spowodować zagrożenie dla naszej działalności. Działania te mogą być podejmowane w czterech skalach.

W największej skali polegają one na powstrzymaniu rozprzestrzeniania się szkodników na nowe obszary na przykład na teren nowych państw. Służą temu działania takie jak kwarantanny i kontrole przeprowadzane na granicach państw. Spośród działań, które podejmowane są w celu zapobiegnięciu zwiększaniu się obszaru na którym żyją szkodniki zaliczane do danego gatunku szczególnie intensywne są działania związane ze szkodnikami drewna. Aby powtrzymać te szkodniki opracowany został standard ISPM 15 określany też jako IPCC 15. Wspomniany standard określa sposób użycia w handlu międzynarodowym opakowań, które wykonane są z drewna. W celu spełnienia wymagań tego standardu firmy pest control przeprowadzają działania takie jak fumigacja eksportowa, fumigacja na eksport lub fumigacja palet. Fumigacja eksportowa zwalcza wszystkie gatunki szkodników drewna.

W średniej skali podejmowane są działania mające powstrzymać szkodniki przed przedostaniem się ich do konkretnych budynków lub pomieszczeń. Osiągane jest to poprzez budowanie lub remontowanie budynków w sposób zapewniający ich owadoszczelność i gryzonioszczelność , zakładanie siatek na okna i wszelkie inne otwory oraz kontrolowanie wnoszonych na teren danego budynku towarów w tym zwłaszcza produktów żywnościowych. Wymienione działania szczególnie intensywne są w branży spożywczej.

W mniejszej skali działania mające na celu powstrzymanie rozprzestrzeniania się szkodników polegają na zamykaniu szaf oraz pojemników zawierających żywność lub cenne przedmioty co ogranicza dostęp do nich szkodnikom, które już przedostały się do danego pomieszczenia.

Ostatnią barierą przed szkodnikami są same opakowania produktów. Nie należy jednak zapominać tym, że opakowania produktów nie stanowią całkowicie pewnej ochrony przed szkodnikami ponieważ wiele spośród gatunków szkodników potrafi je przegryzać.

Pest Control – Zwalczanie szkodników

Wymienione metody nie zawsze okazują się skuteczne. Czasami wcale nie są one podejmowane ponieważ nie pomyślano o nich wcześniej lub prawdopodobieństwo pojawienia się konkretnego szkodnika w danym miejscu jest na tyle małe, że prowadzenie tego typu działań jest nieopłacalne. Co zrobić w takiej sytuacji?

Insektpol-firma-pest-control

Odstraszanie szkodników w pest control

Najbardziej humanitarna metoda na szkodniki to odstraszanie szkodników. Szkodniki mogą być odstraszane dźwiękami, zapachami lub sygnałami wizualnymi. Odstraszanie szkodników jest mało skuteczne. Zazwyczaj hałasy lub przedmioty używane do odstraszania mają kojarzyć się szkodnikowi z zagrożeniem. Niestety szkodniki szybko uczą się, że zagrożenie to nie jest prawdziwe. Gołębie początkowo uciekają widząc zrobione z plastiku sylwetki ptaków drapieżnych, lecz szybko zaczynają dostrzegać, że rzekomy ptak nie lata, a często nawet nie porusza się w związku z czym przestają one traktować go jako zagrożenie. To samo dotyczy hałasu stosowanego w celu odstraszania łasic, kun, dzików, kretów czy nornic. Niska skuteczność odstraszania sprawia, że rzadko stosowane jest ono przez firmy pest control. Metody oparte na odstraszaniu popularniejsze są raczej wśród osób, które same zmagają się ze swoim problemem ze szkodnikami w związku z czym nie zdają sobie sprawy z tego, które metody zwalczania szkodników są skuteczne, a które z nich nie.

Szkodniki mogą być odstraszane również za pomocą zapachów. Metodą tą odstraszane są między innymi mrówki.

Jedną z nielicznych metod odstraszania cechującą się wysoką skutecznością jest odstraszanie dzikich ptaków za pomocą sokołów. Skuteczność sokołów wynika z faktu, że rzeczywiście stanowią one zagrożenie dla dzikich ptaków. Metoda ta popularna jest zwłaszcza na terenie lotnisk.

Pułapki w pest control

Istnieje wiele sposobów na pozbycie się szkodników jeśli już pojawiły się one w danym miejscu. Jedną z nich jest użycie pułapek. Owady zwalczane są pułapkami feromonowymi przyciągającymi je feromonami. Inne rodzaje pułapek często stosowane są w celu zwalczania gryzoni.

Środki chemiczne w pest control

Najczęściej szkodniki zwalczane są za pomocą różnego rodzaju substancji chemicznych. Metody te stosuje niemal każda firma pest control.

Substancją chemiczną mającą szczególnie duże znaczenie w pest control jest fosforowodór. Podczas fumigacji za pomocą fosforowodoru poddawany temu zabiegowi obiekt przykrywany jest rodzajem namiotu. Następnie do wnętrza tego namiotu wpuszczany jest fosforowodór. Gazowanie fosforowodorem stosowane jest przez firmy pest control przede wszystkim w celu zwalczania szkodników drewna. Dwa najczęściej zwalczane przez firmy pest control tą metodą szkodniki to kołatek domowy i spuszczel pospolity. Obok zwalczania szkodników drewna gazowanie fosforowodorem to również sposób na zwalczanie szkodników magazynów zbożowych. Jest to skuteczny sposób na zwalczanie wołka zbożowego, zwalczanie trojszyka ulca, zwalczanie rozkruszka mącznego, zwalczanie mącznika młynarka i zwalczanie skórka zbożowego.

Szkodniki drewna często zwalczane są również za pomocą żelu owadobójczego XILIX. Żelem tym smarowane jest drewno w którym żerują szkodniki zaliczane do tej grupy. Żel owadobójczy XILIX to skuteczny sposób na zwalczanie kołatka domowego i zwalczanie spuszczela pospolitego. Żel owadobójczy XILIX to również skuteczny sposób na zabezpieczenie drewna przed pojawieniem się w nim szkodników drewna w przyszłości cechujący się wyjątkowo długim czasem działania.

Komary, kleszcze, pluskwy i karaluchy zwalczane są przez oprysk lub zamgławianie wodą zmieszaną z substancjami biobójczymi.

Użycie wysokich lub niskich temperatur jak metoda na szkodniki w pest control

Szkodniki mogą być zwalczane przez firmy pest control poprzez poddane ich działaniu temperatur wykraczających poza zakres temperatur w których mogą one przeżyć. Metody te stosowane są w celu zwalczania roztoczy i owadów. W stosunku do gryzoni nie są one stosowane ponieważ jako zwierzęta stałocieplne są one dość odporne na wahania temperatur.

Metody termiczne są mniej popularne niż zwalczanie szkodników za pomocą środków chemicznych ponieważ nagrzanie pomieszczeń lub przedmiotów do odpowiednio wysokich temperatur lub obniżenie panujących w nich temperatur do wartości odpowiednio niskich jest dość trudne, a ponadto może ono doprowadzić do uszkodzenia przedmiotów.

Najczęściej stosowaną metodą termiczną pest control jest ogrzewanie za pomocą promieniowania mikrofalowego. Metoda ta stosowana jest w celu zwalczania szkodników drewna. Metoda mikrofalowa zwalczania owadów skutecznie tępi wszelkie szkodniki, które żerują w drewnie w również te najpowszechniejsze takie jak na przykład kołatek domowy i spuszczel pospolity. Promieniowanie mikrofalowe może zostać precyzyjnie skierowane w kierunku konkretnego fragmentu drewna dzięki czemu skorzystanie z niego nie wiąże się z koniecznością nagrzewania całych pomieszczeń, lecz ogranicza się jedynie do miejsca w którym występuje problem ze szkodnikami.

Popularność metody mikrofalowej w ostatnim czasie spadła w związku z pojawieniem się żelu owadobójczego XILIX. Żel owadobójczy XILIX stanowi obecnie dobrą alternatywę dla nagrzewania za pomocą promieniowania mikrofalowego. Żel ten nakładany jest na drewno i skutecznie zabija żerujące w nim szkodniki.

Lampy owadobójcze na owady latające – pest control

Lampy owadobójcze to kolejna metoda zwalczania szkodników stosowana przez firmy pest control. Lampy te przyciągają owady latające, a następnie je zabijają. Wyróżniamy dwa podstawowe rodzaje lamp owadobójczych różniące się między sobą tym w jaki sposób zabijają one owady. W lampach rażących owady latające zabijane są przez siatkę pod napięciem, a w lampach lepowych przyklejają się do lepu, a następnie giną z powodu braku pożywienia. Lampy owadobójcze umożliwiają poznanie ilości owadów latających pojawiających się w danym miejscu dzięki możliwości policzenia zabitych przez nie insektów.