Krety w ogrodzie – jak się ich pozbyć?

Czym jest Kret Europejski ?

Kret Europejski to wyjątkowy ssak większość bowiem swojego życia spędza on pod ziemią. Pod ziemią mieszka jeszcze kilka gatunków ssaków na przykład nornice, ale większość z nich nie spędza tam tyle czasu co krety, a budowane przez nie korytarze są krótkie i nie tworzą skomplikowanych labiryntów.

Krecie kopce i korytarze

Kret doskonale drąży korytarze, które układają się w skomplikowane labirynty osiągające nawet kilometr długości. Na zewnątrz działalność kretów zaobserwować można dzięki tworzonym przez nie ziemnym kopcom.


Szukasz firmy zwalczającej krety? – Zadzwoń +48 505 177 654 lub napisz na biuro@insektpol.pl


Występowanie kretów

Krety występują w większość krajów Europejskich. W Europie nie występują one jedynie w Portugalii, zachodniej Hiszpanii, na wyspach brytyjskich, we Włoszech i w Skandynawii. Kret występuje również w północno-zachodniej części Azji.

Jak wygląda kret ?

Kret jest stosunkowo niewielkim ssakiem. Waży do 120 gramów i ma od 17 do 20 centymetrów długości. Niewielkie rozmiary kretów wynikają z dwóch czynników. Pierwszym z nich jest podziemny tryb życia tych zwierząt. Zwierzęta żyjące pod ziemią nigdy nie są szczególnie wielkie. Drugą przyczyną niewielkich rozmiarów kretów są niewielkie rozmiary ofiar tych zwierząt.

Pożywienie kretów – czyli co jedzą krety?

Ofiarami kretów najczęściej są dżdżownice i larwy owadów, a więc zwierzęta stosunkowo małe. Większe zwierzę miałoby problem ze zdobyciem odpowiedniej ilości żywności jeśli w jego diecie dominowały by tak małe organizmy, a pod ziemią trudno o zdobycie większych. Pod ziemią pospolicie nie występuj zwierzęta większe od dżdżownic. Żyjące pod ziemią myszy i inne gryzonie są zbyt rzadkie aby sens miało poszukiwanie ich poprzez kopanie tuneli. Po za tym myszy cechują się dość szybkim czasem reakcji w związku z czym kret i tak nie mógłby ich złapać. Istnieją wprawdzie zwierzęta, które są znacznie większe od kreta, a jednocześnie żywią się ofiarami mniejszymi od dżdżownic. Przykładem takiego zwierzęcia jest na przykład mrówkojad. Wart jednak zwrócić uwagę na fakt, że mrówkojad żywi się mrówkami, które żyją w liczących nierzadko tysiące osobników koloniach w związku z czym przystosowane do polowania na mrówki zwierzę z łatwością może zjeść wiele osobników mrówek w krótkim czasie jeśli znajdzie się w pobliżu kolonii.

Dżdżownice będące pożywieniem kretów są dość równomiernie rozmieszczone w ziemi w związku z czym aby je zdobyć kret musi kopać dużo korytarzy będących pułapkami na dżdżownice, a następnie regularnie się nimi przemieszczać w nadziei, że wpadły do nich jakieś dżdżownice. Czynności te są bardzo energochłonne. Sprawia to, że kret potrzebuje jeszcze więcej dżdżownic i musi kopać jeszcze więcej tuneli.

Dieta kretów składa się głównie z różnych gatunków bezkręgowców. Przede wszystkim są to pierścienice, a poza nimi również owady i ich larwy. Ofiary znajdowane są przez krety podczas budowy lub patrolowania korytarzy.

Jak wspominaliśmy kret jest zwierzęciem w przypadku którego całe życie upływa na kopaniu w związku z czym całe jego ciało przystosowane jest do życia pod ziemią i kopania tuneli. Krótkie, ale jednocześnie masywne kończyny przednie kretów ułatwiają tym zwierzętom kopanie. Ręce są potężniejsze niż u innych zwierząt, ale inne narządy pod ziemią nie są tak przydatne w związku z czym zostały one zredukowane. Pod ziemią i tak niewiele widać więc zredukowane są krecie oczy. Pod ziemią nie ma drapieżników których trzeba by nasłuchiwać więc zredukowane są rownież uszy kretów. Ogon pod ziemią jest zupełnie nieprzydatny dlatego również ta część ciała kreta również jest zredukowana.

Tunele kopane przez krety

Instynkt kretów mówi im jedno: kopać. Jeśli kret jest na ziemi zaczyna on w związku z tym kopanie w niej natychmiast jeśli tylko jest ona odpowiednia do tego celu. W związku z tym rzadko możemy zobaczyć krety na powierzchni ziemi, a ponieważ pod ziemią również ich nie zobaczymy zwierzęta te widywane są przez nas rzadko, choć są one dość powszechne i często widujemy efekty ich działań.

Kret nie jest kotem, który całymi dniami wyleguje się pod kaloryferem, a następnie atakuje  jedną mysz i może się dalej wylegiwać. Życie kretów to codzienna walka by wykopać wystarczająco dużo tuneli aby zdobyć tyle dżdżownic lub innych małych zwierząt by nie umrzeć z głodu. W ciągu doby kret potrafi wykopać od 12 o 15 metrów tuneli. Prowadzi to tworzenia przez krety rozległych labiryntów tuneli, których długość nierzadko wynosi nawet kilometr, choć najczęściej mają one od 100 do 200 metrów. Niemałe są również obszary na których korytarze te się znajdują. Mogą one obejmować od 2000 do 6000 metrów kwadratowych. Tunele znajdują się na głębokości wynoszącej od 20 do 50 centymetrów w związku z czym nie można zaobserwować na powierzchni ziemi wybrzuszeń powodowanych przez tunele. Zaobserwować można jedynie kretowiska, które nierzadko przyjmują niemałe rozmiary. Największe są kopce, które znaleźć można na terenach bagiennych. Mogą mieć one nawet 90 centymetrów wysokości. Krety są dobre w kopaniu, ale w poruszaniu się po powierzchni ziemi nie są one już tak dobre. Poruszają się one po niej wolno i niezdarnie.

Jak wspominaliśmy tunele są dla kretów przede wszystkim miejscem polowań niemniej nie należy zapominać o tym, że są one również miejscem w którym zwierzęta te mieszkają. Wewnątrz tuneli tworzą one gniazda, które to budowane są z trawy i mchu. Czasami zdarza się, że gniazda te uzupełniane są pionowym tunelami, które to sięgają aż do wód gruntowych ułatwiając kretów uzyskanie dostępu do wody. Obok studni znajduje się krecia spiżarnia w której zwierzęta te gromadzą zapasy na trudne czasy w tym zwłaszcza na okres zimowy. Zapasy te składają się z żywych, ale unieruchomionych poprzez podcięcie zwoju nerwowego dżdżownic.

Rozmnażanie się kretów

Ciąża u kretów trwa około 28 dni. W pojedynczym miocie rodzi się od dwóch do siedmiu młodych. Najczęściej poród następuje raz do roku w okresie późnej wiosny. Mioty kretów odbywają się zatem znacząco rzadziej niż jest w przypadku większości ssaków tej wielkości. Na przykład również kopiące pod ziemią nornice rude w ciągu roku mogą mieć cztery mioty. Również myszy i szczury cechują się znacząco szybszym tempem rozmnażania się.

Kreci cykl dobowy

Większość zwierząt lądowych żyje na powierzchni ziemi, a tam czas wyznacza słońce które oświetla ziemię lub chowa się za horyzontem. Sprawia to, że zwierzęta żyjące na powierzchni ziemi dostosowują swoją aktywność do wychylającego się zza horyzontu i chowającego się zanim słońca. Wiele jest aktywnych za dnia i śpi nocą. Inne robią na odwrót. Dotyczy to niektórych roślinożerców, które to aktywne są nocą, gdy śpią drapieżniki, ale również wielu drapieżników, które polują w nocy kiedy żerują też ich ofiary, które zaczęły żerować nocą w celu uniknięcia dziennych drapieżników. Wiele zwierząt szczególnie aktywnych jest w określonej porze doby. W przypadku zwierząt zmiennocieplnych na przykład owadów często jest to południe kiedy to temperatura powietrza oraz dostępność promieniowania słonecznego jest najwyższa. Do której z tych grup zalicza się kret ? Otóż do żadnej. Kreci cykl dobowy byłby dla nas nowy. Pod ziemię światło słoneczne nie dochodzi w związku z czym ma ono jedynie niewielki wpływ na cykl dobowy kretów. Krety najpierw są aktywne przez 4 godziny, a następnie śpią przez 3 godziny. Nie oznacza to, że aktywność słońca nie posiada żadnego wpływu na działalność kretów. Jest ona większa w godzinach porannych kiedy to powstaje najwięcej kretowisk.

Zwalczanie kretów

Lista zniszczeń powodowanych przez krety jest dość długa. Osłabiają wały powodziowe, negatywnie wpływają na estetykę ogrodów. Posiadanie pięknego trawnika wiąże się z niemałym wysiłkiem, ale cały ten wysiłek może zostać zepsuty przez pojedynczego kreta, który pojawi się w danym miejscu  zacznie kopać. Niemniej wysiłku potrzeba by doprowadzić do idealnego stanu piłkarski stadion. Również tutaj cały wysiłek może popsuć pojedynczy kret.


Szukasz firmy zwalczającej krety? – Zadzwoń +48 505 177 654 lub napisz na biuro@insektpol.pl


Siatki na krety

Istnieją metody pozwalające na długo zapobiec pojawianiu się kretów w danym miejscu. Jedną z tych metod jest siatka na krety. Siatki na krety zakopywane są pod ziemią na głębokości wynoszącej około 10 centymetrów. Ich oczka są na tyle małe, że krety nie mogą się przez nie przedostać. Siatki na krety wykonywane są z tworzyw sztucznych ponieważ siatki metalowe szybko rdzewieją jeśli zostaną umieszczone w ziemi. Siatki stosowane są w miejscach w których obecność kretów jest szczególnie niepożądana takich jak pola golfowe lub boiska piłkarskie. Główną zaletą siatek jest fakt, że jednokrotne ich zastosowanie uchroni nas przed kretami na długo.

Odstraszacze kretów

Siatki na krety stosowane są przeciwko tym zwierzętom dość rzadko. Głównie dlatego, że trzeba je zastosować zanim kret się pojawi. Co jeśli kret już się pojawił ? Często stosowanym w takiej sytuacji sposobem na krety są różnego rodzaju odstraszacze. Szczególnie często  stosowane są odstraszacze elektroakustyczne. Ostraszacze elektroakustyczne wydzielają sygnały dźwiękowe. Sygnały te działają drażniąco na krety, a jednocześnie są one niesłyszalne dla człowieka. Umieszczane są one w kopcach kretów. Częstotliwość sygnału cechuje się zmiennością w czasie dzięki czemu krety nie przyzwyczajają się do jednego dźwięku. Odstraszacze nie działają natychmiastowo. Niestety metoda ta nie zawsze jest skuteczna.

Domowe metody odstraszania kretów

Istnieją również domowe metody akustycznego odstraszania kretów polegające na umieszczaniu w kretowiskach wiatraczków lub wkopanych w ziemię butelek.

Żywołapki

Czasami w celu zwalczania kretów stosowane są też żywołapki umożliwiające humanitarne pozbycie się kretów. Żywołapki umieszczane są w najświeższym spośród krecich kopców. Pułapki sprawdzane są raz dziennie, a złapany za pomocą pułapki kret wypuszczany jest w miejscu w którym prowadzona przez niego działalność nie będzie źródłem problemów.

Gazowanie kretów

Metody zwalczania kretów, które przedstawiliśmy przed chwilą cechują się umiarkowaną skutecznością. Często mimo skorzystania z wszystkich z nich krety pozostają w danym miejscu. Na szczęście szybka metoda zwalczania kretów cechująca się wysoką skutecznością. Metodą tą jest gazowanie kretów za pomocą wydzielających fosforowodór tabletek. Tabletki z fosforowodorem umieszczane są w wylotach krecich tuneli, a następnie przykrywane pochodzącą z kretowisk ziemią. Tabletki z fosforowodorem mogą być niebezpieczne jeśli stosowane są przez niewykwalifikowane osoby. Z tego względu dostępne są one wyłącznie dla wyspecjalizowanych firm DDD oferujących usługi takie jak zwalczanie kretów, zwalczanie nornic lub zwalczanie karczowników. Gazowanie fosforowodorem skutecznie unieszkodliwia krety, a także inne kopiące korytarze w ziemi zwierzęta takie jak na przykład myszy lub nornice. Gazowanie to skuteczna metoda zwalczania kretów i skuteczna metoda zwalczania nornic.

Aby gazowanie kretów było skuteczne tabletki z fosforowodorem powinny zostać umieszczone we wszystkich kretowiskach, które są w danym miejscu. Zazwyczaj tabletki z fosforowodorem najpierw umieszczane są najpierw w kretowiskach znajdujących się na obrzeżach poddawanego gazowaniu terenu, a następnie umieszczane są w kolejnych kretowiskach znajdujących się coraz bliżej centrum terenu na którym przeprowadzane jest gazowanie.

Czasami drążone przez krety tunele położone są na terenach nierównych. W takiej sytuacji tabletki z fosforowodorem powinny zostać umieszczone w pierwszej kolejności w kretowiskach znajdujących się najwyżej. Fosforowodór jest cięższy od powietrza w związku z czym w trakcie zabiegu będzie on spływał niżej. W trakcie gazowania należy uważać, aby nie zasypać krecich korytarzy ponieważ może to utrudnić rozchodzenie się fosforowodoru wewnątrz wykopanych przez krety labiryntów.

Ciekawostki o kretach

  • Gdzie krecich kopców jest najwięcej ?

Liczebność krecich kopców najliczniejsza jest na łąkach na których nie ma drzew ani krzewów.

zwalczanie kretów gazowanie

  • Futra krecie

W przeszłości polowano na krety dla futra, które jest wyjątkowo miękkie i jedwabiste. Niestety kret to stosunkowo małe zwierzę w związku z czym na uszycie pojedynczego futra potrzeba ogromnej ilości kretów. Krety są zwierzętami żyjącymi samotnie w związku z czym zdobycie wystarczającej ilości kretów na uszycie pojedynczego futra wiązało się z niemałym trudem.

  • Kret samotny zwierz

Krety całe swoje życie budują korytarze, ale czas upływa im w ich wnętrzach samotnie. Nie zapraszają do nich innych kretów, a spotykając je są wobec nich bardzo agresywne. Jedynie podczas przypadającej na wiosną rui krety nie są samotne.

 

 

 

Zwalczanie Pluskiew – Metody

Co to jest pluskwa ?

Pluskwa to żywiący się krwią w tym zwłaszcza krwią ludzi owad. Pluskwy stanowiły poważny problem w przeszłości. W późniejszym czasie liczebność tych owadów znacząco spadła, ale w ostatnich latach znów obserwujemy zwiększanie się liczebności populacji pluskiew. Przyczyny tego zjawiska nie są do końca jasne. Podejrzewa się, że wpływ na to mogło mieć wycofanie z użytku środka owadobójczego DDT oraz zwiększenie się częstotliwości podróży odbywanych przez ludzi w ostatnich latach. W związku z tym warto bliżej przyjrzeć się tym zwierzętom. W naszym artykule napiszemy jak zwalczyć pluskwy, jak zwalczać pluskwy, jak się pozbyć pluskiew, jak wyeliminować pluskwy, jak zlikwidować pluskwy, jak wytępić pluskwy i jak zniszczyć pluskwy.

Co jedzą pluskwy ?

Pluskwy żywią się krwią. Kolor pluskiew uzależniony jest od tego ile spożyły one pokarmu. Głodne pluskwy mają barwę słomkową, a najedzone pluskwy są brunatno-czerwone. Pierwotnie pluskwy żywiły się krwią nocujących w jaskiniach nietoperzy. Kiedy wewnątrz jaskiń pojawili się ludzie stali się oni głównymi żywicielami pluskiew.

Pluskwy najczęściej atakują nas podczas naszego snu. Podczas posiłku pluskwy wielokrotnie kłują swoje ofiary. Jeśli pokarm jest łatwo dostępny pobieranie krwi przez pluskwy odbywa się raz na kilka dni. Pluskwy to wyjątkowo żarłoczne pasożyty. W ciągu pojedynczego posiłku mogą one zjeść więcej niż ważą. Szczególnie łakome są samice pluskiew które potrzebują krwi do produkcji jaj. Pluskwy potrafią przeżyć bez pożywienia nawet rok. Często powtarzane opinie jakoby potrafiły one przeżyć bez niego nawet kilka lat są nieprawdziwe. Wbrew temu co się niekiedy uważa pluskwy nie posiadają szczególnych preferencji dotyczących ofiar.

Na częstotliwość gryzienia przez te owady nie wpływa więc posiadana grupa krwi ani ilość spożywanego alkoholu lub wypalanych papierosów. Czasami rzeczywiście zdarza się, że dwie osoby śpią w jednym łóżku i jedna z nich budzi się pokąsana przez pluskwy podczas gdy na ciele drugiej nie ma żadnych śladów żerowania pasożytów. W rzeczywistości nie oznacza to, ze jedna z tych osób została pokąsana przez pasożyty podczas gdy druga nie, a jedynie oznacza to, że jedna osoba jest bardziej wrażliwa na ukłucia pluskiew i na wpuszczane przez nie substancje rozrzedzające krew i znieczulające od drugiej.

Jak wygląda pluskwa?

Pluskwy to zwierzęta stosunkowo niewielkie, choć niewielkie z pewnością nie są powodowane przez pluskwy niedogodności. Pluskwy mają od 4 do 6 milimetrów długości i 3 milimetry szerokości. Podobnie jak inne krwiopijne owady pluskwy posiadają kłująco-ssący narząd gębowy. Oczy pluskiew są małe, co sprawia, że owady te widzą dość słabo. Głównym zadaniem oczu pluskiew jest informowanie tych owadów czy jest wystarczająco ciemno by pluskwy mogły wyruszyć na poszukiwanie pokarmu. W każdej stopie pluskwy znajdują się niewielkie haczyki umożliwiające tym zwierzętom poruszanie się po nierównych powierzchniach. Ciało pluskiew jest spłaszczone, co umożliwia im ukrywanie się w różnego rodzaju szparach i szczelinach. Pluskwy wykazują duży dymorfizm płciowy. Samice są większe i bardziej okrągłe od samców.

Pluskwy – zdjęcia

pluskwa domowa Cimex lectulariuspluskwa domowa warszawa

Rozmnażanie się pluskiew

Pluskwy rozmnażają się dość szybko i intensywnie. Pojedyncza samica pluskwy składa od 250 do 500 jaj. Biało-perłowe jaja składane są przez nie w bezpiecznych miejscach. Przyklejane są one do podłoża za pomocą lepkiej wydzieliny. Rozwinięcie się pluskwy od jaja do osobnika dojrzałego trwa od 1 do 2 miesięcy.

Warto zwrócić uwagę na fakt, że składanie tak dużych ilości jaj i związane z tym szybkie rozmnażanie się jest dość częste w przypadku zwierząt prowadzących pasożytniczy tryb życia Większość osobników pasożytów ginie bezpotomnie ponieważ nigdy nie udaje się im dotrzeć do odpowiedniego żywiciela. Nieliczne osobniki pasożytów którym uda się dotrzeć do żywiciela otrzymują za to ogromne ilości pożywienia umożliwiające im posiadanie niezwykle licznego potomstwa. Najwięcej potomków mają pasożyty żyjące wewnątrz układów pokarmowych takie jak tasiemce. Tasiemce nie muszą walczyć z drapieżnikami ani trudzić się nad zdobywaniem pokarmu, który to najzwyczajniej w świecie je otacza. Sprawia to, że niemal całe ich ciało przystosowane jest wyłącznie do rozmnażania. Z drugiej strony trafienie do układu pokarmowego odpowiedniego żywiciela konkretnego osobnika tasiemca jest niezwykle mało prawdopodobne i wymaga wystąpienia wielu niezwykle szczęśliwych dla tasiemca przypadków.

Pluskwy nie rozmnażają się wprawdzie równie intensywnie jak tasiemce, ale i tak zostawiają pod tym względem w tyle wiele innych organizmów w tym również człowieka.

Tryb życia pluskiew

Pluskwy unikają światła. Za dnia pluskwy pojawiają się jedynie jeśli ich populacja w danym miejscu jest wyjątkowo liczna.

Gdzie żyją pluskwy?

Pluskwy wbrew temu co się uważa nie występują częściej w obiektach niesprzątanych, choć mogą w nich rozwijać się łatwiej ponieważ zwykle zostają one w nich później dostrzeżone. Wewnątrz mieszkań i domów pluskwy zamieszkują różnego rodzaju szczeliny oraz wnętrza mebli takich jak na przykład fotele oraz łóżka z których to pluskwy mają najbliżej do swoich ofiar.

Pluskwa domowa – ską się bierze w naszych domach i mieszkaniach ?

Kiedy pluskwy pojawiają się w naszych domach często stawiamy sobie pytanie jak to się stało? Skąd się biorą pluskwy w domu? Dlaczego mam pluskwy ? Skąd pluskwy przychodzą do domów ? Jak pluskwy pojawiają się w domach ? Skąd się biorą pluskwy w mieszkaniach ?

Pluskwy mogą docierać do wnętrz naszych mieszkań różnymi drogami. Najczęściej po prostu przechodzą do nich z mieszkań sąsiednich. Przechodzą z nich przez rury lub przewody wentylacyjne oraz różnego rodzaju szpary i szczeliny. Zapobiec temu można przez odpowiednie uszczelnienie otworów pomiędzy poszczególnymi mieszkaniami.

Pluskwy często przywożone są przez ludzi wracających z hoteli, akademików, hosteli lub innych miejsc w których nocowali razem z bagażami. Mogą być one przywożone za równo z hoteli luksusowych jak i tych, które przeznaczone są dla mniej zamożnych klientów.

Pluskwy mogą być też przynoszone z miejsc publicznych takich jak na przykład kina lub teatry, choć zdarza się to raczej rzadko.

Zwykle ustalenie skąd pluskwy przybyły do danego miejsca nie jest możliwe. Nie jest to jednak konieczne w celu zwalczenia pluskiew i wyeliminowania powodowanych przez te owady problemów.

Jeśli mamy pluskwy warto jednak sprawdzić, czy występują one również w mieszkaniach sąsiednich. Jeśli okaże się, że rzeczywiście tak jest to zwalczanie pluskiew warto przeprowadzić równocześnie we wszystkich znajdujących się obok siebie mieszkaniach które zostały zainfekowane przez pluskwy. Jeśli pluskwy zostaną zwalczone tylko w części mieszkań istnieje ryzyko, że pluskwy które przeżyły przeniosą się do kolejnych mieszkań w tym również tych w których zostały one wcześniej zwalczone.

Jak wygląda ugryzienie pluskwy.

Zwykle o pojawieniu się pluskiew informują nas zostawiane przez nie ślady na naszych ciałach. Ugryzienia te najczęściej układają się w linię prostą. Ślady ugryzień mogą mieć różną wielkość, czas pozostawiania na skórze i powodować różne poziomy dolegliwości bólowych. Wrażliwość na ugryzienia pluskiew jest w dużym stopniu sprawą indywidualną. Z tego powodu zdiagnozowanie ugryzień pluskiew może nastręczać spore trudności, a od pogryzienia do zdiagnozowania przyczyn powstałych uszkodzeń skóry może minąć wiele czasu.

Wytrzymałość pluskiew na zwalczanie

O niektórych ludziach mówi się, że są twardzi, ale w porównaniu z niektórymi gatunkami owadów nawet najwięksi ludzcy twardziele okazują się słabeuszami. Jednym z takich gatunków są pluskwy. Po powstaniu warszawskiej w Warszawie panował głód, pożary oraz mróz, ale nie zniszczyło to populacji pluskiew. Kiedy do tego miasta powrócili pierwsi mieszańcy szybko rozmnożyły się tam one. Z powodu wysokiej wytrzymałości pluskiew są one wyjątkowo trudne w zwalczaniu zwłaszcza jeśli jest ono przeprowadzane przez niewykwalifikowane osoby, a nie przez specjalizujące się w zwalczaniu tych zwierząt firmy. Dlatego zwalczanie pluskiew lub tępienie pluskiew powinno być przeprowadzane przez wyspecjalizowane firmy zajmujące się zwalczaniem pluskiew.

Pluskwa domowa zwalczanie

Pluskwy żywią się ludzką krwią w związku z czym każda pluskwa jest problemem dla człowieka, a każdy przypadek ataku pluskiew wiąże się z koniecznością szybkiego przeprowadzenia ich zwalczania. Niezwalczane pluskwy szybko zwiększają swoją liczebność a tym samym związane ze swoimi działaniami niedogodności. Przenoszą się również do kolejnych mieszkań lub domów. Zatrzymanie się rozwoju populacji pluskiew na skutek  braku pożywienia jest mało prawdopodobne ponieważ żywią się one ludzką krwią, a w mieszkaniach ludzi jest zwykle pod dostatkiem.

Chemiczne metody zwalczania pluskiew – jak zwalczyć pluskwy łóżkowe

Najczęściej stosowanymi metodami zwalczania pluskiew są metody chemiczne zwalczania pluskiew do których zaliczamy oprysk pluskiew, opylanie pluskiew środkami pylistymi, zamgławianie ULV pluskiew i odymianie pluskiew świecami dymnymi. Metody zwalczania pluskiew, które przedstawiliśmy szybko i skutecznie eliminują wszystkie pluskwy znajdujące się w danym miejscu. Wspomniane metody zwalczania pluskiew nie są dostępne dla osób prywatnych. Metody eliminowania pluskiew o których wspominaliśmy stosowane są jedynie przez wyspecjalizowane firmy DDD zajmujące się zwalczaniem pluskiew. To która z metod zwalczania pluskiew zostanie zastosowana w danym miejscu uzależnione jest od wielu czynników. Decyzje na temat tego którą ze wspomnianych metod tępienia pluskiew zastosować najlepiej powierzyć firmie DDD, która będzie zajmować się przeprowadzaniem  zabiegu mające go na celu zwalczanie pluskiew, tępienie pluskiew lub pozbycie się pluskiew. Jeśli więc pytacie jak się pozbyć pluskiew, jak zwalczyć pluskwy lub jak wytępić pluskwy to najlepsza i najprostsza odpowiedź na te pytania brzmi: należy zadzwonić po firmę DDD w której ofercie znajduje się zwalczanie pluskiew, tępienie pluskiew, niszczenie pluskiew lub pryskanie pluskiew. Zadzwonienie do firmy DDD to najlepszy sposób na pluskwy i metoda na pluskwy.

Fizyczne metody zwalczania pluskiew – jak zwalczyć pluskwy domowe

Alternatywą dla zwalczania chemicznego pluskiew jest zwalczanie pluskiew metodami fizycznymi polegającymi na przeprowadzaniu zabiegów takich jak wymrażanie pluskiew lub ogrzewanie pomieszczeń w których znajdują się pluskwy do wysokiej temperatury, wytrzepywanie pluskiew lub odkurzanie pluskiew mających na celu usuwanie pojedynczych osobników pluskiew. Metody fizyczne zwalczania pluskiew nie są szczególnie skuteczne jeśli chodzi o zwalczanie pluskiew, tępienie pluskiew, niszczenie pluskiew lub pozbycie się pluskiew.

Temperatura w której giną pluskwy jest bardzo wysoka w związku z tym bardzo trudne jest ogrzanie pomieszczeń do temperatur powodujących wyeliminowanie znajdujących się w nich pluskiew, wytępienie pluskiew lub zwalczenie pluskiew. Ponadto temperatura, która umożliwi niszczenie pluskiew, zwalczanie pluskiew lub tępienie pluskiew jest na tyle wysoka, że może ona być niebezpieczna dla znajdujących się w domu przedmiotów. Z tego powodu ten sposób na pluskwy jest rzadko stosowany.

Wytrzepywanie pluskiew i odkurzanie pluskiew zabija pojedyncze osobniki pluskiew, ale bardzo mało prawdopodobne jest aby działania te doprowadziły do śmierci wszystkich znajdujących się w danej populacji osobników pluskiew. W związku z tym nie jest to skuteczny sposób na zwalczanie pluskiew, wyeliminowanie pluskiew lub tępienie pluskiew. Pluskwy szybko się rozmnażają w związku z czym nawet po intensywnym wytrzepywaniu ich populacja szybko się odradza i konieczne jest ponowne przeprowadzenie działań mających na celu zwalczanie pluskiew, wyeliminowanie pluskiew lub niszczenie pluskiew.

 

 

 

Metoda żelowa na karaluchy w domu

Karaluch w domu – jak się pozbyć

Prusaki, karaluchy są dużym problemem w naszych domach, mieszkaniach i innych miejscach. Na szczęście są one problemem rozwiązywalnym. Jednym z rozwiązań problemu z tymi owadami jest stosowana również w celu zwalczania przybyszki amerykańskiej metoda żelowa. Metoda żelowa znana jest też jako metoda kremowa, metoda pokarmowa, zwalczanie karaluchów metodą żelową, zwalczanie karaluchów metodą kremową, zwalczanie karaluchów metodą pokarmową, zwalczanie prusaków metodą żelową, zwalczanie prusaków metodą kremową, zwalczanie prusaków metodą pokarmową, zwalczanie karaluchów żelem, zwalczanie prusaków żelem, zwalczanie mrówek żelem, zwalczanie karaluchów za pomocą żelu, żelowanie karaluchów lub żelowanie robactwa jak sama nazwa wskazuje polega na aplikacji środków owadobójczych w formie żelu. Żel ten zawiera w swoim składzie substancje wysokobiałkowe i feromony, które przyciągają zwalczane za pomocą tej trucizny szkodniki oraz truciznę zabijającą przyciągane robactwo.

Owady zwalczane metodą żelową

Metodą żelową najczęściej zwalczani są przedstawiciele karaczanów. Karaczany znane też jako hełmce są rzędem owadów z podgromady uskrzydlonych. Karaczany są najczęściej ciemno ubarwione. Głowa karaczanów jest niemal w całości ukryta pod szerokim, tarczowatym przedpleczem. Ich pokryte szczecinkami czułki są długie i wieloczłonowe. Przednia para skrzydeł karaczanów jest ciemniejsza i schitynizowana. Użyłkowanie skrzydeł karaczanów jest gęste i wyraźnie widoczne. Odnóża karaczanów są smukłe, długie i wyposażone w długie kolce dzięki czemu owady te zdolne są do szybkiego biegu. Odwłok karaczanów jest szeroki. Na jego końcu znajduje się para członowanych wyrostków odwłokowych. Karaczany to owady ciepłolubne w związku z tym najliczniej występują one w rejonach tropikalnych. Trzy spośród gatunków karaczanów występujących na terenie Polski to szkodniki. Są nimi karaczan prusak, karaczan wschodni i przybyszka amerykańska. Skuteczna metodą zwalczania wszystkich tych trzech gatunków karaczanów jest metoda żelowa.

Zalety metody żelowej

  • bardzo wysoka skuteczność,
  • bezpieczeństwo podczas wykonywania zabiegu,
  • brak brzydkich zapachów przy stosowaniu tej metody,
  • długie działanie zwalczające owady – nawet do 12 miesięcy,
  • brak konieczności wyprowadzi z domu na czas zabiegu i po nim,
  • ekologiczność żelu nie szkodząca mieszkańcom,
  • działa na owady odporne na innego typu zabiegi.

Masz problem z owadami w domu? Skontaktuj się z nami: tel. +48 505 177 654


Karaluchy

Owadami najczęściej zwalczanymi metodą żelową są karaluchy znane też jako karakony lub karaczany wschodnie. Karaluchy maja do 3 centymetrów długości. Mogą mieć ubarwienie od czerwonego do czarno-brązowego. Druga para skrzydeł karaluchów jest dobrze rozwinięta. Samice karaluchów składają w kokonach od 14 do 16 jaj. Rozwój karaluchów w temperaturze pokojowej trwa około 279 dni. Karaluchy są wszystkożerne. Jako jedne z niewielu zwierząt potrafią trawić keratynę będącą składnikiem białka włosa. Karaluchy przenoszą liczne choroby. Karaluchy żyją w grupach których członkowie rozpoznają się nawzajem dzięki specyficznemu zapachowi. Karaluchy chaotycznie podążają do miejsc, w których znajdują się już inne osobniki tych zwierząt. Karaluchy potrafią przeżyć nawet 7 dni bez wody i nawet 30 dni bez jedzenia. Dieta karaluchów jest bardzo zróżnicowana. W skład diety karaluchów wchodzą owoce, warzywa, ziemniaki, cukier, mąka, ludzki naskórek, kurz, kleje roślinne, alkohol i zwłoki innych karaluchów.

Przybyszka amerykańska

Przybyszka amerykańska znana też jako karaluch amerykański lub karaczan amerykański wywodzi się z Azji południowo-wschodniej skąd dzięki człowiekowi rozprzestrzeniła się na cały świat z wyjątkiem jak to zwykle bywa w przypadku owadów rejonów polarnych. Na szczęście na terenie Polski wciąż występuje ona rzadziej niż karaluchy i prusaki, co nie oznacza, że nie stanowi ona w naszym kraju problemu. Przybyszkę amerykańską można bardzo łatwo odróżnić od innych gatunków karaczanów osiąga ona bowiem bardzo duże rozmiary. Może mieć ona od 3 do nawet 5 centymetrów długości. Przybyszka amerykańska ma brązowe ciało wyposażone w długie skrzydła i czułki. W przeciwieństwie do prusaków potrafi ona latać. Początkowo przybyszka amerykańska zamieszkiwała w lasach tropikalnych południowej Azji. Obecnie występuje w ludzkich siedzibach na niemal całym świecie. Przybyszka Amerykańska żywi się resztkami żywności. Przybyszka amerykańska szczególnie upodobała sobie miejsca ciepłe i wilgotne. Samice  przybyszki amerykańskiej umieszczają swoje jaja w kokonach w miejscach, w których będą one bezpieczne. Najczęściej kokony te umieszczane są przez przybyszki amerykańskie w luźnej glebie, kawałkach drewna, miejscach po odpadkach i resztkach jedzenia, szczelinach w murach i zagłębieniach. Pojedyncza samica przybyszki amerykańskiej w trakcie trwającego około 2 lat życia może wytworzyć 70 takich wypełnionych jajami kokonów spośród których w każdym znajduje się do 16 larw przybyszki amerykańskiej. Długość cyklu rozwojowego przybyszki amerykańskiej uzależniona jest od temperatury w której on przebiega. Przy temperaturze wynoszącej 27-28°C cykl rozwojowy przybyszki amerykańskiej trwa od 6 do 9 miesięcy. W niższych temperaturach cykl rozwojowy przybyszki amerykańskiej wydłuża się do nawet 4 lat. Przybyszka amerykańska cechuje się dość wysoką wrażliwością na działanie wysokich lub niskich temperatur, co nie powinno dziwić zważywszy na fakt, że wywodzi się ona z terenów charakteryzujących się niskimi wahaniami temperatur. Przy temperaturze powietrza niższej od 5°C lub wyższej niż 45°C następuje ustanie procesów życiowych przybyszki amerykańskiej.

Do mieszkań przybyszka amerykańska przyciągana jest przede wszystkim przez wysoką temperaturę i żywność. Do domów dostaje się przez otwarte okna i nieszczelności w murach. Ze względu na wysokie wymagania dotyczące temperatury przybyszka amerykańska rzadko występuje na zewnątrz budynków. Przybyszka amerykańska szczególnie często występuje w miejscach zanieczyszczonych ściekami, śmieciami i kałem. Z tego względu przybyszka roznosi liczne wirusy, bakterie i glisty którymi zanieczyszcza żywność w kuchniach sprawiając, że jego spożywanie wiąże się z ryzykiem dla osób je konsumujących. Przybyszka amerykańska zanieczyszcza produkty suche takie jak ryż, mąka, karma dla psów i kotów, owoce i warzywa.

Jak wygląda Karaczan prusak?

Karaczan prusak znany tez jako francuz lub karakon to kolejny przedstawiciel karaczanów o mylącej nazwie. Krajem jego pochodzenia nie są bowiem Niemcy lecz Azja. Samce prusaka są brunatnożółte z wyjątkiem jaśniejszych nóżek i czułków. Samice prusaków są ciemniejsze od samców. Na głowie karaczana prusaka znajdują się długie, cienkie i biczykowate czułki. Stopy prusaków uzbrojone są w pazurki i przylgi umożliwiające im poruszanie się po pionowych, płaskich powierzchniach. Mimo dobrze wykształconych skrzydeł prusaki nie latają. Swoich skrzydeł używają jedynie jako spadochronu lub do szybowania. Silne spłaszczenie larw karaczana prusaka ułatwia im przechodzenie przez szczeliny oraz bytowanie w miejscach trudno dostępnych. Karaczany prusaki często występują w grupach. Najczęściej spotykane są one w pomieszczeniach wyposażonych w centralne ogrzewanie.

Samice karaczana prusaka w ciągu swojego życia składają od 4 do 8 kokonów. Z każdego kokonu wychodzi od 30 do 40 larw. Ze względu na pochodzenie z terenów o wysokich temperaturach karaczan prusak jest wrażliwy na niskie temperatury stąd wykazuje on silne preferencje do dobrze ogrzewanych budynków i pomieszczeń takich jak zakłady gastronomiczne, piekarnie, szpitale, szatnie i magazyny. Do jego ulubionych pokarmów należą ziemniaki, mąka, pieczywo, owoce i marchewki. Karaczan prusak preferuje pokarmy o wysokiej zawartości wody. Karaczany prusaki najliczniej występują w  kuchniach i łazienkach w których to mają one łatwy dostęp do wody i pokarmu. Karaczany prusaki większość czasu spędzają w swoich kryjówkach. Opuszczają je jedynie w poszukiwaniu wody i pokarmu. Kryjówki prusaków najczęściej znajdują się za szafami, boazerią , zlewozmywakami i listwami podłogowymi, pod kuchenkami i lodówkami i w szczelinach ścian. Prusaki przenoszą liczne choroby i zanieczyszczają produkty spożywcze powodując ich gnicie i psucie.

Zalety żelowej metoda zwalczania karaluchów ?

Metoda żelowa cechuje się dużą skutecznością, wysokim stopniem bezpieczeństwa i długotrwałym działaniem. Dużą zaletą tej metody jest też wysoka dyskrecja. Skutecznie zwalcza wszystkie opisane gatunki karaczanów. W połączeniu z innymi metodami może być ona stosowana w celu zwalczania mrówek w tym miedzy innymi mrówek faraona.

Gdzie stosowane jest zwalczanie karaluchów metodą żelową ?

Ze względu na nietoksyczność, bezpieczeństwo, skuteczność oraz brak konieczności opuszczania budynku i przerywania pracy metody żelowe zwalczania karaluchów i prusaków szczególnie często stosowane są w szkołach, szpitalach, żłobkach, biurach, hotelach, restauracjach, schroniskach dla zwierząt i mieszkaniach. Jeśli zatem naszym celem jest zwalczanie karaluchów w szkołach, zwalczanie karaluchów w szpitalach, zwalczanie karaluchów w żłobkach, zwalczanie karaluchów w biurach, zwalczanie karaluchów w hotelach, zwalczanie karaluchów w schroniskach dla zwierząt, zwalczanie karaluchów w mieszkaniach, zwalczanie prusaków w szkołach, zwalczanie prusaków w szpitalach, zwalczanie prusaków w żłobkach, zwalczanie prusaków w biurach, zwalczanie prusaków w hotelach, zwalczanie prusaków w schroniskach dla zwierząt lub zwalczanie prusakach w mieszkaniach to metoda żelowa zwalczania karaczanów będzie najlepszym wyborem. Metoda ta może być również stosowna jeśli naszym celem jest zwalczanie mrówek w szpitalach, zwalczanie mrówek w żłobkach, zwalczanie mrówek w biurach, zwalczanie mrówek w hotelach, zwalczanie mrówek w schroniskach dla zwierząt lub zwalczanie mrówek w mieszkaniach.

Przygotowania do żelowania karaluchów i prusaków

Zwalczanie owadów poprzez żelowanie nie wymaga podejmowania żadnych przygotowań. Nie ma konieczności wietrzenia ani opuszczania pomieszczeń w których będzie ono przeprowadzane. Z tego powodu metoda żelowa to dobry sposób na zwalczanie karaczanów w szpitalach, zwalczanie karaczanów w żłobkach, zwalczanie karaczanów w biurach, zwalczanie karaczanów w hotelach, zwalczanie karaczanów w schroniskach dla zwierząt, zwalczanie karaczanów w mieszkaniach, zwalczanie karaczanów w domach.

Jak przebiega zwalczanie owadów metodą żelową ?

Zapewne zastanawiacie się jak przebiega zwalczanie karaluchów metodą żelową, zwalczanie prusaków metodą żelową lub zwalczanie przybyszki amerykańskiej metodą żelową. Podczas stosowania metody żelowej preparat żelowy najczęściej aplikowany jest za pomocą pistoletu. Za jego pomocą na powierzchniach pozostawiane są niewielkich rozmiarów kropki. Na 1 metr kwadratowy dezynsekowanej powierzchni nanoszonych jest od 1 do 3 tego typu punktów. Ilość nanoszonych punktów uzależniona jest od szacowanej liczebności owadów w poddawanym dezynsekcji miejscu. O tym w których miejscach powinien zostać umieszczony żel decyduje technik DDD na podstawie własnego doświadczenia i informacji na temat występowania owadów w danym miejscu przekazanych mu przez klienta. Miejscami w których używany podczas dezynsekcji metodą żelową żel umieszczany jest najczęściej są miejsca pod i za szafkami, prowadnice szuflad, listwy przypodłogowe, rury, wentylacje w tym również wentylacje urządzeń elektrycznych oraz różnego rodzaju szczeliny i zakamarki.

Karaluchy i prusaki potrzebują białka, a żel zawiera je w dużych ilościach. Czyni to wspomniany żel wysoce atrakcyjnym dla tych szkodników. Karaczany giną w ciągu kilku godzin od zjedzenia żelu. Śmierć karaluchów najczęściej następuje w ich gniazdach. Zabite przez żel karaluchy często zjadane są przez kolejne karaluchy, które same również giną. Żel zazwyczaj zabija wszystkie występujące w dezynsekowanym miejscu karaczany w ciągu kilku-kilkunastu dni.

Preparaty żelowe

Preparaty żelowe podobnie zresztą jak preparaty opryskowe nie działają na złożone kokony. Karaczany znajdujące się wewnątrz kokonów nie odżywiają się ani żelem, ani martwymi karaczanami ani odchodami innych karaczanów w związku z czym nie ma sposobu aby trujący żel mógł się przedostać do wnętrza ich ciał. Dopiero po opuszczeniu kokonów mogą one zjeść trujący żel i dołączyć do swoich martwych kolegów. Z tego powodu niewielkie, młode karaczany mogą pojawiać się nawet przez miesiąc lub dwa po zakończeniu zabiegu dezynsekcji metodą żelową.

Metoda żelowa a oprysk na karaluchy

Porównując dezynsekcje za pomocą żelu znaną też jako dezynsekcja żelowa, żelowanie lub dezynsekcja żelem i dezynsekcje metodą opryskową łatwo zauważyć, że zastosowanie metody żelowej zwalczania owadów jest dużo lepszym rozwiązaniem. W przypadku wyboru metody opryskowej zwalczania owadów aktywność środka zwalczającego insekty utrzymuje się przez okres od 2 do 4 tygodni podczas gdy w przypadku wyboru metody żelowej zwalczania owadów insektobójcze właściwości utrzymują się przez znacząco dłuższy okres czasu bo przez około 12 miesięcy, a nawet dłużej. Nie oznacza to jednak, że metoda żelowa zwalczania owadów zawsze będzie lepszym wyborem od metody opryskowej zwalczania insektów. W przypadku dużych, otwartych powierzchni takich jak hale, magazyny, domy wolnostojące lepszą metodą zwalczania owadów może być oprysk. Oprysk sprawdza się zwłaszcza w przypadku tych spośród wymienionych przed chwilą obiektów w przypadku których ryzyko ponownego najścia owadów z zewnątrz w krótkim okresie czasu oceniane jest jako niewielkie. Podejmując decyzje którą metodę zwalczania owadów wybrać warto wziąć pod uwagę opinię firmy DDD na temat tego, jaki zabieg będzie najbardziej odpowiedni w danym miejscu.

Dlaczego karaluchy przenoszą się do nowych mieszkań?

Prusaki i karaluchy najczęściej przenoszą się do nowych mieszkań kiedy w tych w których są obecnie zaczyna brakować im pokarmu lub wody. Ponieważ za równo karaluchy jak i prusaki rozmnażają się dość szybko zawsze w pewnym momencie do tego dojdzie chyba że wcześniej zostaną przeprowadzone zabiegi mające na celu ich zwalczanie. Karaluchy mogą też opuścić mieszkania pod wpływem hałasu lub światła. Dzieje się tak między innymi wtedy, kiedy w mieszkaniu przeprowadzany jest remont. Karaluchy mogą też przenosić się do innych mieszkań jeśli w mieszkaniu w którym obecnie przebywają przeprowadzana jest dezynsekcja. Prusaki takie można rozpoznać po tym, że są ospałe i podtrute na skutek działania trucizny użytej podczas dezynsekcji.

Jak karaluchy trafiają do nowych mieszkań ?

W pierwszej kolejności na poszukiwanie nowych terenów udają się karaczany zwiadowcy. Poszukują oni spokojnych, ciepłych i ciemnych miejsc umożliwiających dostęp do wody i pożywienia. Karaluchy i prusaki nie przyjdą do mieszkania jeśli nie znajdą w nim pożywienia, ale też nie przyjdą do mieszania jeśli nie będą miały jak do niego wejść. Karaluchy i prusaki najczęściej przedostają się do wnętrz mieszkań poprzez kratki wentylacyjne. Kolejnymi drogami, którymi karaluchy i prusaki przedostają się do wnętrz mieszkań (w kolejności od tych, którymi dostają się do wnętrz mieszkań najczęściej do tych, którymi dostają się do wnętrz mieszkań najrzadziej) są: piony rur, otwory w ścianach budynku, nieszczelne drzwi, klatki schodowe i wnętrza rur.

Zamgławianie termiczne sposobem na owady

Zamgławianie termiczne sposobem na owady

Owady są wyjątkowo powszechnie występującą grupą zwierząt. Powszechność występowania i liczebność tej grupy sprawia, że w grupie tej znajduje się wiele gatunków szkodników. Przez lata opracowano wiele metod zwalczania szkodników zaliczanych do tej grupy zwierząt. Jedną z nowszych metod jest cechujące się wyjątkowo wysoką skutecznością zamgławianie termiczne. Jeśli więc pytanie czy zamgławianie termiczne to dobry sposób na owady odpowiedź na tak postawione pytanie brzmi tak. Zapraszamy do przeczytania naszego artykułu poświęconego zamgławianiu termicznemu. W naszym artykule napiszemy czym jest zamgławianie termiczne. Dowiecie się czy jest zamgławianie termiczne sposobem na owady, zamgławianie termiczne sposobem na bakterie, zamgławianie termiczne sposobem na i pleśnie i czy jest zamgławianie termiczne sposobem na grzyby.

Czym jest zamgławianie termiczne i jak przebiega zamgławianie termiczne?

Zamgławianie termiczne polega na rozprowadzeniu biobójczej cieczy o wysokiej temperaturze. Pod wpływem wysokiej temperatury ciecz robocza, którą jest woda odparowuje. Następnie skrapla się ona podczas kontaktu z zimniejszym powietrzem w danym pomieszczeniu. W ten sposób powstaje długo unosząca się w powietrzu i bez problemu docierająca do trudno dostępnych miejsc mgła mikroskopijnych, trujących kropel. Tworzona w ten sposób mgła posiada silne właściwości dezynfekcyjne i dezynsekcyjne. Skutecznie zabija ona owady, bakterie, pleśnie i inne stanowiące zagrożenie mikroorganizmy.

Jak wygląda zamgławianie termiczne?

Mgła używana podczas zamgławiania termicznego tworzona jest za pomocą zamgławiaczy. Najważniejszą częścią zamgławiacza jest silnik pulsacyjny w którym poruszające się z dużą prędkością gazy zabierają i odparowują krople cieczy. Następnie urządzenie to wyrzuca parę na zewnątrz. Na rynku dostępnych jest wiele modeli zamgławiaczy wykazujących duże zróżnicowanie pod względem konstrukcyjnym. Niektóre przeznaczone są do aplikacji preparatów rozpuszczalnych w wodzie, a inne do aplikacji aparatów rozpuszczalnych w oleju, niektóre są stacjonarne, a inne przenośne. Największą różnicą pomiędzy zamgławiaczami jest temperatura emitowanej z urządzenia cieczy roboczej. Od tego parametru uzależnione jest to, jakie preparaty mogą być aplikowane za pomocą danego urządzenia.

Czy zamgławianie termiczne jest lepsze od oprysku ?

Zamgławiania termicznego nie należy mylić z tradycyjnym opryskiem od którego jest to metoda w większości sytuacji dużo lepsza. W przypadku tradycyjnego oprysku mgła składała się z grubych kropli. Z jednej strony umożliwia to precyzyjne dotarcie do celu, ale z drugiej strony grube krople ze względu na swój ciężar nie unoszą się w powietrzu w związku z czym nie usuwają latających w powietrzu zarodników pleśni. W przypadku tradycyjnego oprysku istniała duża zależność pomiędzy sposobem wykonania zabiegu, a jego skutecznością. To, czy zabieg ten był skuteczny zależało przede wszystkim od tego, gdzie kierował swoją lance technik DDD podczas wykonywania zabiegu. W przypadku pominięcia ważnych obszarów przez technika DDD zabiegi nie były w pełni skuteczne. Problem ten nie występuje w przypadku zamgławiania termicznego. Zamgławianie termiczne jest krótsze, efektywniejsze i wymaga użycia mniejszej ilości trucizny niż jest to w przypadku metody opryskowej. Podczas zamgławiania termicznego powierzchnie równomiernie pokrywane są trującą mgłą dzięki czemu na całym terenie poddawanym zabiegowi zamgławiania termicznego wykazuje on taką samą bardzo wysoką skuteczność. W przeciwieństwie do metody opryskowej zamgławianie termiczne może być przeprowadzane również w miejscach do których dostęp jest utrudniony takich jak na przykład zsypy, piwnice, hale produkcyjne, kanały wentylacyjne, chłodnie, chlewy i kurniki. Zamgławianie termiczne nie pozostawia śladów w postaci zacieków, plam oraz mokrych podłóg i ścian. Zamgławianie termiczne posiada też pewne wady. Przede wszystkim nie jest możliwe aplikowanie tą metodą preparatów nieodpornych na działanie wysokich temperatur.

Od czego zależy skuteczność zamgławiania termicznego ?

Na skuteczność zabiegów zamgławiania wpływa wiele czynników niemniej czynnikiem, który warto szczególnie wyróżnić jest rodzaj substancji użytej podczas zabiegu zamgławiania termicznego. Czasami zwłaszcza w przypadku pluskiew konieczne jest przeprowadzenie zabiegu kilkakrotnie w krótkim okresie czasu za każdym razem z użyciem innej substancji aktywnej.

Jakie owady zwalcza zamgławianie termiczne ?

Zamgławianie termiczne to skuteczna metoda zwalczania wielu gatunków owadów Firmy zajmujące się zamgławianiem termicznym posiadają w swojej ofercie między innymi zamgławianie termiczne komarów, zamgławianie termiczne kurników, zamgławianie termiczne much, zamgławianie termiczne os, zamgławianie termiczne karaluchów, zamgławianie termiczne prusaków, zamgławianie termiczne ptaszyńca kurzego i zamgławianie termiczne pluskiew.

Gdzie stosuje się zamgławianie termiczne ?

Lista miejsc w których stosuje się zamgławianie termiczne jest bardzo długa. Firmy zajmujące się zamgławianiem termicznym posiadają w swojej ofercie między innymi zamgławianie termiczne sadów, zamgławianie termiczne kurników, zamgławianie termiczne chlewów, zamgławianie termiczne magazynów, zamgławianie termiczne silosów, zamgławianie termiczne domów i zamgławianie termiczne mieszkań. Wewnątrz mieszkań najczęściej oferowane są usługi takie jak zamgławianie termiczne pluskiew w mieszkaniach, zamgławianie termiczne prusaków w domu, zamgławianie termiczne karaluchów w domu lub zamgławianie termiczne much w mieszkaniach. W domach najczęściej przeprowadzane jest zamgławianie termiczne much w domu, zamgławianie termiczne karaluchów w domu, zamgławianie termiczne prusaków w domu lub zamgławianie termiczne pluskiew w domu.

Czy warto wybrać zamgławianie termiczne ?

O wyborze metody zwalczania owadów i użytego środka mającego na celu ich zwalczanie decydują technicy DDD na podstawie posiadanej wiedzy i doświadczenia. Każde miejsce i sytuacje są inne dlatego ważnym jest, aby dostosować metodę zwalczania owadów do miejsca w którym będą one zwalczanie i innych czynników.

Czym jest bioasekuracja ?

Bioasekuracja ferm hodowlanych

W przypadku ferm hodowlanych dużym zagrożeniem są choroby zakaźne takie jak na przykład Afrykański pomór Świń lub ptasia grypa. W celu uchronienia gospodarstw przed tymi i innymi chorobami zakaźnymi przeprowadzane są liczne działania. Działania te nazywamy bioasekuracją. Istnieje wiele chorób które powstrzymuje bioasekuracja niemniej w chwili obecnej największym zagrożeniem Jest wspomniany wcześniej Afrykański Pomór Świń (ASF) atakujący jak sama nazwa wskazuje świnie. Z tego powodu właśnie na bioasekuracji przed ASF skupimy się w naszym artykule.

świnie gospodarstwo hodowlane

 

Podział gospodarstwa na strefę białą i czarną

ASF musi trafić na teren gospodarstwa z zewnątrz. W związku z tym należy je odpowiednio zabezpieczyć. Po pierwsze gospodarstwo powinno zostać podzielone na dwie strefy: strefę białą i strefę czarną. Strefa biała to strefa zamknięta dostępna wyłącznie dla zwierząt gospodarskich i osób zajmujących się ich obsługą. Strefa czarna to część gospodarstwa dostępna dla osób postronnych. Strefa biała i strefa czarna powinny być oddzielone od siebie za pomocą płotu. Podwójnym płotem powinno być ogrodzone również całe gospodarstwo. Aby ochrona wynikająca z podziału gospodarstwa na strefy nie była jedynie iluzoryczna należy utworzyć regulamin regulujący zasady poruszania się na terenie farmy. Przejścia pomiędzy strefą białą i czarną powinny być wyposażone w śluzy. Śluzy powinny być wyposażone w łazienki z prysznicami, dozowniki ze środkami przeznaczonymi do dezynfekcji rąk, ręczniki jednorazowe, szatnie i maty dezynfekcyjne. Szatnie znajdujące się na terenie śluz powinny umożliwiać oddzielne przechowywanie ubrania roboczego i prywatnego. Osoby wchodzące do strefy białej powinny przebrać się w odzież ochronną, która powinna być używana jedynie na terenie tej właśnie strefy. Zasad tych powinny przestrzegać wszystkie osoby wchodzące do strefy białej w tym między innymi stali pracownicy farmy, zewnętrzni usługodawcy (lekarze weterynarii, inseminatorzy, ekipy DDD), pracownicy administracji, goście farmy i jej właściciel. Jeśli nie ma konieczności aby dana osoba wchodziła do strefy białej to nie powinna ona do niej wchodzić. Ze szczególnie wysokim ryzykiem wiąże się wizyta w strefie białej osób które w ciągu ostatnich 48 godzin przebywały w innym miejscu w którym hodowane są lub przebywają zwierzęta tego samego gatunku jak te, które hodowane są na danej farmie. Osobami takimi mogą być między innymi weterynarze, inseminatorzy i dostawcy pasz. Narzędzia używane w gospodarstwie nie powinny być przenoszone pomiędzy budynkami, a zwłaszcza pomiędzy strefą białą  czarną. Ręce osób pracujących na farmie, ich buty oraz narzędzia używane na terenie fermy powinny być czyste.

Ryzyko ze strony środków transportu

Jak wspominaliśmy choroby zakaźne muszą trafić na teren fermy z zewnątrz. Często trafiają na nią razem ze środkami transportu. Środki te często wjeżdżają aż do strefy białej. Aby zminimalizować prawdopodobieństwo, że wjeżdżając do niej przywleką one choroby zakaźne powinny wjeżdżać one do budynków przez śluzy dezynfekcyjne wjazdowe. Śluzy dezynfekcyjne wjazdowe powinny posiadać odpowiednią budowę zapewniającą ich skuteczność. Najważniejszą cechą odpowiednio zbudowanych śluz jest zapewnienie aby cały obwód kół wjeżdżających do nich pojazdów poddawany był dezynfekcji. W tym celu najlepiej umieścić w śluzach dezynfekcyjnych maty dezynfekcyjne. Maty dezynfekcyjne powinny być odpowiednio długie co zapewni wspomniane już zdezynfekowanie całego koła. Zazwyczaj w śluzach dezynfekcyjnych umieszczane są dwie maty dezynfekcyjne z których jedna dezynfekuje koła znajdujące się po prawej stronie pojazdu, a druga koła znajdujące się po lewej stronie pojazdu. Umieszczanie w śluzie dezynfekcyjnej jednej szerszej maty zamiast dwóch węższych nie jest dobrym pomysłem ponieważ wiąże się z dużym ryzykiem uszkodzenia maty. Jeśli jedno z kół pojazdu zatrzyma się podczas gdy drugie znajdujące się na tej samej osi pojazdu, ale po drugiej stronie pojazdu nadal będzie się obracać może dojść do rozerwania maty dezynfekcyjnej.

Ponad matami dezynfekcyjnymi powinno znajdować się zadaszenie. Na skuteczność mat dezynfekcyjnych wpływają warunki atmosferyczne. Słonce powoduje parowanie środków dezynfekcyjnych którymi są one nasączane. Deszcz powoduje rozcieńczanie środków dezynfekcyjnych. Zadaszenie miejsca w którym wyłożone są maty skutecznie chroni przed tymi problemami. Alternatywą dla zadaszenia jest przykrywanie maty dezynfekcyjnej w czasie deszczu i odkrywanie jej kiedy użycie maty dezynfekcyjnej będzie konieczne.

Pojazdy wjeżdżające do strefy białej często przybywają do niej w celu zabrania znajdujących się w niej zwierząt z gospodarstwa. Samochód taki przed wjazdem do strefy białej powinien zostać wyczyszczony, umyty i zdezynfekowany. Najlepiej jeśli proces ten zostanie przeprowadzony w myjni dezynfekująco-myjącej. Przeprowadzenie tych zabiegów powinno zostać udokumentowane poprzez wpis do książki dezynfekcyjnej pojazdu.

Kwarantanna na fermie

Zwierzęta pojawiające się na terenie ferm z zewnątrz zawsze powinny być postrzegane jako jedne z najpoważniejszych potencjalnych źródeł chorób zakaźnych. Z tego powodu zwierzęta pojawiające się na terenie farmy z zewnątrz powinny być poddawane kwarantannie. Kwarantanna powinna odbywać się w specjalnie przeznaczonym do tego celu budynku w którym nowe zwierzęta nie będą miały kontaktu ze zwierzętami już znajdującymi się na farmie.

Niebezpieczeństwo ze strony zwierząt dzikich, domowych i szkodników

Choroby zakaźne mogą zostać też przywleczone na farmę przez zwierzęta, które pojawią się na terenie naszego gospodarstwa z zewnątrz. W przypadku ASF największym zagrożeniem są dziki. W przypadku ptasiej grypy głównym zagrożeniem są dzikie ptaki. Niemniej choroby zakaźne mogą przynieść na farmę wszystkie gatunki zwierząt dzikich domowych i szkodników. Szczególnie wysokie niebezpieczeństwo występuje ze strony myszy, szczurów i kotów.

Kontrola i nadzór weterynaryjny farmy

Gospodarstwo powinno być na bieżąco kontrolowane pod kątem występowania w nim zagrożeń biologicznych. Przede wszystkim stałej kontroli powinien podlegać stan zdrowia znajdujących się na farmie zwierząt. Zapewnić to może jedynie stały nadzór lekarsko-weterynaryjny połączony z okresową diagnostyką laboratoryjną.

Kontrola wody i paszy

Ostatnim z elementów bioasekuracji jest kontrola paszy i wody pod względem higienicznym. Niedopuszczalne jest zwłaszcza karmienie zwierząt domowych resztkami kuchennymi.

Rejestracja świń

Wszystkie świnie znajdujące się na terenie danego gospodarstwa powinny być rejestrowane w bazie ARiMR. Ich przemieszczenie powinno być przeprowadzane w terminie 7 dni od wystąpienia przemieszczenia. Nie należy kupować świń niewiadomego pochodzenia.

Odkażanie i czyszczenie fermy

Ważnym elementem bioasekuracji jest regularne odkażanie i czyszczenie fermy. Dezynfekcja przeprowadzana wtedy, kiedy wymieniane są zwierzęta znajdujące się na fermie nazywana jest dezynfekcją okresową. Dezynfekcja powinna być przeprowadzana w pustych pomieszczeniach, a jej pierwszym etapem powinno być zabranie zwierząt z miejsca w którym będzie ona przeprowadzana. Dezynfekcja okresowa powinna być przeprowadzana za każdym razem, gdy następują zmiany w obsadzie zwierząt.

Zasady BHP stosowane podczas dezynfekcji i czyszczenia ferm

Osoby zajmujące się oczyszczaniem, myciem i dezynfekcją powinny być odpowiednio przeszkolone pod względem preparatów używanych podczas tych zabiegów oraz pod względem obsługi wykorzystywanych podczas tych zabiegów urządzeń. Powinny być też one wyposażone w odpowiedni strój ochronny. W skład takiego stroju powinien wchodzić kombinezon, rękawice, buty ochronne i maski. Głównym celem tego stroju ochronnego jest ochrona przed poparzeniami i zatruciami ze strony środków używanych podczas tych zabiegów. Ze względu na to, że odkażanie wiąże się z użyciem substancji w postaci płynnej podczas wykonywania tych zabiegów należy zwrócić uwagę na ryzyko ze strony energii elektrycznej. W przypadku wykonywania zabiegów na świeżym powietrzu należy zwrócić uwagę na prędkość i kierunek wiatru.

Oczyszczanie fermy

Pierwszym etapem rutynowego odkażania budynków gospodarskich jest ich oczyszczanie. Podczas oczyszczania z budynków gospodarskich usuwane są odchody, a także inne substancje, które mogą zawierać substancje chorobotwórcze. Oczyszczanie może być przeprowadzane za pomocą środków fizycznych lub chemicznych. Oczyszczanie powinno być przeprowadzane od góry do dołu czyli najpierw powinny być oczyszczane przedmioty i powierzchnie znajdujące się w górnych częściach pomieszczeń, a na końcu powierzchnie i powierzchnie położone najniżej. Jako ostatnie powinny być oczyszczane podłogi które to powinny być oczyszczane w kolejności od miejsc znajdujących się najdalej od wyjścia do tych, które znajdują si najbliżej wyjścia. Substancje organiczne często utrudniają działanie drobnoustrojów. Dotyczy to między innymi substancji takich jak gnojowica, pasza, kał i ziemia. Dlatego poddawane dezynfekcji powierzchnie powinny zawsze zostać wymyte i oczyszczone przed zabiegiem.

Mycie fermy

Po oczyszczeniu wnętrz budynków i znajdujących się w nich przedmiotów następuje ich mycie. Właściwe mycie poprzedzane jest płukaniem wstępnym. Celem płukania wstępnego jest usunięcie osadów słabo związanych z podłożem i resztek produktów. Dokładność mycia uzależniona jest od wielu czynników. Jednym z najważniejszych z nich jest rodzaj użytego do mycia środka chemicznego. Na skuteczność środków myjących mają wpływ parametry takie jak współczynnik powlekania, łatwość usuwania podczas płukania, zdolność dyspersji i emulgowania tłuszczu, penetracji zabrudzeń, rozpuszczania zanieczyszczeń oraz peptyzacji białek. Innymi czynnikami wpływającymi na dokładność mycia są temperatura użytych środków i otoczenia, czas mycia i ilość użytej podczas mycia energii. Detergenty używane podczas mycia powinny zostać dokładnie spłukane ponieważ detergenty mogą wchodzić w interakcje ze środkami dezynfekcyjnymi powodując zmniejszanie skuteczności środków dezynfekcyjnych. Oczyszczanie i mycie powoduje mechaniczne zmniejszenie liczebności drobnoustrojów oraz ułatwia penetracje środków dezynfekcyjnych.

Dezynfekcja fermy

Po myciu następuje właściwa dezynfekcja podczas której niszczone są czynniki chorobotwórcze, które obecne są w środowisku. Dezynfekcja powinna być przeprowadzana środkami charakteryzującymi się szerokim spektrum działania. Dezynfekcje warto przeprowadzać naprzemiennie za pomocą różnych substancji co zapobiega uodpornieniu się drobnoustrojów na stosowane środki. Po naniesieniu środka dezynfekcyjnego na wszystkie powierzchnie na które powinien on zostać naniesiony należy odczekać odpowiednio długi czas. Optymalny czas przedstawiony jest w instrukcji stosowania danego środka. Następnie należy spłukać powierzchnie za pomocą czystej wody, wysuszyć, a potem pozostawić pomieszczenie puste przez kilka dni. Dezynfekcja w pomieszczeniach inwentarskich może być przeprowadzana wieloma metodami.

fermy drobiu bioasekuracja

Dezynfekcja najczęściej wykonywana jest za pomocą środków chemicznych w połączeniu z wybranymi czynnikami środowiskowymi.

Istnieje wiele metod dezynfekcji chemicznej. Najczęściej stosowane spośród nich to namaczanie, zamaczanie, przecieranie, oprysk drobnokroplisty i zamgławianie.

Preparaty chemiczne używane podczas dezynfekcji mogą działać na różne sposoby niemniej większość z nich niszczy błony komórkowe mikroorganizmów i inaktywuje enzymy istotne dla ich funkcji życiowych. Podejmując decyzje o tym jakiego preparatu użyjemy do dezynfekcji warto wybierać preparaty, które są biodegradowalne i bezpieczne dla środowiska.

Sposób dezynfekcji środkami chemicznymi powinien być dostosowany do użytego środka i do warunków panujących w pomieszczeniu w którym będzie przeprowadzana dezynfekcja.

W szczelnych, pustych i wilgotnych pomieszczeniach dezynfekcja może być wykonywana poprzez zamgławianie lub fumigacje. Dużą zaletą tych metod jest fakt, że stosowane podczas nich środki chemiczne docierają do wszystkich, nawet osłoniętych elementów poddawanego zabiegowi obiektu. Ponadto zamgławianie jest szybsze od innych metod i wiąże się z mniejszym zużyciem substancji chemicznych.

Mimo dużych zalet zamgławiania czasami lepszym rozwiązaniem jest skorzystanie z metody oprysku. Dotyczy to zwłaszcza pomieszczeń nieszczelnych o porowatych powierzchniach. Oprysk umożliwia naniesienie dużych ilości środków dezynfekcyjnych na powierzchnie co do których uznaliśmy, że są one na nich szczególnie potrzebne. Podczas dezynfekcji metodą oprysku zazwyczaj zużywany jest litr środka na metr kwadratowy powierzchni. Ilość środka dezynfekcyjnego jest większa w przypadku powierzchni porowatych. Oprysk pozwala na użycie wyjątkowo szerokiego spektrum środków. Po przeprowadzeniu dezynfekcji metodą oprysku i odczekaniu odpowiedniego czasu należy dokładnie spłukać opryskane powierzchnie wodą w celu usunięcia nadmiaru środków użytych podczas dezynfekcji metodą oprysku.

Podstawową wada oprysku jest jego wysoka pracochłonność. Oprysk wykonywany jest najczęściej ręcznie za pomocą opryskiwaczy. Na terenie ferm oprysk bywa też wykonywany za pomocą ciśnieniowych aparatów myjących. Niestety wiąże się to z wyjątkowo wysokim zużyciem środków dezynfekcyjnych. W dodatku przeprowadzana w ten sposób dezynfekcja może nie objąć miejsc osłoniętych, co może skutkować powstaniem rezerwuaru mikroorganizmów, które szybko rozwiną się na zdezynfekowanych powierzchniach po ustaniu działania środków dezynfekcyjnych. Jeśli dezynfekcje przetrwają drobnoustroje wysoce chorobotwórcze to dezynfekcja może przynieść więcej szkód niż korzyści.

Skuteczność dezynfekcji uzależniona jest od wielu czynników spośród których najważniejszymi są rodzaj użytego środka dezynfekcyjnego, metoda i solidność wykonana zabiegu, rodzaj występujących w danym miejscu drobnoustrojów i warunki środowiskowe panujące w poddawanym dezynfekcji miejscu.

Istnieje szereg właściwości, które powinny posiadać środki używane podczas dezynfekcji. Przede wszystkim powinny posiadać one bardzo silne właściwości bakteriobójcze, wirusobójcze  i grzybobójcze. W końcu właśnie na zwalczaniu tych właśnie organizmów polega dezynfekcja. Właściwości te nie powinny ulegać obniżeniu na skutek działalności warunków środowiskowych takich jak miedzy innymi obecność mydeł, detergentów, twardej wody i substancji organicznych, wysokie lub niskie PH oraz wysoka lub niska wilgotność względna. Obok skuteczności środka dezynfekcyjnego ważna jest również jego bezpieczeństwo. Dobry środek dezynfekcyjny nie powinien być niebezpieczny dla ludzi, zwierząt i dla odkażanych obiektów. Po użyciu powinien dawać się łatwo spłukać z powierzchni i ulegać biodegradacji. Nie bez znaczenia jest też cena środka dezynfekcyjnego. Większość nowoczesnych preparatów to preparaty wieloskładnikowe zwalczające szerokie spektrum mikroorganizmów.

Istnieje wiele czynników mogących przyczynić się do zmniejszenia skuteczności zabiegów dezynfekcyjnych.

Pierwszym z nich jest stopień rozcieńczenia roztworów. Roztwory zawsze powinny być rozcieńczane ściśle w zgodzie z instrukcjami podanymi przez producenta danego środka dezynfekcyjnego. Zbyt silnie rozcieńczenie roztworów wiąże się ze zmniejszeniem ich skuteczności. Z kolei zbyt słabe rozcieńczenie roztworów wiąże się z niepotrzebnymi wydatkami i powstaniem wysokiego ryzyka dla środowiska oraz dla osób wykonujących dezynfekcje. Iloczyn stężenia i czasu działania preparatu przyjmuje stałą wartość wyrażającą się zależnością Watsona. Wartość zależności Watsona dla poszczególnych preparatów określona została za pomocą metod empirycznych czyli na podstawie zaobserwowanych przez ludzi skutków ich działalności. W przypadku czwartorzędowych soli aminowych i formaldehydów wartość ta wynosi 1, w przypadku chloroheksydyny 2, w przypadku fenoli 6, a w przypadku alkoholi 10. Zależność Watsona pokazuje o ile należało by przedłużyć działanie środka dezynfekcyjnego w przypadku jego rozcieńczenia o daną wartość. Im wyższy współczynnik tym bardziej należy wydłużyć czas działania danego środka w przypadku jego rozcieńczenia. W przypadku zależności Watsona wynoszących 1 jak w przypadku formaldehydów zmniejszenie rozcieńczenia o połowę powoduje zwiększenie czasu działania środka niezbędnego do uzyskania tego samego efektu dwukrotnie, trzykrotnie zmniejszenie stężenie środka powoduje trzykrotne zwiększenie tego czasu i tak dalej. W przypadku wyższych wartości zależności Watsona wzrosty są dużo wyższe. Na przykład w przypadku fenoli których wartość zależności Watsona wynosi 6 zmniejszenia stężenia o połowę skutkuje zwiększeniem czasu niezbędnego do uzyskania takiego samego efektu 64 krotnie, a w przypadku alkoholu zmniejszenie stężenia o połowę powoduje zwiększenie czasu działania niezbędnego do uzyskania takiego samego efektu dezynfekcyjnego 1024 razy. To o ile należy wydłużyć czas dezynfekcji w zależności od wartości zależności Watsona i stopnia wzrostu rozcieńczenia można obliczyć za pomocą specjalnego wzoru matematycznego. Niemniej jak można zauważyć na podstawie przedstawionego opisu w przypadku substancji o wysokich wartościach Watsona nawet niewielkie zwiększenie rozcieńczenia substancji może spowodować ogromny spadek jej skuteczności.

Temperatura roztworu jest kolejnym czynnikiem wpływający na skuteczność zabiegu dezynfekcji. Po pierwsze zbyt wysoka temperatura roztworu może doprowadzić do rozkładu preparatów dezynfekcyjnych, a tym samym sprawić, ze utracą one swoją skuteczność. Większość jednak preparatów dezynfekcyjnych zwiększa swoją skuteczność wraz ze wzrostem temperatury i wykazuje się niską skutecznością w temperaturach niskich. Dla każdego preparatu dezynfekcyjnego istnieje idealna temperatura stosowania w której charakteryzuje się on najwyższą skutecznością. Powierzchnie dezynfekowane za pomocą formaldehydów i substancji pochodnych nie powinny mieć temperatury niższej od 10 stopni Celsjusza. Roztwór używany podczas dezynfekcji zazwyczaj ma temperaturę wyższą niż jego otoczenie. Oznacza to, że po rozprzestrzenieniu się roztworu następuje jego gwałtowne ochłodzenie. Często ochładza się on do temperatur w których jego skuteczność spada. Z tego powodu podejmując decyzje o wyborze konkretnego środka dezynfekcyjnego należy brać pod uwagę temperaturę panującą w dezynfekowanym miejscu.

Działanie wielu środków dezynfekcyjnych nie ogranicza się niestety drobnoustrojów. Wiele z nich działa też szkodliwie na ludzi zwierzęta i przedmioty. Mogą one powodować korozje, zmianę barwy i zapachu przedmiotów oraz rozpulchnianie gumy. Duży wpływ na skuteczność dezynfekcji ma wartość PH i wilgotność. W przypadku niektórych spośród środków dezynfekcyjnych znaczenie ma również twardość wody oraz obecność resztek detergentów używanych podczas poprzedzającego dezynfekcje mycia. Detergenty zmniejszają napięcie powierzchniowe. Może to polepszać dotarcie preparatów do drobnoustrojów, a tym samym zwiększać ich skuteczność.

Utrzymanie odpowiedniego stanu higienicznego nowoczesnych hodowli wymaga regularnego stosowania preparatów myjących i dezynfekujących.

Dezynfekcja za pomocą czynników środowiskowych

Dezynfekcja może zostać przeprowadzona również przy udziale czynników środowiskowych. Czynniki te można wykorzystać samodzielnie lub w synergii ze środkami chemicznymi. Najważniejszymi czynnikami środowiskowymi mającymi właściwości dezynfekcyjne są światło, wysuszanie, niskie i wysokie temperatury oraz środowisko o kwaśnym lub zasadowym PH.

Dezynfekcja za pomocą promieniowania ultrafioletowego

Jeśli chodzi o dezynfekcje za pomocą światła szczególnie wysoką skutecznością charakteryzuje się promieniowanie ultrafioletowe. Najskuteczniejsze jest ono w temperaturze wynoszącej od 18 do 20 stopni Celsjusza i wilgotności powietrza wynoszącej od 65 do 75 %.

Dezynfekcja poprzez wysuszanie

Zmniejszenie wilgotności powietrza prowadzi do zaburzenia procesów metabolicznych i zagraża procesom życiowym bakterii. Wysuszanie nie zawsze jednak jest skuteczne. Wiele bakterii może tworzyć formy przetrwalnikowe, które potrafią przeżyć nawet dziesiątki lat bez wody.

Dezynfekcja za pomocą niskich temperatur

Niskie temperatury zatrzymują rozmnażanie się bakterii niemniej ich działanie bakteriobójcze jest bardzo słabe. Co dla wielu może wydawać się zaskakujące bakterii szybciej zginą w temperaturze wynoszącej kilka stopni poniżej 0 niż -20. Bakterie, które zostały szybko zamrożone mogą zachować możliwość powrotu do funkcji życiowych niemal dowolnie długo.

Dezynfekcja za pomocą wysokich temperatur

Znacznie wyższa jest wrażliwość bakterii na temperatury wysokie. Na wrażliwość bakterii na wysokie temperatury wpływają też inne czynniki środowiskowe takie jak wilgotność, skład chemiczny środowiska i PH. Wysoka temperatura powoduje denaturacje białka z których zbudowane są ciała bakterii, a w konsekwencji ich śmierć. Przetrwalniki bakterii mogą przetrwać gotowanie w temperaturze 70 stopni Celsjusza przez kilka godzin. Wysoka temperatura używana podczas dezynfekcji może zostać uzyskana za pomocą ognia, pary wodnej lub pary formaliny.  Ogień skutecznie dezynfekuje ziemie, kał, przedmioty oraz metalowe, betonowe i murowane ściany.

Para  wodna służy głównie do dezynfekcji tkanin. Jest ona dużo skuteczniejsza od suchego powietrza.

Pary formaliny służą do dezynfekcji przedmiotów skórzanych i gumowych.

 

Ptaszynie kurzy – Jak się pozbyć

Czym jest ptaszyniec kurzy ?

Ptaszyniec kurzy jest gatunkiem roztoczy będącym ektopasożytem czyli pasożytem zewnętrznym drobiu. Ptaszyniec kurzy jest najgroźniejszym pasożytem drobiu i powoduje bardzo duże straty w jego hodowli. Jego zwalczanie jest trudne i skomplikowane.

Jak wygląda ptaszyniec kurzy ?

ptaszyniec

Ma on owalne, spłaszczone i lekko gruszkowate ciało. Samice są większe od samców ptaszyńca kurzego, ale różnice w rozmiarach pomiędzy poszczególnymi płciami nie są duże. Na grzbietowej stronie ciała ptaszyńca kurzego znajdują się szczecinki. Podobnie jak w przypadku wielu innych pasożytów żywiących się krwią pokrycie ciała ptaszyńca kurzego jest rozciągliwe. Istnieją znaczące różnice w wyglądzie najedzonych i głodnych osobników ptaszyńca kurzego. Osobniki najedzone mają jasnoczerwoną barwę i kulisty kształt. Ich rozmiary są dużo większe niż rozmiary osobników głodnych. Mogą one osiągać nawet milimetr średnicy. Osobniki dorosłe ptaszyńca kurzego mają cztery pary odnóży, a larwy należące do tego gatunku roztoczy trzy pary nóg. Ani osobniki dorosłe, ani larwy ptaszyńca kurzego nie używają do poruszania wszystkich posiadanych odnóży. Jedno z par odnóży u każdego ptaszyńca bez względu na stadium rozwojowe używane jest w charakterze narządów czuciowych.

Gdzie występuje ptaszyniec kurzy ?

Ptaszyniec kurzy jest pasożytem zewnętrznym drobiu w związku z czym większość swojego życia spędza w pobliżu swoich ofiar czyli w kurnikach. W kurnikach za zwyczaj nie brakuje różnego rodzaju zakamarków, szczelin, szpar i uchyłków. Właśnie tego rodzaju miejsca stanowią idealne schronienie dla osobników ptaszyńca kurzego. Osobniki ptaszyńca można również znaleźć w gniazdach ptaków. Ptakami w których gniazdach osobniki ptaszyńca kurzego występują najczęściej są gołębie, szpaki, wróble i jaskółki. Ptaszyńce żerują przede wszystkim nocą w związku z tym ich obecność może być trudna do zauważenia.

Jak przebiega  rozwój ptaszyńca kurzego ?

Samice ptaszyńce kurzego zaczynają składać jaja wkrótce po wypiciu większej dawki krwi. Przeciętnie składają one około 8 jaj każdego dnia. Jaja te najczęściej składane są w szparach, w których przebywają osobniki ptaszyńca kurzego. Samice ptaszyńca kurzego składają jaja przez kilka tygodni. Rozwój ptaszyńca kurzego najszybciej przebiega w temperaturze wynoszącej od 20 do 25 stopni Celsjusza. W sprzyjających warunkach wylęg larw ptaszyńca następuje po 2-3 dniach od złożenia jaj. Już w siedem dni później larwy ptaszyńca kurzego przekształcają się w osobniki dorosłe ptaszyńca kurzego. Cechą wyróżniającą ptaszyńca kurzego na tle innych zwierząt jest fakt, że jego larwy nie spożywają pokarmów. Pokarmy spożywają jedynie nimfy i osobniki dorosłe ptaszyńca. W królestwie zwierząt dużo częściej obserwujemy sytuacje odwrotną. Na przykład u wielu gatunków motyli larwy intensywnie się odżywiają co powoduje szybki wzrost, a osobniki dorosłe wcale nie pobierają pokarmu lecz zajmują się jedynie rozmnażaniem. Ptaszyniec kurzy jest zwierzęciem cechującym się wyjątkowo wysoką odpornością na niskie temperatury i brak dostępu do pożywienia.

Żerowanie ptaszyńca kurzego

Jak wspominaliśmy pożywieniem ptaszyńca kurzego jest ptasia krew. Ptaszyniec kurzy nacina skórę ptaków za pomocą szczękoczułek  po czym wprowadza ślinę w utworzona w ten sposób rankę. Ślina ptaszyńca posiada w swoim składzie substancje powodujące rozpuszczanie się tkanki skórnej zaatakowanego przez ptaszyńca kurzego ptaka. Rozpuszczenie skóry przez ślinę ptaszyńca umożliwia jego sztylecikom dotarcie do naczyń krwionośnych ptaków i pobranie ich krwi. Najwięcej ataków ptaszyńca kurzego ma miejsce od lipca do września. Objawami żerowania osobników ptaszyńca kurzego na kurach jest zgrubiała, pokryta wysiękiem surowiczym i słoniowata skóra.

Zagrożenia ze strony ptaszyńca dla ptaków

Najbardziej wrażliwe na ataki ptaszyńca kurzego są młode gołębie i pisklęta. Wysokotoksyczna ślina wytwarzana przez ptaszyńca kurzego powoduje ich śmierć. Żerowanie ptaszyńca kurzego na drobiu powoduje liczne objawy. Zaliczamy do nich chudnięcie, słabniecie i zmniejszenie nieśności ptaków. Pióra atakowanych przez ptaszyńca ptaków są powyrywane i postrzępione, a skóra pokaleczona. Ptaszyniec kurzy przenosi liczne choroby w tym między innymi białaczkę drobiu, toksoplazmozę, pomór drobiu i cholerę drobiu.

 

Ptaszyniec kurzy a człowiek – Zagrożenia dla ludzi i zwierząt

Zagrożenia ze strony ptaszyńca kurzego nie ograniczają się tylko do kurników. Ptaszyniec kurzy może się też przenosić do mieszkań w których może atakować zwierzęta domowe i ludzi. Do mieszkań ptaszyniec kurzy najczęściej trafia razem z osobami pracującymi w kurnikach. Ptaszyńce mogą trafiać też na naszych domów i mieszkań razem z ptakami na przykład z gołębiami. Ukłucia ptaszyńca kurzego szczególnie nieprzyjemne są dla dzieci. U ludzi objawami ataków ptaszyńca kurzego są ropne pęcherzyki, obrzmiewające węzły chłonne i świąd. Jeden z większych ataków ptaszyńca kurzego na ludzi maił miejsce w 1967 roku kiedy to zaatakowanych zostało przez tego roztocza kilkunastu chorych przebywających w niemieckim szpitalu. Ptaszyniec może też odżywiać się krwią innych niż człowiek ssaków niemniej do rozmnażania się niezbędna jest mu krew ptasia. Wśród ssaków, które mogą być atakowane przez ptaszyńca kurzego znajdziemy miedzy innymi koty, psy, konie i mysoskoczki.

Ptaszyniec kurzy – Jak się pozbyć

Pozbywanie się ptaszyńca kurzego (zwalczanie) jest wyjątkowo trudne dlatego wykonanie tej usługi powinno zostać zlecone specjalistycznej firmie zajmującej się zwalczaniem ptaszyńca kurzego. Ptaszyniec kurzy jest gatunkiem roztoczy. Zwalczanie roztoczy nazywamy deakaryzacją w związku z czym deakaryzacją nazywamy również zwalczanie ptaszyńca kurzego.

Zwalczanie ptaszyńca kurzego to skomplikowany, wieloetapowy proces. Zwalczanie ptaszyńca należy rozpocząć od oczyszczenia kurnika ze ściółki, resztek pokarmu i innych nieczystości. Następnie należy usunąć znajdujące się na terenie kurnika karmnika i poidła za pomocą gorącej wody i pary wodnej. Następnym krokiem jest użycie akarycydów, czyli środków chemicznych zwalczających roztocza. Akarycydy nanoszone są na wszystkie powierzchnie kurnika, ze szczególnym uwzględnieniem miejsc, w których osobniki ptaszyńca kurzego zbierają się najczęściej. To w których miejscach kurnika ptaszyniec kurzy występuje najliczniej uzależnione jest od rodzaju kurnika. W przypadku hodowli ściółkowych najwięcej osobników ptaszyńca znajduje się w gniazdach, ściółce i budkach lęgowych. Jeśli w danym miejscu kury hodowane są metodą klatkową najwięcej osobników ptaszyńca występuje w szczelinach klatek, wewnątrz elementów profilowanych i na powierzchniach karmników.

 

Zwalczanie ptaszyńca kurzego utrudnia wysoka odporność tego roztocza na brak pożywienia. Umożliwia to długotrwałe ukrycie się ptaszyńca kurzego w miejscach niedostępnych dla akarycydów. Jest to przyczyną dla której konieczne jest powtarzanie deakaryzacji. Optymalnym rozwiązaniem jest powtarzanie deakaryzacji 2 lub 3 krotnie w wynoszących od 7 do 10 dni odstępach. Ze względu na szybkie uodparnianie się ptaszyńca kurzego na stosowanie środków chemicznych dla polepszenia zabiegów deakaryzacyjnych warto zastosować jednocześnie lub naprzemiennie kilka substancji zwalczających roztocza. Preparaty zwalczające ptaszyńca kurzego cechują się wysoką toksycznością w związku z tym w celu zwalczenia tego roztocza konieczne jest wynajęcie profesjonalnej firmy specjalizującej się w zwalczaniu tego przynoszącego ogromne straty w drobiarstwie gatunku roztoczy.

Gazowanie kretów

gazowanie kretów warszawa

Gazowanie kretów

Kret jest ssakiem owadożernym, żyjącym pod ziemią. Niemal zupełnie ślepy, o walcowatym kształcie ciała, zaopatrzony w bardzo wrażliwe wąsy czuciowe. Charakterystycznym elementem anatomii kreta są jego duże łapy przednie, zakończone ostrymi pazurami. To dzięki nim krety są w stanie kopać długie podziemne korytarze. Czy krety są szkodliwe? Otóż nie zawsze, mogą nawet spełniać pożyteczną rolę, bo ich pokarmem są inne szkodniki, a głównym problemem są pozostawione kopce. Niestety zdarza się, że ryjąc podziemne tunele, wyrządzają szkody w uprawach. Warto wiedzie

, że krety są pod ochroną, jeśli jednak ich obecność na terenie uprawy jest problematyczna, można spróbować się ich pozbyć. Nie zawsze jest to proste zadanie.

Gazowanie kretów – na czym polega?

Środki w formie gazów są bardzo skuteczne w pozbywaniu się różnych, bytujących w podziemiach szkodników, którymi są nie tylko krety, ale np. karczowniki (różni je okres „działalności” – krety ujawniają swą obecność wiosną, karczowniki w okresie jesienno-zimowym). Do kretowiska wystarczy włożyć tabletkę, która pod wpływem wilgoci z gleby zaczytają się utlenia

, uwalniając przy tym gaz o właściwościach trujących dla podziemnych mieszkańców i jednocześnie bezpiecznych dla roślin. Gaz jest cięższy od powietrza i dlatego łatwo rozprzestrzenia się po podziemnych tunelach. Przeprowadzeniem zabiegu może zająć się wyspecjalizowana w zwalczaniu szkodników firma.

Alternatywne metody zwalczania kretów

Gazowanie kretów uchodzi za jedną z najskuteczniejszych metod pozbywania się tych ssaków. Innymi metodami są np. repelenty, do których jednak krety z czasem się przyzwyczajają, rodentycydy – chemiczne środki gryzoniobójcze działające przez przewód pokarmowy oraz oczywiście pułapki. Ogrodnicy próbujący pozbyć się kretów na własną rękę czasami stosują świece dymne lub próbują odstraszyć zwierzątka hałasem, używając petard lub butelek, jednak metody te okazują się mało efektywne, a czasami walka z kretem wydaje się nie mieć końca.

Kiedy w ogrodzie, sadzie czy na polu pojawią się krety, warto zadać sobie pytanie, czy naprawdę wyrządzają znaczące szkody i trzeba się ich pozbywa

. Jeśli odpowiedź jest natomiast twierdząca, wówczas dobrze jest skorzystać z profesjonalnych metod.