Owady w domu

karaluchy Warszawa

Owady, insekty, robaki

Niema jak w domu. Albo w mieszkaniu. Naszym domu albo mieszkaniu. Są to w końcu miejsca w których spędzamy większość swojego życia. W domu śpimy, jemy i wykonujemy niezliczoną ilość innych prawych jak również niecnych czynności. Nie jesteśmy jednak w domu sami. Niemal zawsze towarzyszą nam liczne gatunki owadów. Nie są one jednak mile widzianymi gośćmi na których widok na naszych ustach pojawia się radość ani nawet teściową z której przyjazdu cieszy się przynajmniej żona. Smutek złość i inne negatywne uczucia które pojawiają się wśród nas w związku z pojawieniem się różnych gatunków owadów nie są naszym niczym nie popartym widzi misie lecz wynikają z długiego szeregu negatywnych skutków jakie ma dla nas fakt pojawienia się w naszych domach różnych gatunków owadów. Po pierwsze jak to goście przychodząc do nas nie zabierają ze sobą własnego jedzenia. Czym więc się żywią? Po prostu zjadają nasze jedzenie. I problem wcale nie leży w tym, ze gdy zjedzą część tego co mamy dla nas zostaje mniej i musimy iść, biec, jechać lub w inny sposób przemieścić się do sklepu, kupić jedzenie, a po tym, gdy już je zakupimy musimy przemieścić się z tym jedzeniem do domu , a potem jeszcze wyjąc z toreb i poukładać na pułkach, albo zadzwonić i zamówić jedzenie, które przywiezie ktoś, albo w jakiś inny sposób wykonując jeszcze inne czynności sprawić, że większa ilość żywności znajdzie się w naszych domach by zastąpić tą, którą zjadły owady. Owady zjadając żywność zanieczyszczają ją odchodami i wylinkami, co sprawia, że staje się groźna dla życia, a my nawet jeśli wyrzucilibyśmy taką zabrudzoną przez owady żywność gdybyśmy tylko wiedzieli, ze została zabrudzona to często nie wiemy, ze została zabrudzona przez owady i mimo iż zagraża nam nie wyrzucamy jej bo niby czemu mielibyśmy ją wyrzucić skoro nie wiemy, ze może nam zaszkodzić. Prócz jedzenia owady jedzą tez nasze książki, ubrania i inne przydatne nam przedmioty. Istnieje też całe mnóstwo owadów żerujących w drewnie, które zjadają drewniane elementy naszych domów i mieszkań oraz drewniane przedmioty, które przechowujemy w ich wnętrzach. Owady to części goście w naszych domach, ale o ile zwykli goście w prezencie przynieść mogą co najwyżej produkty, które są nam zbędne to owady przynoszą jedynie sprawiające kłopot rzeczy takie jak swoje odchody itp. Owady są małe, a to oznacza, że nawet jeśli w naszym domu są to nie zawsze o tym wiemy. Nawet jeśli wiemy, że są to nie wiemy jakie owady występują bowiem w tysiącach gatunków. W tym momencie powstaje pytanie. Co zrobić jeśli owady pojawią się w naszym domu? Jak się pozbyć owadów? Co zrobić żeby owady wyniosły się z naszego domu? Oczywista odpowiedź brzmi pozbyć się nieproszonych gości, ale owady to nie ludzie. Owadom, które odwiedziły nasz dom nie możemy powiedzieć: drogi gościu to niezwykle miłe że odwiedziłeś nasz dom, lecz myślę że będzie lepiej że opuścisz już nasz dom. Mniej dyplomatyczne prośby o wyjście połączone z wyrażaniem opinie o zawodzie ich matek i przyrównywaniem do narządów płciowych są niestety w tym przypadku równie mało skuteczne. Co robić w takiej sytuacji? Potrzebna jest wiedza dająca możliwość rozpoznania gatunku owada i jego zwalczenie. Aby dać wam ta wiedzę napisaliśmy ten artykuł. Artykuł z którego dowiecie się jakie owady występują w domu, czym jest synatropizm, jaki jest podział owadów magazynowych, czym są owady penetrujące, czym są owady inwazyjne, czym są muchy, jak wyglądają muchy, gdzie występują muchy, jakie owady żerują w drewnie, jakie owady najczęściej występują w drewnie, jakie są szkodniki drewna w domach, czym jest spuszczel, czym jest kołatek, jak wygląda skórnik słoniniec, co je skórnik słoniniec, jak wyglądają pluskwy, co jedzą pluskwy, gdzie występują pluskwy, jak wyglądają mrówki, jak się pozbyć much, jakie są sposoby na muchy, jak się pozbyć pluskiew, jakie są sposoby na pluskwy, jak się pozbyć karaluchów, jakie są sposoby na karaluchy, jak wyglądają karaluchy, jak rozpoznać karaluchy, co zrobić żeby w domu nie było much, co zrobić, żeby w domu nie było pluskiew, co zrobić żeby w domu nie było karaluchów. Ponieważ gatunków owadów występujących w domach jest bardzo wiele nie dla wszystkich z nich znalazło się miejsce w naszym opracowaniu.

Czym jest synatropizm ?

Owady występujące w domach i mieszkaniach to owady synatropijne. Zwierzętami synatropijnymi nazywamy zwierzęta, które przystosowały się do życia w warunkach silnie przekształconych przez człowieka związanych z jego działalnością lub miejscem zamieszkania. Trudno o bardziej przekształcone przez człowieka miejsce niż w całości zbudowane przez ludzi domy i mieszkania.

Informacje ogólne na temat rozwoju owadów występujących w domach

Owady są małe, ale nadrabiają to swoją liczebnością i szybkością rozmnażania się. Wiele gatunków owadów żyjących w domach cechuje się bardzo szybkim cyklem rozwojowym. Z pojedynczej pary niektórych gatunków owadów w ciągu roku mogą rozwinąć się miliony osobników. Aby tak się nie stało należy szybko reagować na pojawienie się nawet pojedynczych osobników owadów. Szczególnie szybkie są cykle rozwojowe owadów zjadających naszą żywność. Owady żerujące w drewnie zazwyczaj cechują się znacznie dłuższym trwającym nawet wiele lat cyklem rozwojowym.

Długość cyklu rozwojowego wielu spośród występujących w domach owadów uzależniona jest od czynników zewnętrznych takich jak rodzaj i ilość dostępnego pokarmu, wilgotność i temperatura. Każdy występujący w domach owad ma określony pokarm, który preferuje, oraz optymalną temperaturę i wilgotność w których rozwija się najszybciej.

Podziały owadów występujących w domach

Ponieważ gatunków owadów występujących w domach jest wiele warto by je jakoś podzielić. Możliwych podziałów jest wiele. Owady w domach podzielić możemy ze względu na pożywienie na szkodniki drewna, szkodniki magazynowe (zjadające naszą żywność) i szkodniki żywiące się innymi naszymi przedmiotami. Ze względu na sposób poruszania się możemy wyróżnić owady biegające i latające.

Co zrobić żeby owady nie dostały się do naszego domu?

Owady dostają się do naszych domów z zewnątrz. Najczęściej dostają się do wnętrz domów przez otwarte lub nieszczelne drzwi i okna. Dlatego chcąc zapobiec ich pojawieniu się należy zamykać drzwi i okna i zadbać o to, żeby były one szczelne. W oknach powinny znajdować się siatki zapobiegające wlatywaniu owadów do wnętrza budynków nawet wtedy, gdy okna są otwarte.

Bardzo często zdarza się, że sami przynosimy owady z zewnątrz. Dotyczy to zwłaszcza pluskwy domowej i prusaków. Jeśli chcemy aby owady w ogóle nie pojawiły się w naszym domu najlepiej żeby nie miały co jeść. Problem w tym, że ludzie muszą jeść tak samo jak owady. Aby rozwiązać ten dylemat należy zadbać o porządek i higienę w domu. Jeśli coś się nam wysypie powinniśmy to natychmiast sprzątnąć. Jeśli coś wylejemy powinniśmy to zetrzeć. Opakowania produktów żywnościowych powinny być szczelnie zamknięte. W przeciwnym razie pomożemy owadom w ich rozwoju. Dbanie o higienę i czystość w domu znacząco zmniejsza ryzyko pojawienia się w nim owadów.

Szkodniki magazynowe

Większość owadów występujących w domach to tak zwane szkodniki magazynowe czyli żywiące się żywnością, którą sami do domów przynosimy.

Szkodniki magazynowe podzielić można na trzy grupy:

  • szkodniki nie atakujące opakowanych produktów (wołki, mole)
  • Szkodniki penetrujące
  • szkodniki inwazyjne

Owadami penetrującymi nazywamy owady, które wygryzają w opakowaniach otwory którymi wnikają do produktów. Otwory wyjściowe i wejściowe owadów różnią się od siebie dzięki czemu można je od siebie odróżnić.

Otwory wejściowe Otwory wyjściowe
Po stronie wejściowej otwór nie jest równo ścięty Po stronie wyjściowej otwór jest równo ścięty
Otwór jest większy Otwór jest mniejszy
Brzegi otworu są postrzępione, mają zadraśnięcia i zagłębienia Brzegi otworu nie są postrzępione, nie mają zadraśnięć ani zagłębień

Owady inwazyjne wnikają do opakowanych produktów przez istniejące szpary i szczeliny. Do grupy tej zaliczamy większość szkodników magazynowych w tym między innymi rozpłaszczki, trojszyki i spichrzele. Większość owadów inwazyjnych potrafi wejść do wnętrza opakowań poprzez otwory, których średnica wynosi minimum 2 milimetry. Tylko nieliczne owady inwazyjne w tym między innymi młode gąsienice omacnicy spichrzanki potrafią wniknąć do opakowanej żywności przez otwory o średnicy mniejszej niż 0,3 milimetry.

Muchy domowe

Kiedy myślimy o owadach w domu pierwszymi owadami, które przychodzą nam na myśl są muchy domowe. Muchy domowe występują w domach wyjątkowo często i przenoszą liczne choroby. Muchy mają zazwyczaj od 4 do 7 milimetrów długości, a rozpiętość ich skrzydeł wynosi od 13 do 15 milimetrów. Głowa muchy jest duża i w większości zajęta przez duże oczy pomiędzy którymi znajduje się para spełniających rolę receptorów zapachów oczu. Muchy mogą pojawiać się we wszystkich pomieszczeniach domu, ale najczęściej i najliczniej występują w kuchniach. Muchy domowe przenoszą liczne choroby w tym między innymi owsice, wąglik, czerwonkę i różne rodzaje durów. Do przeniesienia chorób szczególnie często dochodzi jeżeli mucha która wcześniej żerowała na padlinie lub odchodach siada na żywności.

Wywilżny (muszki owocowe)

W domach często występują również wywilżny znane szerzej jako muszki owocowe. Duże ilości muszek owocowych znaleźć można w miejscach w których znajduje się rozkładająca się substancja roślinna. Muszki owocowe zanieczyszczają produkty spożywcza i przenoszą drobnoustroje.

Owady żerujące w drewnie

Sporą grupą owadów występujących w domach są szkodniki drewna. Jak sam nazwa wskazuje żerują one w drewnie. Owadów tych jest wiele ale szczególnie często występują dwa ich gatunki: kołatek domowy i spuszczel pospolity. Innymi często występującymi w domach szkodnikami drewna są miazgowiec parkietowiec i stukacz sosnowiec. Wbrew temu co myśli większość ludzi w domach nie występują korniki, które żerują w drewnie żywych drzew.

Spuszczel pospolity

Osobniki spuszczela żerują we wszystkim drewnianych elementach budynków. Larwy mają 30 milimetrów długości, a osobniki dorosłe od 7 do 21 milimetrów długości. O zerowaniu spuszczela świadczą odgłosy żerowania wydobywające się z drewna w gorące dni i mączka drzewna wysypująca się z otworów wylotowych. Osobniki dorosłe spuszczela są barwy jasno lub ciemnobrunatnej do czarnej. Na pokrywach spuszczela znajdują się dwie przepaski z szarych włosów, a na przedpleczu lśniące guzy.

Kołatek domowy

Kołatek domowy najczęściej występuje w piwnicach i innych wilgotnych i chłodnych miejscach. Jasno lub ciemnobrunatne chrząszcze kołatka mają od 2 do 4 milimetrów długości. Larwy kołatka są białe i osiągają do sześciu milimetrów długości. O obecności kołatków świadczą odgłosy żerowania podobne do kołatania, niewielkie otworki w drewnie i mączka drzewna wyrzucana z drążonych przez larwy korytarzy.

Pszczoły, osy i szerszenie

Kolejna grupa owadów, które spotkać w naszych domach to pszczoły oraz ich krewniacy czyli osy i szerszenie. Zwierzęta te są szczególnie niebezpieczne ponieważ posiadają żądła, którymi potrafią żądlić zadając ból, a czasami doprowadzając nawet do śmierci zwłaszcza w przypadku osób uczulonych na ich jad. Wymienione zwierzęta nie są identyczne, ale wszystkie można rozpoznać po czarno-żółtych pasach na odwłokach. Pszczoły, osy i szerszenie żyją w liczących wiele osobników gniazdach. Zazwyczaj do domów wlatują pojedyncze osobniki pszczół os i szerszeni. Najczęściej trafiają do domów poprzez otwarte drzwi i okna. Czasami zdarza się, że w domach zakładane są gniazda tych owadów co stanowi poważne zagrożenie dla ich mieszkańców.

Skórnik słoniniec

Skórnik słoniniec jest owalny i spłaszczony. Przednia część pokryw jest jasnobrązowa, a tył pokryw niemal czarny. Żeruje na różnego rodzaju produktach pochodzenia zwierzęcego takich jak wędliny, suszone mięso, pęcherze, łój, włosie, mączka mięsno-kostna i inne.

Pluskwy

Pluskwy żywią się ludzką krwią. W domach najczęściej znaleźć je można w tapicerowanych meblach, łóżkach, materacach, żaluzjach, zasłonach, szczelinach i pod tapetami. Najczęściej pierwszymi oznakami ich występowania są pojawiające się na skórze 3-4 ugryzienia układające się w trójkąt lub jedną linię. Ślady ugryzień mogą boleć bardziej niż mniej niż ugryzienia komarów, mogą być duże lub małe, by duże lub małe, utrzymywać się tygodniami lub znikać tego samego dnia, którego powstały. U niektórych spośród ugryzionych osób ugryzienia nie pozostawiają śladów. Obecność pluskiew można również rozpoznać po wydzielanym przez nie zapachu przypominającym woń gnijących malin.

Pluskwy są niewielkie. Mają 3 milimetry szerokości i od 4 do 6 milimetrów długości. Odwłok głodnej pluskwy jest pomarszczony i brązowy, a odwłok pluskwy najedzonej rozdęty i purpurowy. Pluskwy widzą słabo. Ich oczy są małe i służą głównie do sprawdzania, czy jest dzień, czy noc. Stopy pluskiew wyposażone są w niewielkie haczyki ułatwiające poruszanie się po nierównych powierzchniach.

Mrówki

Owadami bardzo często występującymi w domach są mrówki. Mrówka jaka jest każdy widzi. Każdy widząc ich smukłe ciała składające się z dużej głowy, wąskiego tułowia i kulistego odwłoka bez trudu rozpozna mrówkę. Mrówki żyją w liczących wiele osobników (najczęściej wiele tysięcy) mrowiskach. W domach mrówki najczęściej poruszają się jedna za drugą. W domach najczęściej występują mrówki faraona.

Komary

Komary trafiają do domów przez otwarte drzwi i okna, ale zazwyczaj z łatwością można temu zapobiec zakładając siatki na okna. Do domów zazwyczaj trafiają pojedyncze komary utrudniające sen swoim brzęczeniem.

Karaluchy

Karaczany znane też jako karaluchy lub karakony są czarne i mierzą do trzech centymetrów długości. Wyjadają one produkty żywnościowe znajdujące się w kuchniach i spiżarniach. Jako jedne z nielicznych zwierząt potrafią zjadać włosy. Przenoszą groźne dla zdrowia bakterie, wirusy, grzyby i pierwotniaki. Oddychanie powietrzem w którym unoszą się wylinki i odchody karaluchów może powodować reakcje astmatyczne.

Zwalczanie owadów występujących w domu

Istnieje wiele metod zwalczania owadów występujących w domach. Wybór odpowiedniej metody uzależniony jest od wiele czynników. Najważniejszym z tych czynników jest gatunek owada, który stanowi zagrożenie w danym domu dlatego działania mające za zadanie zwalczanie insektów występujących w danym domu lub mieszkaniu zawsze powinny być poprzedzone zidentyfikowaniem stanowiącego zagrożenie gatunku. Często zdarza się, że w celu skutecznego zwalczenia owadów występujących w danym domu konieczne jest zastosowanie kilku metod zwalczania szkodników.

  • Oprysk szczegółowy (zakamarki i powierzchnie)

Jest to najskuteczniejsza spośród procedur z chemią kontaktową. W metodzie tej oprysk trafia bezpośrednio w miejsca, gdzie znajdują się występujące w danym domu owady. Metoda ta wymaga dużego doświadczenia i sporego nakładu pracy ponieważ musi objąć wszystkie potencjalne zakamarki, w których przebywają występujące w domu owady.

  • Oprysk powierzchniowy ogólny

Oprysk powierzchniowy ogólny to metoda szybka i tania, ale jednocześnie mało profesjonalna i szkodliwa dla zdrowia. Oprysk powierzchniowy ogólny jest mało skuteczny ponieważ nie dociera do zakamarków w których najczęściej ukrywają się owady.

  • zwalczanie termiczne

Zwalczanie termiczne to zwalczanie owadów poprzez poddanie ich działaniu temperatury powodującej ich śmierć. Każdy z owadów może przeżyć tylko w określonym zakresie temperatur. Za równo poddanie owadów działaniu temperatur poniżej jak i powyżej ich zakresu tolerancji powoduje ich śmierć. Metody termiczne skutecznie zwalczają nie tylko owady, ale również pajęczaki w tym roztocze. W trakcie zwalczania ogólnego temperatura podnoszona jest w całym pomieszczeniu. Jest to droga i rzadko stosowana metoda. Znacznie częściej stosowane jest zwalczanie szczegółowe. Zwalczanie szczegółowe zachowuje zalety zwalczania ogólnego, ale jest od niego znacznie tańsze. Kolejną metodą termiczną jest wymrażanie. W przeciwieństwie do wcześniej omówionych metod podczas wymrażania owady poddawane są działaniu nie wysokiej, lecz niskiej temperatury. Temperatura ta tworzona jest poprzez przystawienie do miejsca w którym mogą ukrywać się owady dyszy z której wylatuje dwutlenek węgla, który oziębia się podczas rozprężania

  • Zamgławianie na gorąco

Zamgławianie na gorąco jest rodzajem oprysku ogólnego. Stosowane jest przede wszystkim przy zwalczaniu komarów i innych owadów latających.

To tylko niektóre spośród wielu metod zwalczania owadów występujących w domach.

Metod zwalczania owadów w domu jest wiele, ale najprostszym rozwiązaniem jest zadzwonienie do firmy dezynsekcyjnej, która zajmie się owadami za nas. Pracownicy firm dezynsekcyjnych bez trudu rozpoznają który z tysięcy gatunków owadów zakłóca nasz spokój i z długiej listy dostępnych metod ich zwalczania wybiorą tą, która najskuteczniej wypleni wałęsające się po naszym domu robactwo. W przeciwieństwie do osób prywatnych firmy takie posiadają odpowiedni sprzęt, wieloletnie doświadczenie i odpowiednią wiedzę pozwalające na szybkie i skuteczne zwalczenie żyjących w naszych domach owadów.

Rybik Piekarniany

czarne rybiki

Większość ludzi słyszało o rybiku cukrowym. Niewielu jednak słyszało o jego mniej znanym krewniaku czyli o rybiku piekarnianym. Z naszego artykułu dowiecie się czym jest rybik piekarniany, jak wygląda rybik piekarniany, gdzie występuje rybik piekarniany i co je rybik piekarniany.

Czym jest rybik piekarniany

Rybik piekarniany to owad z rzędu szczeciogonków i rodziny rybikowatych. Jak już wspominaliśmy jest on bliskim krewnym bardziej od niego znanego rybika cukrowego.

Morfologia rybika piekarnianego

Szkodnik Rybik piekarniany jest minimalnie większy od rybika cukrowego. Ma on do 13 milimetrów długości. Czułki rybika piekarnianego są dłuższe od czułków rybika cukrowego i zaginają się ku tyłowi. Na końcu odwłoka rybika piekarnianego znajdują się trzy szczecinki. Są one znacznie dłuższe niż u rybika cukrowego.

Występowanie rybika piekarnianego

Rybik piekarniany najczęściej występuje w magazynach piekarnianych. Oprócz piekarni można go również spotkać w szklarniach i w kotłowniach. Rybik piekarniany to zwierzę wyjątkowo ciepłolubne. Z tego względu często widywany jest w pobliżu kaloryferów i piekarników.

Żerowanie rybika piekarnianego

Rybik cukrowy żeruje głównie nocą. Jego pożywieniem są różnego rodzaju resztki zarówno roślinne jaki zwierzęce.

Mole spożywcze i ubraniowe – jak wyglądają i jak się je zwalcza.

Mol ubraniowy

jak wygąda mol ubraniowy

Mol spożywczy

jak wygląda mol spożywczy

Larwy mola zdjęcie

jak wyglądają larwy mola?

Mole ubraniowe a spożywcze

Na zdjęciach powyżej widać różnice tych dwóch owadów. Ponadto można zobaczyć larwy mola spożywczego występującego bardzo często w produktach spożywczych mącznych.

Jak wyglądają i skąd się biorą mole?

Wszyscy słyszeliśmy o molach, ale większość ludzi nie wie czym właściwie one są. Z naszego artykułu dowiecie się czym są mole, gdzie występują mole, jak rozwijają się mole, jak wygląda rozwój moli, jak wyglądają mole, jakie są gatunki moli, jak rozpowszechniają się mole, jak mole dostają się do naszych mieszkań, jakie są gatunki moli, jak zwalczać mole, jak się pozbyć moli, jak rozwiązać problem z molami, co zrobić, żeby nie mieć moli, jak zniszczyć mole, jakie są sposoby na mole i co zrobić z molami.

Czym są mole?

Mole to zwierzęta zaliczane do rzędu motyli.

Gdzie występują mole?

Mole najczęściej spotykane są w bibliotekach i magazynach muzealnych. Mole to zwierzęta prowadzące nocny tryb życia. Szczególnie często można je spotkać w książkach oprawionych w tkaniny wełniane. Larwy moli żerują w szczecinie, obiciach mebli, futrze, piórach i w klejonych oprawach książkowych.

Rozwój moli

Podobnie jak większość owadów mole niezwykle szybko się rozmnażają. Pojedyńcza samica składa do 200 jaj. Cykl rozwojowy moli trwa od 3 do 4 miesięcy.

Morfologia moli

Larwy moli są jasnokremowe. Odchody larw moli są sześcienne z zaokrąglonymi końcami. Dorosłe mole są brązowoszare. Są bardzo zwrotne, ale wolne. Dorosłe mole nie odżywiają się, a ich narządy gębowe są uwstecznione.

Gatunki moli

Gatunkami moli które najczęściej są przyczyną problemów jest mol ubraniowy i mol futrzany. Mol ubraniowy jest szarożółty. Jak sama nazwa wskazuje żeruje głównie w odzieży. Występuje on wyłącznie w siedliskach ludzkich.

Mol futrzany żeruje na materiałach wełnianych, futrach i pierzu. W przeciwieństwie do mola ubraniowego występuje zarówno w naturze jaki i w ludzkich siedzibach.

Metody rozpowszechniania się moli

Mole dostają się do mieszkań i innych miejsc w których przebywają wlatując do nich lub trafiają do nich przynoszone przez ludzi.

Obrona przed molami

W celu zapobieżeniu pojawieniu się moli należy regularnie przeglądać, trzepać i wietrzyć przedmioty w których żerują te zwierzęta. Trzepanie jest skuteczne ponieważ samiczki nie przytwierdzają swoich jaj do podłoża. Skuteczność wietrzenia na słońcu wynika z faktu, że jaja tych zwierząt są mało odporne na promienie UV.

zwalczanie much

zwalczanie much sposoby

 

Mucha domowa (Musca domestica)

Zapraszamy do przeczytania artykułu w całości poświęconego muchom domowym oraz przenoszonym przez nie chorobom. Z naszego artykułu dowiemy się czym są muchy, do jakiego rzędu należą muchy, do jakiej rodziny należą muchy, jak zwalczać muchy, jak się pozbyć much, jakie są sposoby na muchy, co zrobić z muchami, skąd się biorą muchy w domu, skąd się biorą muchy w mieszkaniu, gdzie występują muchy, co jedzą muchy, co piją muchy, jak wygląda mucha, jak zbudowana jest mucha, jak wygląda rozwój muchy, jak zmniejszyć ilość much i jakie są metody zwalczania much. Dużą część naszego artykułu poświęcimy przenoszonym przez muchy chorobom. Bardziej lub mniej szeroko omówimy choroby takie jak dezynteria, dur brzuszny, paratyfus, cholera, polio, gruźlica i salmonella. Napiszemy co wywołuje dezynterie, jakie są objawy dezynterii, jak się leczy dezynterie, co wywołuje dur brzuszny, jakie są objawy duru brzusznego, jak się leczy dur brzuszny, co wywołuje paratyfus, jakie są objawy paratyfusu, jak leczony jest paratyfus, co wywołuje cholerę, jakie są objawy cholery, jak się leczy cholerę, co wywołuje polio, jakie są objawy polio, jak się leczy polio, co wywołuje gruźlicę, jakie są objawy gruźlicy, jak się leczy gruźlicę, co powoduje salmonelle, jakie są objawy salmonelli, jak się leczy salmonelle, jak zapobiec salmonelli, jakie są sposoby na powstrzymanie salmonelli i co zrobić żeby nie zachorować na salmonelle.


Mucha jaka jest każdy widzi. Trudno o zwierzę z którym mielibyśmy częściej do czynienia. Istnieją wprawdzie zwierzęta, które występują w naszym otoczeniu w jeszcze większych ilościach niż muchy takie jak na przykład roztocze, ale są one zbyt małe żebyśmy byli w stanie zauważyć ich obecność. Mucha domowa jest owadem z rzędu muchówek. Zaliczana jest do rodziny muchowatych i do rodzaju musca. Mucha domowa to owad synantropijny i kosmopolityczny. Gatunkami synantropijnymi nazywamy te gatunki, które przystosowane są do życia w środowisku w znaczącym stopniu przekształconym przez człowieka lub w powiązanym z miejscem zamieszkania człowieka albo jego działalnością. Ze względu na niezwykle częste występowanie much w naszych domach i mieszkaniach mucha domowa idealnie pasuje do definicji gatunku synatropijnego. Gatunkami kosmopolitycznymi nazywamy gatunki o szerokim zasięgu występowania obejmującym różne strefy klimatyczne. Pierwotnie muchy domowe występowały wyłącznie w strefie klimatu umiarkowanego. Na obszary tropikalne została przeniesiona przez człowieka. Przykładem kraju, który został zasiedlony przez muchę domową dzięki pomocy człowieka jest Australia. Mucha domowa dotarła do niej w 1780 roku na pokładzie okrętu kapitana Arthura Phillipa.

Morfologia much

Dorosłe osobniki muchy domowej mają 4-7,5 mm długości, koloru matowego lub szarego, rozpiętość skrzydeł waha się od 13 do 15 mm. Mucha domowa posiada dużą głowę, szary tułów z 4 podłużnymi ciemnymi paskami i żółtawym odwłokiem. Większą część głowy zajmują duże, złożone oczy. Pomiędzy oczami znajduje się para czułek, które spełniają u muchy rolę receptora zapachów. Poniżej znajduje się spiralnie zwinięty aparat gębowy zakończony gąbczastą poduszeczką – rostrum. Aparat gębowy ssąco-liżący umożliwia muchom pobieranie także pokarmów suchych, które pobierane są przez muchy po wstępnym rozpuszczeniu przy pomocy śliny. Na końcu każdej z sześciu nóg znajduje się para pazurków i para lepkich poduszeczek. Skrzydła dołączone są do środkowego, trójsegmentowego tułowia i mają charakterystyczne użyłkowanie.

Rozwój much

Dorosła samica składa białe, owalne jaja, zwykle pojedynczo w klastrach 20-50, w sumie 75-150 na partię. Muchy składają jaja przeciętnie 5-6 razy w ciągu swojego życia. Pojedyńcza samica muchy może w ciągu swojego życia złożyć od 350 do 900 jaj. Jaja składane są przez nie w miejscach ciepłych i wilgotnych. Larwy much wylęgają się z jaj w ciągu od 8 do 20 godzin od ich złożenia. W temperaturze 21-32 ° C ich rozwój trwa od 3 do 7 dni. W tym czasie przechodzą one przez trzy stadia larwalne. Dorosła larwa musi znajdować się w chłodnym i suchym miejscu przez 3-4 dni aby ulec przepoczwarzeniu. Kolor poczwarki zmienia się z żółtawego na czarny a ten etap przebiega od 3 dni do 4 tygodni w zależności od temperatury i wilgotności. Po wyjściu z poczwarki, osobnik przez około 1 godzinę suszy skrzydła a jego korpus ulega utwardzeniu w temperaturze 27 ° C. W zależności od warunków proces pełnego rozwoju może wynosić mniej niż 6 dni. W trakcie pory letniej może występować 10-12 pokoleń. Dorosłe osobniki much żyją zazwyczaj15-25 dni. Muchy domowe są szkodnikami, które są przyciągane do ekskrementów oraz żywności. Ze względu na ich aparat gębowy, mogą żywić się wyłącznie substancjami płynnymi.

Muchy domowe są przyciągane do budynków przez prądy powietrza i zapachy. Ponieważ ich optymalna temperatura wynosi 28 ° C, w chłodniejsze dni są przyciągane do ciepłych prądów powietrza wychodzących z okien i drzwi. W ciągu dnia, muchy latają na wysokości 1,5 m od ziemi, odpoczywają na ścianach, podłogach i różnych obiektach. Optymalna wysokość latania wynosi 0,8 m nad powierzchnią ziemi (podłogi). W nocy odpoczywają powyżej 1,5 m na sufitach, ścianach, przewodach elektrycznych, krawędziach i narożnikach budynków, instalacjach, itd . Ich nocne miejsca odpoczynku znajdują się zwykle w pobliżu ich dziennych źródeł żywności.

Choroby przenoszone przez muchy

Muchy są nie tylko uciążliwymi szkodnikami, ale przede wszystkim przenoszą liczne choroby. Istnieje ponad 100 gatunków patogennych organizmów przenoszonych przez muchy. Na powierzchni jednego osobnika muchy domowej może znajdować się nawet 6 milionów osobników różnego rodzaju mikroorganizmów. Jeszcze więcej bo nawet 30 milionów mikroorganizmów może znajdować się w jelitach tych zwierząt. Najgroźniejsze choroby powodowane przez przenoszone przez muchy drobnoustroje to dezynteria, dur brzuszny, paratyfus, cholera, polio, gruźlica i salmonella.

Dezynteria

Dezynteria to ostra choroba zakaźna. Atakuje jelita w tym w szczególności jelito grube. Wywoływać ją mogą ją pałeczki Shigella lub ameby. Objawami dezynterii jest obecność śluzu i krwi w stolcu oraz biegunka. Leczenie dezynterii polega głównie na uzupełnianiu elektrolitów, wody i węglowodanów.

Dur brzuszny

Dur brzuszny jest ogólnoustrojową chorobą bakteryjną. Wywoływana jest przez pałeczki Salmonella enterica. Bakterie te giną w wysokiej temperaturze. Jeśli temperatura przekracza 60 °C giną po kilkunastu minutach. Objawami duru brzusznego są: gorączka, bóle brzucha, krańcowe wyczerpanie, różowa wysypka, splątanie, powiększenie węzłów chłonnych, śledziony i wątroby, zapalenie spojówek i spowolnienie akcji serca. Leczenie duru brzusznego polega na wyrównywaniu poziomu elektrolitów i płynów.

Cholera

Cholera jest ostrą chorobą zakaźną przewodu pokarmowego. Powodowana jest przez przecinkowca cholery. Chorobę tą cechuje wysoka śmiertelność wynosząca od 1 do 20 % w przypadku osób leczonych i 50 % w przypadku osób nieleczonych. Objawami cholery są wymioty i biegunka.

Polio

Polio jest chorobą wirusową wywoływaną przez wirus polio. W chwili obecnej obowiązującą nazwą polio jest ostre nagminne porażenie dziecięce. Inne nazwy tej choroby to wirusowe zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego, choroba Heinego-Medina i paraliż dziecięcy.

Gruźlica

Gruźlica wywoływana jest przez prątki gruźlicy. Choroba atakuje układ nerwowy, naczynia krwionośne, układ limfatyczny, skórę, układ moczowo-płciowy i układ kostno-stawowy. Ocenia się, że przynajmniej jeden na trzech mieszkańców ziemi był narażony na prątki gruźlicy. Co sekundę na świecie pojawia się nowy przypadek tej choroby. Najczęściej zakażenia są bezobjawowe. Jedno zakażenie na dziesięć ulega aktywacji. Połowa spośród osób nieleczonych umiera. Choroba ta odkryta została przez Roberta Kocha. Z tego względu w Polsce prątki gruźlicy bywają nazywane prątkami kocha. Inne Polskie nazwy tej choroby to suchoty, skrofuły, tuberkuloza lub zło króla.

Salmonelloza

Salmonelloza to choroba wywoływana przez pałeczki salmonelli. Choroba ta odkryta została przez Daniela Salmona. Właśnie od tego amerykańskiego mikrobiologa choroba ta wzięła swoją nazwę. Co roku na salmonellozę choruje 90 milionów osób z czego 155 000 umiera. Salmonelloza wywoływana jest przez gram ujemne pałeczki salmonella Salmonella. Serotypami salmonelli najczęściej wywołującymi tą chorobę są serotypy enterica Salmonella enteritidis Salmonella typhimurium. Seroptypem nazywamy odmianę mikroorganizmu która może być określone poprzez reakcje serologiczne. Reakcja serologiczna to reakcja z użyciem dopełniacza lub przeciwciał. Najczęściej występującym objawem wystąpienia salmonellozy jest ostra biegunka. U niektórych spośród chorych na salmonellozę może wystąpić ponadto zapalenie płuc, sepsa, zapalenie wsierdzia, zapalenie kości, ropnie i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Wyróżniamy trzy postaci salmonellozy: postać żołądkowo-jelitową, postać septyczną i postać narządową. Choroba ta może też przebiegać bezobjawowo. O bezobjawowym przebiegu salmonellozy mówimy w sytuacji, gdy bakterie salmonellozy występują w stolcu 12 miesięcy od zakażenia. Bezobjawowi nosiciele są jedną z głównych dróg rozpowszechniania się tej choroby. Niecharakterystyczny przebieg choroby sprawia, że sam obraz kliniczny to za mało by rozpoznać tę chorobę. Obraz kliniczny to:obserwacje lekarza, informacje zdobyte w trakcie amnezy (wywiadu lekarskiego) i badanie fizykalne. W celu rozpoznania salmonellozy konieczne jest wyizolowanie wywołujących tę chorobę bakterii. Bakterie te wyizolowywane są z kału, krwi lub innego rodzaju płynów ustrojowych. Leczenie salmonellozy uzależnione jest od tego która spośród postaci tej choroby wystąpiła u danego chorego. Do stosowanych metod leczenia salmonellozy zaliczamy podawanie flurochinolonów, cefalosporyn i antybiotyków oraz postępowania chirurgiczne. Jakkolwiek istnieje kilka metod leczenia salmonellozy to w przypadku tej choroby najważniejsze jest zapobieganie. Podstawą zapobiegania wystąpieniu salmonellozy jest przestrzeganie zaleceń sanitarnych i higieny sanitarnej w trakcie produkcji żywności, unikanie skażania krzyżowego, mycie rąk, mycie warzyw i owoców przed spożyciem i odpowiednia obróbka termiczna żywności.

Sposoby na muchy (zwalczanie much)

Podstawową metodą walki z muchami jest zachowanie odpowiednich standardów sanitarnych. Pozwala to na zmniejszenie liczebności tych owadów dzięki czemu środki mechaniczne i owadobójcze są bardziej skuteczne. Aby nie dopuścić do zwiększania się liczebności much należy zabezpieczyć pojemniki na odpadki pokrywami lub włazami, które uniemożliwią rozwój szkodników, ponadto należy zamontować moskitiery na okna i drzwi, które zapobiegają przedostawaniu się much z zewnątrz. Z nowoczesnych metod ochrony przed tymi owadami należy wymienić kurtyny powietrzne (montowane nad drzwiami wejściowymi), pułapki świetlne, lepkie pułapki powierzchniowe, itp. Śmietniki i inne pojemniki z odpadami powinny być zlokalizowane jak najdalej od budynku jak tylko jest to możliwe , ponadto śmietniki nie powinny znajdować się w pobliżu wejść do budynków. Owadzie pułapki świetlne stosowane w pomieszczeniach są szczególnie skuteczne w zmniejszaniu liczebności much domowych. Bardzo ważnym jest zachowanie odpowiednich standardów higienicznych i likwidacja lub odseparowanie miejsc rozwoju owadów. Preparaty do zwalczania much to coraz częściej trutki pokarmowe nanoszone na powierzchnie metodą opryskową. Bardzo dobre efekty daje metoda zamgławiania ULV lub zamgławiania termicznego. Biorąc pod uwagę jak wiele niekiedy należy zrobić by uzyskać w pełni zadowalający efekt, trzeba wiedzieć, że cena zniechęca do właściwego zabezpieczenia. Jednakże właściwe warunki, odpowiednie zabezpieczenie i dobrze dobrane środki oraz sposób ich aplikacji to naprawdę dobra recepta ja spokój z muchami.

 

Mrówki faraonki

Mrówka faraona zwalczanie

Mrówki faraonki

Mrówki faraonki– zwane także mrówkami faraona– należą do szkodników kosmopolitycznych, co znaczy, że występuje na terenach wszystkich krajów na świecie. Zamieszkują wszędzie tam, gdzie występuje człowiek. Najbardziej upodobały sobie miejsca, w których wilgotność powietrza wynosi około 80% a temperatura waha się na poziomie od 25°C do 30°C. Najczęściej zasiedlają szczeliny w podłogach oraz w ścianach.

Mrówki faraona, ze względu na swoje występowanie w różnorakich miejscach, przenoszą choroby bakteryjne oraz wirusowe (m.in. Salmonella, Pseudomonos czy Klebsiella). Ponadto, niszczą one a także zanieczyszczają pożywienie znajdujące się w mieszkaniu czy domu. Dlatego tak ważne jest poprawne przechowywanie żywności w miejscach, gdzie prawdopodobnie mogą występować faraonki.

Te małe szkodniki boleśnie gryzą, wywołując niekiedy reakcje alergiczne. Poprzez wygryzanie otworów w drewnie bądź wszelkiego rodzaju tkaninach, przysparzają spore straty materialne. Faraonki są szczególnie uciążliwe w miejscach jakich jak szpitale, przychodnie czy domy opieki. Są nawet w stanie przedostać się do wszelakich aparatów medycznych. Dlatego też istotnym jest, aby pozbyć się mrówek faraonek jak najszybciej.

Aby nie dopuścić do zasiedlenia się faraonek, należy przede wszystkim pamiętać o zachowaniu czystości w pomieszczeniach- nie pozostawiać resztek jedzenia, pokarm trzymać w szczelnie zamkniętych pojemnikach a odpady wyrzucać na bieżąco. Są to istotne czynniki, które mają wpływ na pojawienie się mrówek.

Należy również zwrócić uwagę na uszczelnienie wszystkich szparek znajdujących się w ścianach oraz podłogach. To właśnie w nich mieszkają faraonki. Warto również dodać, że przy względnie niskich temperaturach aktywność mrówek znacznie spada. Przy temperaturze 14°C całkowicie zanika.

Na przestrzeni lat wymyślano coraz to nowe „domowe” sposoby na pozbycie się mrówek faraonek. Roztwory z wody oraz drożdży, sok z cytryny, zastosowanie wszelakich ziół przypraw- m.in. mięty, liści pomidorów, bazylii czy lawendy. Natknąć również można się na zastosowanie niedopałków papierosów w połączeniu z benzyną bądź terpentyną. Jednak czy takie sposoby faktycznie przyniosą efekty na dłuższy okres czasu?

Na sklepowych półkach również można znaleźć szeroki wybór preparatów na mrówki. Nie wszystkie jednak pomagają tak, jak obiecuje producent.

Co wtedy, gdy żaden z „domowych sposobów” nie pomoże w całkowitym wyeliminowaniu faraonek, a środki chemiczne okażą się zadziałać tylko na chwilę?

Wówczas warto zgłosić się do profesjonalnej firmy, która ma odpowiedni bagaż doświadczenia. Specjalistyczne porady oraz indywidualne podejście do klienta z pewnością pomogą w zwalczeniu mrówek faraonek właśnie w Twoim domu. Firmy DDD (dezynfekcja, dezynsekcja, deratyzacja) wyposażone są w najlepsze dostępne na rynku produkty, które dają pewniejsze efekty od tych sprzedawanych w sklepach. Chcąc pozbyć się faraonek na dobre, nie warto kupować tanich środków. Najlepiej od razu udać się do profesjonalistów w tej dziedzinie, aby mieć pewność szybkiego i trwałego zwalczenia mrówek.

TAGI: Mrówka faraona zwalczanie, jak wytępić mrówki faraonki, firma zwalczająca mrówki faraonki, metody likwidacji mrówek faraona, zwalczanie mrówek faraona,

 

Strąkowiec fasolowy

Strąkowiec fasolowy zwalczanie

Strąkowiec fasolowy (Acanthoscelides obtectus)

Strąkowiec fasolowy jest gatunkiem kosmopolitycznym. Jego ojczyzną jest Ameryka Środkowa oraz Południowa. W Polsce uważany za szkodnika pospolitego.

Z racji odżywiania się różnorakim pokarmem, długość strąkowca fasolowego waha się od 2 do 4,5mm. Kształt ciała jest owalny, mocno wypukły. Pokrywy przylegające, pokryte jasnymi szczecinkami. Przedplecze szkodnika w kształcie trapezu, zwężające się w stronę głowy. Pokrywy ciała nie zasłaniają całego odwłoka. Czułki strąkowca rozszerzają się ku końcowi.

Strąkowiec fasolowy do zasiedlenia szczególnie upodobał sobie miejsca takie jak magazyny oraz pomieszczenia, w których przechowywane są nasiona fasoli. To właśnie na nich żeruje, niezależnie od rodzaju.

Dorosły osobnik nie musi pobierać pokarmu z zewnątrz, co za tym idzie, w pomieszczeniach zamkniętych może rozwijać się nawet kilka pokoleń tego owada. Samica strąkowca fasolowego składa jaja zaraz po wyjściu z poczwarki. Ich ilość to około 70 sztuk. Wylęgłe larwy żerują na ziarnach fasoli. Rozwój szkodnika uwarunkowany jest odpowiednią temperaturą. Maksymalnie w ciągu roku w warunkach optymalnych może rozwinąć się nawet do ośmiu pokoleń strąkowca fasolowego.

Strąkowiec fasolowy to jeden z najgroźniejszych szkodników magazynowych. Kilkakrotnie zostały zanotowane stuprocentowe starty w magazynie. Aby nie dopuścić do zasiedlenia szkodnika, należy pamiętać o prawidłowym przestrzeganiu zasad higieny w pomieszczeniach, w których znajdują się ziarna fasoli. Kiedy jednak szkodnik został już zauważony, najlepiej zwrócić się po poradę do firmy zajmującej się dezynsekcją owadów na co dzień. To właśnie odpowiedni zabieg dezynsekcji może ocalić zapasy przed zniszczeniem.

TAGI: firma zwalczająca owady, Strąkowiec fasolowy zwalczanie, robaki w fasoli,

Strąkowiec grochowy

Strąkowiec grochowy zwalczanie

Strąkowiec grochowy (Bruchus pisorum)

Strąkowiec grochowy należy do gatunków kosmopolitycznych. Początkowo występował w krajach śródziemnomorskich. W Polsce uważany za szkodnika pospolitego.

Ciało strąkowca grochowego jest owalne, nieco wypukłe osiąga wielkość od 3,5 do 5,3mm. Jest jednym z największych szkodników z krajowych strąkowców. Pokrywy pokryte szczecinkami w kolorze białym, żółtym a także brązowym. Czułki oraz nogi żółtoczerwone. Reszta ciała z kolei czarna. Głowa szkodnika znacznie skierowana ku dołowi. Przedplecze szerokie. Ostania część odwłoka znacznie widoczna. Tylne nogi zakończone kolcem.

Strąkowiec grochowy nie jest często spotykany w magazynach. Najczęściej zasiedla tereny otwarte, takie jak pola uprawne. W pomieszczeniach zamkniętych znajduje się tylko wówczas, gdy zostanie tam przewieziony wraz z ziarnami. Żeruje na każdym rodzaju grochu.

Samica strąkowca grochowego składa nawet 700 jaj, pojedynczo, bezpośrednio na strączkach grochu. Wylęgłe larwy wgryzają się do wnętrza ziarna, gdzie w późniejszym czasie będą żerować. Niektóre z chrząszczy opuszczają ziarna na zimę, inne zostają wewnątrz. Pełen cykl rozwojowy trwa jeden rok, choć w niewielkim stopniu wpływ na długość tego okresu ma także rodzaj ziarna, na jakim żerują.

Z racji tego, iż strąkowiec grochowy nie często występują w licznych grupach, tym samym nie przynosi poważnych strat. Kiedy jednak zasiedli magazyny i tam zacznie się rozmnażać, wówczas straty mogą okazać się duże. Dlatego tak ważne jest, aby zachować odpowiednią czystość wewnątrz pomieszczeń, w których przechowywane są ziarna grochu.

TAGI: Owady robaki, Strąkowiec grochowy zwalczanie, larwy w ziarnie,