Monitoring owadów

monitoring szkodników

Czym jest monitoring aktywności owadów?

Monitoring aktywności owadów to regularne wykonywanie zaplanowanych obserwacji i pomiarów aktywności owadów.

W jakim celu przeprowadzany jest monitoring aktywności owadów?

Monitoring aktywności owadów znany też jako monitoring sanitarny pozwala na uzyskanie szeregu istotnych informacji. Dzięki właściwie przeprowadzonemu monitoringowi owadów można uzyskać informacje na temat:

Liczebności owadów

Miejsc występowania owadów

Gatunków owadów występujących w danym miejscu

Uzyskiwane podczas monitoringu owadów informacje używane są do oceny skuteczności przeprowadzonych w przeszłości działań mających na celu wyeliminowanie obecności owadów lub zmniejszenie ich liczebności oraz do planowania przyszłych działań mających na celu wyeliminowanie owadów z danego miejsca lub zmniejszenie ich liczebności. Wczesne wykrycie obecności niepożądanych owadów pozwala na odpowiednie szybkie podjecie działań mających na celu ich wytępienie lub przynajmniej ograniczenie ich liczebności. Szybkie wytępienie szkodników pozwala na uniknięcie szkodliwych skutków związanych z ich obecnością takich jak między innymi zmniejszenie ilości żywności na skutek jej zjedzenia przez owady i zmniejszenie jakości pozostałej żywności na skutek jej zanieczyszczenia przez odchody owadów i ich wylinki. Monitoring owadów powinien być przeprowadzany przynajmniej raz w miesiącu. Monitoring poziomu aktywności owadów powinien być prowadzony systematycznie bez względu na wynik. Niedopuszczalnym jest zaprzestanie prowadzenia monitoringu poziomu aktywności owadów ze względu na brak owadów. Uzyskane w trakcie monitoringu aktywności owadów informacje zapisywane są na karcie kontroli obecności szkodników.

W jakich miejscach przeprowadzany jest monitoring aktywności owadów?

Monitoring owadów powinien być stale przeprowadzany w miejscach zajmujących się przetwarzaniem, magazynowaniem lub handlem żywnością takich jak rzeźnie, masarnie, piekarnie, zakłady przetwórstwa spożywczego, magazyny żywności w tym również magazyny zbożowe, sklepy spożywcze, hurtownie spożywcze, bary restauracje i inne.

Jakie są metody monitoringu owadów?

Istnieje wiele metod monitoringu owadów. Zaliczamy do nich:

Wywiady przeprowadzane wśród pracowników danego zakładu

Inspekcje wizualne dotyczące powierzchni przechowywanych lub przetwarzanych produktów

Pobieranie próbek surowców i produktów

Przegląd urządzeń przeznaczonych do monitorowania aktywności owadów

Szczególnie duże znaczenie ma przegląd urządzeń przeznaczonych do monitorowania poziomu aktywności owadów dlatego metodę tą omówimy szerzej w następnej części artykułu. Do monitoringu różnych grup owadów używa się odmiennych urządzeń do monitorowania poziomu aktywności owadów. Do monitorowania poziomu aktywności owadów biegających używa się pułapek lepowych, monitorowanie poziomu aktywności owadów latających odbywa się przy pomocy lamp owadobójczych, a monitorowanie poziomu aktywności owadów magazynowych odbywa się przy pomocy pułapek feromonowych lub pułapek z atraktantami.

Pułapki z wkładkami lepowymi

Monitoring owadów biegających przeprowadzany jest poprzez ustawianie detektorów owadów wyposażonych w wkładki lepowe. Owady przyciągane są do pułapek lepowych przy pomocy feromonów i atraktantów zawartych w pastylkach lub w kleju. Detektory lepowe umieszczane są w pobliżu zlewów, toalet, umywalek, szafek pracowniczych oraz w pobliżu urządzeń kuchennych. Detektory z wkładkami lepowymi skutecznie monitorują aktywność karaluchów, rybików i prusaków. Wkłady lepowe umożliwiają nie tylko monitorowanie poziomu aktywności owadów, ale jednocześnie zwalczają te zwierzęta. Poniżej omówimy szerzej dwa rodzaje pułapek lepowych czyli pułapki feromonowe i pułapki z atraktantami.

Pułapki feromonowe

Pierwszym rodzajem pułapek lepowych który omówimy są pułapki feromonowe. Istnieje wiele rodzajów pułapek feromonowych różniących się między sobą kształtami i rozmiarami. Feromonami nazywamy wydzielane przez dany organizm substancje chemiczne na które inne osobniki tego samego gatunku reagują w określony sposób. Feromonami mogą być różnego rodzaju substancje w tym między innymi węglowodory, związki aromatyczne i alifatyczne kwasy karboksylowe i ich estry, ketokwasy, aldehydy, fenole i alkohole. Ze względu na funkcje wyróżniamy feromony znacznikowe, feromony alarmowe, feromony płciowe, feromony agregacyjne, feromony terytorialne i inne. Gruczoły wydzielające feromony najczęściej znajduj się w okolicy narządów płciowych owadów.

Feromony zwalczają owady na kilka sposobów. Mogą służyć do wyłapywania owadów, zabijania owadów lub do zakłócania komunikacji pomiędzy samcami a samicami owadów.

Pułapki feromonowe posiadają szereg zalet. Działają selektywnie zabijając tylko wybrany gatunek owada. Są bezpieczne dla środowiska, a owady nie potrafią uodparniać się na ich działanie. Pułapki feromonowe mogą być wykorzystywane zarówno do monitoringu owadów jak i do zwalczania owadów. Niestety pułapki feromonowe nie zabijają wszystkich osobników należących do danego gatunku owadów, a jedynie utrzymują ich liczebność na niskim poziomie.

Atraktanty

Pułapki atraktantowe wabią owady poprzez wydzielanie zapachu przypominającego pokarm. Są one skuteczną metodą monitoringu poziomu aktywności os i wywilżn. Jeśli monitorujemy aktywność os lub wywilżn przy pomocy pułapek atraktantowych powinniśmy umieścić pułapki atraktantowe z dala od konsumentów, a najlepiej na zewnątrz budynku. Pozwoli to na ograniczanie ilości a tym samym uciążliwości owadów przedostających się do wnętrza budynku.

Lampy owadobójcze

Monitoring owadów latających przeprowadzany jest przy pomocy lepowych i rażących lamp owadobójczych wydzielających niewidzialne dla ludzi, ale skutecznie przyciągające owady światło ultrafioletowe.

Lampy rażące wyposażone są w siatkę rażącą przez którą przebiega prąd o niskim natężeniu i wysokim napięciu. Owady, które dotkną siatki rażącej trafiają do rynienki. Lampy rażące są mniej popularne od lepowych ponieważ zanieczyszczają one powierzchnię wokół siebie drobnymi cząstkami owadów. Oprócz lamp rażących zasilanych z sieci elektrycznych istnieją też lampy rażące zasilane akumulatorowo. Tego typu lampy owadobójcze nie są jednak używane w monitoringu poziomu aktywności owadów w zakładach. Używane są one głównie w miejscach w których nie ma dostępu do prądu takich jak na przykład biwaki.

Lampy lepowe są najpopularniejszym rodzajem lamp owadobójczych. Owady łapane są w nich na kleistą powierzchnię. Tego typu lampy wymagają regularnego serwisowania. Skuteczność lamp lepowych skutecznie zwiększa użycie lepu nasączonego feromonami. Rozwiązanie to nie jest jednak standardem i stosowane jest jedynie w nielicznych modelach lamp lepowych.

Na rynku dostępnych jest wiele modeli za równo rażących jak i lepowych lamp owadobójczych. Obudowy lamp owadobójczych najczęściej wykonywane są z malowanej proszkowo stali, aluminium, nierdzewnej stali szlachetnej lub tworzyw sztucznych. Stale pojawiają się nowe modele lamp owadobójczych. Na rynku dostępne są modele przystosowane do działania w warunkach wysokiej wilgotności, przystosowane do wymiany lepów i świetlówek bez użycia narzędzi. Istnieją też modele lamp owadobójczych przy projektowaniu których duży nacisk położono na ich wygląd dzięki czemu dobrze nadają się one do stosowania w miejscach w których są one dobrze widoczne dla osób odwiedzających dane miejsce takich jak miejsca użyteczności publicznej, hotele i domy prywatne. Lampy owadobójcze mogą być podwieszane do sufitu, stawiane na podłożu lub montowane na ścianie.

Niezwykle ważne jest właściwe umiejscowienie lamp owadobójczych. Wybór odpowiednich miejsc umieszczenia lamp z pozoru wydaje się łatwy, ale wcale tak nie jest. Lampy owadobójcze powinny być umiejscowione w taki sposób aby wyłapywać owady zanim przedostaną się one do miejsc w których przechowywana jest żywność lub odciągać je od miejsc w których przechowywana jest żywność i klientów. Poznanie dróg którymi owady przedostają się do danego miejsca jest niezbędne do właściwego umiejscowienia lamp owadobójczych. Lampy nie powinny być umieszczone w miejscu w którym konkurowały by z światłem słonecznym lub ze sztucznym oświetleniem, naprzeciwko drzwi i okien, w miejscach w których występuje intensywny ruch powietrza, nad otwartymi produktami spożywczymi oraz na zewnątrz budynków. Wszystkie rodzaje lamp owadobójczych wymagają regularnych kontroli. Raz do roku należy wymieniać świetlówki w lampach owadobójczych. Lampy owadobójcze powinny działać bez przerwy przez całą dobę przez wszystkie dni w roku. Monitoring i zwalczanie owadów latających za pomocą lamp owadobójczych lepowych i rażących jest na chwilę obecną najbardziej efektywną metodą w pomieszczeniach, ponieważ wszystkie owady latające wabi promieniowanie UV. Stosowanie lamp owadobójczych pozwala w znacznym stopniu ograniczyć przeprowadzanie zabiegów chemicznych, przez co nie ma konieczności zamykania obiektu w którym stosowane są tego typu lampy na czas dezynsekcji oraz nie wymaga dodatkowego nakładu pracy jakim jest zmywanie powierzchni ścian, podłóg oraz urządzeń kuchennych i magazynowych.

Przykłady błędnego monitoringu poziomu aktywności owadów

Urządzenia do monitorowania aktywności owadów zazwyczaj rozkładane są przez pracowników firm DDD. Osoby pracujące w miejscach w których przeprowadzany jest monitoring aktywności owadów nie powinni ich przemieszczać, dotykać, zalewać wodą, ani usuwać znajdujących się na nich oznaczeń. Prawidłowe przeprowadzenie monitoringu aktywności owadów nie jest zadaniem łatwym dlatego tak samo jak zwalczanie szkodników zadanie te powinno zostać powierzone specjalistycznej firmie z branży DDD. Aby pokazać jak trudne jest to zadanie posłużymy się przykładem monitorowania obecności moli spożywczych przy pomocy pułapek feromonowych. Załóżmy że pułapki feromonowe nie wykazały obecności moli spożywczych lub wykazały że jest ich mniej niż było. Może to oznaczać, że moli jest mniej, a przeprowadzone zabiegi zwalczania szkodników były skuteczne, ale może to też oznaczać że:

Pułapka feromonowi została zanieczyszczona substancjami o silnym zapachu niwelującymi działanie feromonów (pestycydy, tytoń, woda kolońska)

Dyspenser i powierzchnia lepowa pułapki feromonowej pokryte zostały kurzem

Dyspenser feromonów nie został umieszczony w pułapce feromonowej

Populacja moli spożywczych występująca w danym miejscu jest w stadium larwalnym

Pułapka feromonowa jest stara w związku z czym jej skuteczność zmniejszyła się lub stała się ona całkowicie nieskuteczna

Cele monitorowania poziomu aktywności szkodników

Właściwie przeprowadzony program ochrony przed szkodnikami pozwala na uzyskanie danych niezbędnych do podjęcia odpowiednich działań korygujących w ramach programu ochrony przed szkodnikami takich jak między innymi zwiększenie owadoszczelności danego budynku poprzez założenie barier blokujących owadom dostęp do wnętrza budynku takich jak miedzy innymi siatki na okna, częste usuwanie odpadów poprodukcyjnych, odpowiednie zabezpieczenie powstających odpadów przed owadami i zapewnienie odpowiednich warunków przechowywania żywności.

Monitoring poziomu aktywności szkodników jako element IPM, GHP i HACCP

Właściwy monitoring poziomu aktywności szkodników jest podstawą IPM czyli zintegrowanych metod ochrony przed szkodnikami. IPM (Integrated Pest Menagement) polega na wykorzystaniu wszystkich dostępnych sposobów i metod zwalczania szkodników. Według definicji opracowanej przez FAO Integrowana ochrona przed szkodnikami (IPM) oznacza

  • Staranne rozważenie wszystkich dostępnych technik kontroli szkodników
  • włączenie odpowiednich środków, które hamują rozwój populacji szkodników i utrzymują środki ochrony roślin i inne interwencje na uzasadnionych ekonomicznie poziomach, oraz zmniejszają lub minimalizują ryzyko dla zdrowia ludzi i środowiska naturalnego.

IPM kładzie duży nacisk na uzyskanie zdrowych plonów przy minimalnych zakłóceniach funkcjonowania ekosystemu rolniczego i zachęca do korzystania z naturalnych mechanizmów kontroli szkodników. Integrowane metody ochrony przed szkodnikami są podstawa Dobrych praktyk higienicznych. Dobre praktyki higieniczne obok Dobrych praktyk produkcyjnych są procedurami mającymi na celu wyeliminowanie czynników świadczących o złym stanie sanitarnym co ma uniemożliwić powstanie zagrożenia dla wytwarzanych w danym zakładzie produktów. Wdrożenie w danym zakładzie dobrych praktyk higienicznych to pierwszy krok do wdrożenia w danym zakładzie systemu HACCP. Zgodnie z ustawą z dnia 8 stycznia 2010r o zmianie ustawy o bezpieczeństwie żywości i żywienia oraz niektórych innych ustaw do wdrożenia systemu HACCP zobowiązane są wszystkie zakłady zajmujące się produkcją żywności lub jej obrotem. HACCP to system mający na celu zapewnienie bezpieczeństwa żywności poprzez identyfikację i oszacowanie skali zagrożeń z punktu widzenia wymagań zdrowotnych żywności na wszystkich etapach produkcji i obrotu żywnością oraz określenie metod eliminacji lub ograniczania zagrożeń dla żywności

Naścierwki

robaczek w drewnie

Nascierwki to owady zaliczane do rodziny przekraskowatych. Czułki naścierwków składają się z trzynastu członów. Zakończone są one wyraźną 3 członową buławką. Przedplecze naścierwków przyozdobione jest po bokach listewkami. Naścierwki są błyszczące. Mają jaskrawe kolory. Mogą być fioletowe, żółte lub czerwone. Naścierwki żywią się kornikami. Zjadają za równo dorosłe osobniki tych owadów jak i ich larwy. Naścierwki poszukują korników w ich tunelach. Tam też żyją.

Wybrane gatunki naścierwków

Pasterek domowy

Pasterek domowy często spotykany jest w mieszkaniach. Trafia do nich razem z drewnem. Pasterek z jednej strony jest owadem pożytecznym ponieważ żywi się kołatkiem i spuszczelem oraz innymi szkodnikami, a z drugiej strony sam powoduje poważne uszkodzenia drewna.

Naścierwek rudonogi

Naścierwek rudonogi to owad o podłużnym ciele. Ma zielono-niebieskie, metalicznie połyskujące ubarwienie. Jest owłosiony. NA jego pokrywach znajdują się liczne zagłębienia. Pierwsze człony czułków i odnóża naścierwka rudonogiego są brązowe. Naścierwek rudonogi to owad cechujący się wyjątkowo wysoką płodnością. Pojedyncza samica składa od 400 do nawet 2000 jaj. Składane są one głównie na pokarm którym pożywiają się larwy taki jak ser, mięso i inne produkty pochodzenia zwierzęcego. Po wylęgnięciu się larwy naścierwka rudonogiego wgryzają się w mięso w którym dorastają do 10 milimetrów długości. Larwy naścierwka rudonogiego linieją kilkakrotnie w trakcie swojego rozwoju. Po wyrośnięciu opuszczają swój pokarm i szukają miejsc w których będą mogły się przepoczwarzyć. Przepoczwarzenia następują w różnego rodzaju szczelinach i zagięciach w opakowaniach a także w opuszczonych osłonkach poczwarkowych much. Osobniki dorosłe naścierwka rudonogiego latają powoli. Bardzo dobrze i chętnie za to biegają. Za równo larwy jak i osobniki dorosłe unikają światła. Naścierwek rudonogi to owad pospolity we wszystkich miejscach w których mięso występuje w dużych ilościach a więc w rzeźniach, masarniach, miejscach w których mięso jest pakowane, przechowywane lub przetwarzane. Ulubione pokarmy naścierwka rudonogiego to suszone i wędzone mięso oraz ser. W skład jego diety wchodzą jednak również ryby, boczek, guano, mączka rybna i kostna, makuchy oleju kokosowego, karma dla psów i czosnek.

Strąkowcowate

mały chrząszcz

Czym są strąkowcowate ?

Strąkowcowate znane też jako strąkowce to podrodzina małych, owalnych chrząszczy o małych głowach zaliczanych do rodziny stonkowatych. Na terenie Polski żyje około 30 przedstawicieli podrodziny strąkowcowatych. Larwy strąkowcowatych rozwijają się w nasionach roślin motylkowatych przez co wyrządzają poważne szkody w uprawach roślin zaliczanych do tej rodziny. W niniejszym artykule zapoznamy się z trzema najpoważniejszymi szkodnikami z podrodziny strąkowcowatych czyli ze strąkowcem grochowym, strąkowcem fasolowcem i strąkowcem bobowym. Napiszemy też jak zwalczać strąkowce, jak zwalczać strąkowca grochowego, jak zwalczać strąkowca fasolowego, jak zwalczać strąkowca bobowego jak wytępić strąkowce, jak wytępić strąkowca falowca, jak wytępić strąkowca grochowego, jak wytępić strąkowca grochowego, jakie są sposoby na strąkowca fasolowego, jak się pozbyć strąkowca fasolowego i jak się pozbyć strąkowca fasolowego.

Morfologia strąkowcowatych

Strąkowcowate mają duże oczy i jedenastoczłonowe czułki. Przedplecze strąkowcowatych jest trójkątne. Pokrywy strąkowcowatych nie pokrywają końca odwłoka. Stopy strakowców są czteroczłonowe. Uda tylnych nóg strąkowców są zgrubiałe. Larwy strąkowców są grube, łukowato zgięte i beznogie.

Podział strąkowcowatych ze względu na główne miejsce żerowania

Na potrzeby osób mających problem ze strąkowcami lub zajmujących się ich zwalczaniem możemy wyróżnić dwie grupy tych owadów: Strąkowcowate rozwijające się w niedojrzałych nasionach w polu, a swój rozwój kończące w magazynach takie jak na przykład strąkowiec grochowy i strąkowcowate rozwijające się w suchych nasionach w magazynach takie jak na przykład strąkowiec fasolowy.

Strąkowiec grochowy

Strąkowiec grochowy to szarobrązowy owad długi na od 4 do 5 milimetrów. Ma małą głowę. Na tylnych udach strąkowca grochowego znajduje się jeden kolec. Przedplecze strąkowca grochowego jest szerokie i posiada ząbki. U podstaw przedplecza strąkowca grochowego znajduje się jasna plamka. W poprzek pokryw strąkowca grochowego znajdują się jasne paski. Dorosłe osobniki strąkowca grochowego zimują w magazynach i w ściółce. Wiosną w trakcie kwitnienia Strąkowce grochowe zasiedlają uprawy grochu. Zaraz po okwitnięciu samice strąkowca grochowego składają jaja na strąku grochu. Pojedyncza samica strąkowca grochowego składa do 40 jaj. Rozwój larw strąkowca grochowego trwa od 8 do 12 dni i w całości odbywa się wewnątrz nasion grochu. W pojedynczym nasieniu grochu rozwija się pojedyncza larwa strąkowca grochowego. W miarę wzrostu larwa strąkowca grochowego wygryza wokół siebie kolistą komorę. Przed przepoczwarzeniem larwa strąkowca grochowca wygryza kuliste wieczko w łupinie i buduje kokon dla poczwarki we wnętrzu łupiny nasiona grochu w którym żeruje. Osobnik dorosły strąkowca grochowego wychodzi z nasiona uchylając wieczko. Część spośród osobników dorosłych strąkowca grochowego opuszcza nasiona jesienią, a reszta zimuje wewnątrz nich. Strąkowiec grochowy w magazynach zwalczany jest przez gazowanie lub zamgławianie nasion. Nie należy wysiewać nasion porażonych przez strąkowca grochowego. Na polach strąkowiec grochowy zwalczany jest przy pomocy pyretroidów.

Strąkowiec fasolowiec

Strąkowiec fasolowiec to kosmopolityczny owad występujący zarówno w polu jak i w magazynach. Pierwotnie strąkowiec fasolowiec występował wyłącznie w Ameryce Południowej i Środkowej. Wraz z rozpowszechnieniem się upraw fasoli na świecie nastąpiło również rozpowszechnienie się strąkowca fasolowego. W Europie strąkowiec fasolowiec po raz pierwszy zaobserwowany został w 1880 roku na południu Francji gdzie trafił wraz z pochodzącym z Ameryki Środkowej i Południowej transportem fasoli. Strąkowiec fasolowiec szybko rozpowszechnił się na pozostałe kraje rejonu morza śródziemnego. Po pierwszej wojnie światowej obecność tego owada stwierdzono w Niemczech, Austrii, Szwajcarii, Holandii na Węgrzech i na czarnomorskich wybrzeżach Rosji. Na terenie Polski strąkowiec fasolowiec pojawił się jeszcze przed drugą wojną światową. Do ekspansji strąkowca fasolowego na terenie naszego kraju w znaczącym stopniu przyczyniły się dostawy fasoli do Europy w ramach UNRRA. Strąkowiec fasolowiec szybko rozpowszechnił się w całym naszym kraju i przystosował się do panujących w naszym kraju warunków klimatycznych. W chwili obecnej strąkowiec fasolowiec występuje wszędzie tam gdzie uprawiana lub magazynowana jest fasola której jest głównym szkodnikiem. Porażone przez strąkowca fasolowego nasiona fasoli tracą wartość siewną i spożywczą. Walkę z strąkowcem fasolowcem utrudnia fakt, że porażone przez strąkowca fasolowca nasiona fasoli trudno odróżnić od nasion nie porażonych przez strąkowca fasolowego.

Strąkowiec fasolowiec to owad o owalnym kształcie. Grzbiet strąkowca fasolowa jest oliwkowy z szarymi plamami. Brzuch strąkowca fasolowca jest szary. Tylne uda strąkowca fasolowca wyposażone są w długi kolec i dwa małe ząbki. Dorosłe osobniki strąkowca fasolowego nie pobierają pokarmu, a ich życie trwa tylko od kilku do kilkunastu dni. Samice strąkowca fasolowca składają jaja w środku dojrzewających strąków fasoli. Pojedyncza samica strąkowca fasolowego składa około 200 jaj. Po wylęgu larwy strąkowca fasolowego wędrują po nasionach i wgryzają się do ich wnętrza. W jednym nasieniu fasoli może być nawet do 20 larw strąkowca fasolowca. Rozwój larw strąkowca fasolowca zazwyczaj trwa od 11 do 53 dni, ale przedłuża się w niskich temperaturach. Na przykład w temperaturze 15 stopni Celsjusza rozwój larw strąkowca fasolowca trwa 211 dni. Strąkowiec fasolowiec to groźny szkodnik fasoli i innych nasion strączkowych. Podziurawione przez strąkowca fasolowca nasiona nie nadają się ani do siewu ani do spożycia. Stwierdzenie obecności jakichkolwiek larw strąkowca fasolowca w nasionach dyskwalifikuje je jako materiał siewny. Strąkowiec fasolowiec podobnie jak większość owadów źle znosi niskie temperatury. W temperaturze poniżej 10 stopni Celsjusza staje się mało aktywny, w temperaturze 0 stopni Celsjusza żyje przez dwa tygodnie, a w temperaturze -10 stopni Celsjusza ginie po kilku godzinach.

Strąkowiec bobowy

Strąkowiec bobowy jak sama nazwa wskazuje jest szkodnikiem upraw bobu. Chrząszcze strąkowca bobowego mają owalny kształt. Ich ciała mają 4 milimetry długości. Pokrywy skrzydłowe strąkowca bobowego są czarno-szare z białymi włoskami i plamkami. Samice strąkowca bobowego składają jaja na strąkach bobu. Za równo rozwój larw strąkowca bobowego jak i ich przepoczwarzenie następuje wewnątrz ziaren bobu. W ciągu roku występuje jedno pokolenie strąkowca bobowego. Rozwój tego owada zachodzi wyłączne na polach.

Zwalczanie strąkowców

Istnieje wiele metod zwalczania strąkowców. Podzielić je można na metody chemiczne i niechemiczne.

Metody niechemiczne to:

  • Niszczenie resztek pożniwnych
  • Wymrażanie
  • Wygrzewanie mikrofalami

Metody chemiczne to:

  • Gazowanie przy pomocy preparatów wydzielających fosofowodór (PH3).
  • Zaprawianie nasion przed ich wysiewem
  • Opryskiwanie upraw insektycydami

Owady w domu

karaluchy Warszawa

Owady, insekty, robaki

Niema jak w domu. Albo w mieszkaniu. Naszym domu albo mieszkaniu. Są to w końcu miejsca w których spędzamy większość swojego życia. W domu śpimy, jemy i wykonujemy niezliczoną ilość innych prawych jak również niecnych czynności. Nie jesteśmy jednak w domu sami. Niemal zawsze towarzyszą nam liczne gatunki owadów. Nie są one jednak mile widzianymi gośćmi na których widok na naszych ustach pojawia się radość ani nawet teściową z której przyjazdu cieszy się przynajmniej żona. Smutek złość i inne negatywne uczucia które pojawiają się wśród nas w związku z pojawieniem się różnych gatunków owadów nie są naszym niczym nie popartym widzi misie lecz wynikają z długiego szeregu negatywnych skutków jakie ma dla nas fakt pojawienia się w naszych domach różnych gatunków owadów. Po pierwsze jak to goście przychodząc do nas nie zabierają ze sobą własnego jedzenia. Czym więc się żywią? Po prostu zjadają nasze jedzenie. I problem wcale nie leży w tym, ze gdy zjedzą część tego co mamy dla nas zostaje mniej i musimy iść, biec, jechać lub w inny sposób przemieścić się do sklepu, kupić jedzenie, a po tym, gdy już je zakupimy musimy przemieścić się z tym jedzeniem do domu , a potem jeszcze wyjąc z toreb i poukładać na pułkach, albo zadzwonić i zamówić jedzenie, które przywiezie ktoś, albo w jakiś inny sposób wykonując jeszcze inne czynności sprawić, że większa ilość żywności znajdzie się w naszych domach by zastąpić tą, którą zjadły owady. Owady zjadając żywność zanieczyszczają ją odchodami i wylinkami, co sprawia, że staje się groźna dla życia, a my nawet jeśli wyrzucilibyśmy taką zabrudzoną przez owady żywność gdybyśmy tylko wiedzieli, ze została zabrudzona to często nie wiemy, ze została zabrudzona przez owady i mimo iż zagraża nam nie wyrzucamy jej bo niby czemu mielibyśmy ją wyrzucić skoro nie wiemy, ze może nam zaszkodzić. Prócz jedzenia owady jedzą tez nasze książki, ubrania i inne przydatne nam przedmioty. Istnieje też całe mnóstwo owadów żerujących w drewnie, które zjadają drewniane elementy naszych domów i mieszkań oraz drewniane przedmioty, które przechowujemy w ich wnętrzach. Owady to części goście w naszych domach, ale o ile zwykli goście w prezencie przynieść mogą co najwyżej produkty, które są nam zbędne to owady przynoszą jedynie sprawiające kłopot rzeczy takie jak swoje odchody itp. Owady są małe, a to oznacza, że nawet jeśli w naszym domu są to nie zawsze o tym wiemy. Nawet jeśli wiemy, że są to nie wiemy jakie owady występują bowiem w tysiącach gatunków. W tym momencie powstaje pytanie. Co zrobić jeśli owady pojawią się w naszym domu? Jak się pozbyć owadów? Co zrobić żeby owady wyniosły się z naszego domu? Oczywista odpowiedź brzmi pozbyć się nieproszonych gości, ale owady to nie ludzie. Owadom, które odwiedziły nasz dom nie możemy powiedzieć: drogi gościu to niezwykle miłe że odwiedziłeś nasz dom, lecz myślę że będzie lepiej że opuścisz już nasz dom. Mniej dyplomatyczne prośby o wyjście połączone z wyrażaniem opinie o zawodzie ich matek i przyrównywaniem do narządów płciowych są niestety w tym przypadku równie mało skuteczne. Co robić w takiej sytuacji? Potrzebna jest wiedza dająca możliwość rozpoznania gatunku owada i jego zwalczenie. Aby dać wam ta wiedzę napisaliśmy ten artykuł. Artykuł z którego dowiecie się jakie owady występują w domu, czym jest synatropizm, jaki jest podział owadów magazynowych, czym są owady penetrujące, czym są owady inwazyjne, czym są muchy, jak wyglądają muchy, gdzie występują muchy, jakie owady żerują w drewnie, jakie owady najczęściej występują w drewnie, jakie są szkodniki drewna w domach, czym jest spuszczel, czym jest kołatek, jak wygląda skórnik słoniniec, co je skórnik słoniniec, jak wyglądają pluskwy, co jedzą pluskwy, gdzie występują pluskwy, jak wyglądają mrówki, jak się pozbyć much, jakie są sposoby na muchy, jak się pozbyć pluskiew, jakie są sposoby na pluskwy, jak się pozbyć karaluchów, jakie są sposoby na karaluchy, jak wyglądają karaluchy, jak rozpoznać karaluchy, co zrobić żeby w domu nie było much, co zrobić, żeby w domu nie było pluskiew, co zrobić żeby w domu nie było karaluchów. Ponieważ gatunków owadów występujących w domach jest bardzo wiele nie dla wszystkich z nich znalazło się miejsce w naszym opracowaniu.

Czym jest synatropizm ?

Owady występujące w domach i mieszkaniach to owady synatropijne. Zwierzętami synatropijnymi nazywamy zwierzęta, które przystosowały się do życia w warunkach silnie przekształconych przez człowieka związanych z jego działalnością lub miejscem zamieszkania. Trudno o bardziej przekształcone przez człowieka miejsce niż w całości zbudowane przez ludzi domy i mieszkania.

Informacje ogólne na temat rozwoju owadów występujących w domach

Owady są małe, ale nadrabiają to swoją liczebnością i szybkością rozmnażania się. Wiele gatunków owadów żyjących w domach cechuje się bardzo szybkim cyklem rozwojowym. Z pojedynczej pary niektórych gatunków owadów w ciągu roku mogą rozwinąć się miliony osobników. Aby tak się nie stało należy szybko reagować na pojawienie się nawet pojedynczych osobników owadów. Szczególnie szybkie są cykle rozwojowe owadów zjadających naszą żywność. Owady żerujące w drewnie zazwyczaj cechują się znacznie dłuższym trwającym nawet wiele lat cyklem rozwojowym.

Długość cyklu rozwojowego wielu spośród występujących w domach owadów uzależniona jest od czynników zewnętrznych takich jak rodzaj i ilość dostępnego pokarmu, wilgotność i temperatura. Każdy występujący w domach owad ma określony pokarm, który preferuje, oraz optymalną temperaturę i wilgotność w których rozwija się najszybciej.

Podziały owadów występujących w domach

Ponieważ gatunków owadów występujących w domach jest wiele warto by je jakoś podzielić. Możliwych podziałów jest wiele. Owady w domach podzielić możemy ze względu na pożywienie na szkodniki drewna, szkodniki magazynowe (zjadające naszą żywność) i szkodniki żywiące się innymi naszymi przedmiotami. Ze względu na sposób poruszania się możemy wyróżnić owady biegające i latające.

Co zrobić żeby owady nie dostały się do naszego domu?

Owady dostają się do naszych domów z zewnątrz. Najczęściej dostają się do wnętrz domów przez otwarte lub nieszczelne drzwi i okna. Dlatego chcąc zapobiec ich pojawieniu się należy zamykać drzwi i okna i zadbać o to, żeby były one szczelne. W oknach powinny znajdować się siatki zapobiegające wlatywaniu owadów do wnętrza budynków nawet wtedy, gdy okna są otwarte.

Bardzo często zdarza się, że sami przynosimy owady z zewnątrz. Dotyczy to zwłaszcza pluskwy domowej i prusaków. Jeśli chcemy aby owady w ogóle nie pojawiły się w naszym domu najlepiej żeby nie miały co jeść. Problem w tym, że ludzie muszą jeść tak samo jak owady. Aby rozwiązać ten dylemat należy zadbać o porządek i higienę w domu. Jeśli coś się nam wysypie powinniśmy to natychmiast sprzątnąć. Jeśli coś wylejemy powinniśmy to zetrzeć. Opakowania produktów żywnościowych powinny być szczelnie zamknięte. W przeciwnym razie pomożemy owadom w ich rozwoju. Dbanie o higienę i czystość w domu znacząco zmniejsza ryzyko pojawienia się w nim owadów.

Szkodniki magazynowe

Większość owadów występujących w domach to tak zwane szkodniki magazynowe czyli żywiące się żywnością, którą sami do domów przynosimy.

Szkodniki magazynowe podzielić można na trzy grupy:

  • szkodniki nie atakujące opakowanych produktów (wołki, mole)
  • Szkodniki penetrujące
  • szkodniki inwazyjne

Owadami penetrującymi nazywamy owady, które wygryzają w opakowaniach otwory którymi wnikają do produktów. Otwory wyjściowe i wejściowe owadów różnią się od siebie dzięki czemu można je od siebie odróżnić.

Otwory wejściowe Otwory wyjściowe
Po stronie wejściowej otwór nie jest równo ścięty Po stronie wyjściowej otwór jest równo ścięty
Otwór jest większy Otwór jest mniejszy
Brzegi otworu są postrzępione, mają zadraśnięcia i zagłębienia Brzegi otworu nie są postrzępione, nie mają zadraśnięć ani zagłębień

Owady inwazyjne wnikają do opakowanych produktów przez istniejące szpary i szczeliny. Do grupy tej zaliczamy większość szkodników magazynowych w tym między innymi rozpłaszczki, trojszyki i spichrzele. Większość owadów inwazyjnych potrafi wejść do wnętrza opakowań poprzez otwory, których średnica wynosi minimum 2 milimetry. Tylko nieliczne owady inwazyjne w tym między innymi młode gąsienice omacnicy spichrzanki potrafią wniknąć do opakowanej żywności przez otwory o średnicy mniejszej niż 0,3 milimetry.

Muchy domowe

Kiedy myślimy o owadach w domu pierwszymi owadami, które przychodzą nam na myśl są muchy domowe. Muchy domowe występują w domach wyjątkowo często i przenoszą liczne choroby. Muchy mają zazwyczaj od 4 do 7 milimetrów długości, a rozpiętość ich skrzydeł wynosi od 13 do 15 milimetrów. Głowa muchy jest duża i w większości zajęta przez duże oczy pomiędzy którymi znajduje się para spełniających rolę receptorów zapachów oczu. Muchy mogą pojawiać się we wszystkich pomieszczeniach domu, ale najczęściej i najliczniej występują w kuchniach. Muchy domowe przenoszą liczne choroby w tym między innymi owsice, wąglik, czerwonkę i różne rodzaje durów. Do przeniesienia chorób szczególnie często dochodzi jeżeli mucha która wcześniej żerowała na padlinie lub odchodach siada na żywności.

Wywilżny (muszki owocowe)

W domach często występują również wywilżny znane szerzej jako muszki owocowe. Duże ilości muszek owocowych znaleźć można w miejscach w których znajduje się rozkładająca się substancja roślinna. Muszki owocowe zanieczyszczają produkty spożywcza i przenoszą drobnoustroje.

Owady żerujące w drewnie

Sporą grupą owadów występujących w domach są szkodniki drewna. Jak sam nazwa wskazuje żerują one w drewnie. Owadów tych jest wiele ale szczególnie często występują dwa ich gatunki: kołatek domowy i spuszczel pospolity. Innymi często występującymi w domach szkodnikami drewna są miazgowiec parkietowiec i stukacz sosnowiec. Wbrew temu co myśli większość ludzi w domach nie występują korniki, które żerują w drewnie żywych drzew.

Spuszczel pospolity

Osobniki spuszczela żerują we wszystkim drewnianych elementach budynków. Larwy mają 30 milimetrów długości, a osobniki dorosłe od 7 do 21 milimetrów długości. O zerowaniu spuszczela świadczą odgłosy żerowania wydobywające się z drewna w gorące dni i mączka drzewna wysypująca się z otworów wylotowych. Osobniki dorosłe spuszczela są barwy jasno lub ciemnobrunatnej do czarnej. Na pokrywach spuszczela znajdują się dwie przepaski z szarych włosów, a na przedpleczu lśniące guzy.

Kołatek domowy

Kołatek domowy najczęściej występuje w piwnicach i innych wilgotnych i chłodnych miejscach. Jasno lub ciemnobrunatne chrząszcze kołatka mają od 2 do 4 milimetrów długości. Larwy kołatka są białe i osiągają do sześciu milimetrów długości. O obecności kołatków świadczą odgłosy żerowania podobne do kołatania, niewielkie otworki w drewnie i mączka drzewna wyrzucana z drążonych przez larwy korytarzy.

Pszczoły, osy i szerszenie

Kolejna grupa owadów, które spotkać w naszych domach to pszczoły oraz ich krewniacy czyli osy i szerszenie. Zwierzęta te są szczególnie niebezpieczne ponieważ posiadają żądła, którymi potrafią żądlić zadając ból, a czasami doprowadzając nawet do śmierci zwłaszcza w przypadku osób uczulonych na ich jad. Wymienione zwierzęta nie są identyczne, ale wszystkie można rozpoznać po czarno-żółtych pasach na odwłokach. Pszczoły, osy i szerszenie żyją w liczących wiele osobników gniazdach. Zazwyczaj do domów wlatują pojedyncze osobniki pszczół os i szerszeni. Najczęściej trafiają do domów poprzez otwarte drzwi i okna. Czasami zdarza się, że w domach zakładane są gniazda tych owadów co stanowi poważne zagrożenie dla ich mieszkańców.

Skórnik słoniniec

Skórnik słoniniec jest owalny i spłaszczony. Przednia część pokryw jest jasnobrązowa, a tył pokryw niemal czarny. Żeruje na różnego rodzaju produktach pochodzenia zwierzęcego takich jak wędliny, suszone mięso, pęcherze, łój, włosie, mączka mięsno-kostna i inne.

Pluskwy

Pluskwy żywią się ludzką krwią. W domach najczęściej znaleźć je można w tapicerowanych meblach, łóżkach, materacach, żaluzjach, zasłonach, szczelinach i pod tapetami. Najczęściej pierwszymi oznakami ich występowania są pojawiające się na skórze 3-4 ugryzienia układające się w trójkąt lub jedną linię. Ślady ugryzień mogą boleć bardziej niż mniej niż ugryzienia komarów, mogą być duże lub małe, by duże lub małe, utrzymywać się tygodniami lub znikać tego samego dnia, którego powstały. U niektórych spośród ugryzionych osób ugryzienia nie pozostawiają śladów. Obecność pluskiew można również rozpoznać po wydzielanym przez nie zapachu przypominającym woń gnijących malin.

Pluskwy są niewielkie. Mają 3 milimetry szerokości i od 4 do 6 milimetrów długości. Odwłok głodnej pluskwy jest pomarszczony i brązowy, a odwłok pluskwy najedzonej rozdęty i purpurowy. Pluskwy widzą słabo. Ich oczy są małe i służą głównie do sprawdzania, czy jest dzień, czy noc. Stopy pluskiew wyposażone są w niewielkie haczyki ułatwiające poruszanie się po nierównych powierzchniach.

Mrówki

Owadami bardzo często występującymi w domach są mrówki. Mrówka jaka jest każdy widzi. Każdy widząc ich smukłe ciała składające się z dużej głowy, wąskiego tułowia i kulistego odwłoka bez trudu rozpozna mrówkę. Mrówki żyją w liczących wiele osobników (najczęściej wiele tysięcy) mrowiskach. W domach mrówki najczęściej poruszają się jedna za drugą. W domach najczęściej występują mrówki faraona.

Komary

Komary trafiają do domów przez otwarte drzwi i okna, ale zazwyczaj z łatwością można temu zapobiec zakładając siatki na okna. Do domów zazwyczaj trafiają pojedyncze komary utrudniające sen swoim brzęczeniem.

Karaluchy

Karaczany znane też jako karaluchy lub karakony są czarne i mierzą do trzech centymetrów długości. Wyjadają one produkty żywnościowe znajdujące się w kuchniach i spiżarniach. Jako jedne z nielicznych zwierząt potrafią zjadać włosy. Przenoszą groźne dla zdrowia bakterie, wirusy, grzyby i pierwotniaki. Oddychanie powietrzem w którym unoszą się wylinki i odchody karaluchów może powodować reakcje astmatyczne.

Zwalczanie owadów występujących w domu

Istnieje wiele metod zwalczania owadów występujących w domach. Wybór odpowiedniej metody uzależniony jest od wiele czynników. Najważniejszym z tych czynników jest gatunek owada, który stanowi zagrożenie w danym domu dlatego działania mające za zadanie zwalczanie insektów występujących w danym domu lub mieszkaniu zawsze powinny być poprzedzone zidentyfikowaniem stanowiącego zagrożenie gatunku. Często zdarza się, że w celu skutecznego zwalczenia owadów występujących w danym domu konieczne jest zastosowanie kilku metod zwalczania szkodników.

  • Oprysk szczegółowy (zakamarki i powierzchnie)

Jest to najskuteczniejsza spośród procedur z chemią kontaktową. W metodzie tej oprysk trafia bezpośrednio w miejsca, gdzie znajdują się występujące w danym domu owady. Metoda ta wymaga dużego doświadczenia i sporego nakładu pracy ponieważ musi objąć wszystkie potencjalne zakamarki, w których przebywają występujące w domu owady.

  • Oprysk powierzchniowy ogólny

Oprysk powierzchniowy ogólny to metoda szybka i tania, ale jednocześnie mało profesjonalna i szkodliwa dla zdrowia. Oprysk powierzchniowy ogólny jest mało skuteczny ponieważ nie dociera do zakamarków w których najczęściej ukrywają się owady.

  • zwalczanie termiczne

Zwalczanie termiczne to zwalczanie owadów poprzez poddanie ich działaniu temperatury powodującej ich śmierć. Każdy z owadów może przeżyć tylko w określonym zakresie temperatur. Za równo poddanie owadów działaniu temperatur poniżej jak i powyżej ich zakresu tolerancji powoduje ich śmierć. Metody termiczne skutecznie zwalczają nie tylko owady, ale również pajęczaki w tym roztocze. W trakcie zwalczania ogólnego temperatura podnoszona jest w całym pomieszczeniu. Jest to droga i rzadko stosowana metoda. Znacznie częściej stosowane jest zwalczanie szczegółowe. Zwalczanie szczegółowe zachowuje zalety zwalczania ogólnego, ale jest od niego znacznie tańsze. Kolejną metodą termiczną jest wymrażanie. W przeciwieństwie do wcześniej omówionych metod podczas wymrażania owady poddawane są działaniu nie wysokiej, lecz niskiej temperatury. Temperatura ta tworzona jest poprzez przystawienie do miejsca w którym mogą ukrywać się owady dyszy z której wylatuje dwutlenek węgla, który oziębia się podczas rozprężania

  • Zamgławianie na gorąco

Zamgławianie na gorąco jest rodzajem oprysku ogólnego. Stosowane jest przede wszystkim przy zwalczaniu komarów i innych owadów latających.

To tylko niektóre spośród wielu metod zwalczania owadów występujących w domach.

Metod zwalczania owadów w domu jest wiele, ale najprostszym rozwiązaniem jest zadzwonienie do firmy dezynsekcyjnej, która zajmie się owadami za nas. Pracownicy firm dezynsekcyjnych bez trudu rozpoznają który z tysięcy gatunków owadów zakłóca nasz spokój i z długiej listy dostępnych metod ich zwalczania wybiorą tą, która najskuteczniej wypleni wałęsające się po naszym domu robactwo. W przeciwieństwie do osób prywatnych firmy takie posiadają odpowiedni sprzęt, wieloletnie doświadczenie i odpowiednią wiedzę pozwalające na szybkie i skuteczne zwalczenie żyjących w naszych domach owadów.

Gazowanie kretów

gazowanie kretów warszawa

Gazowanie kretów

Kret jest ssakiem owadożernym, żyjącym pod ziemią. Niemal zupełnie ślepy, o walcowatym kształcie ciała, zaopatrzony w bardzo wrażliwe wąsy czuciowe. Charakterystycznym elementem anatomii kreta są jego duże łapy przednie, zakończone ostrymi pazurami. To dzięki nim krety są w stanie kopać długie podziemne korytarze. Czy krety są szkodliwe? Otóż nie zawsze, mogą nawet spełniać pożyteczną rolę, bo ich pokarmem są inne szkodniki, a głównym problemem są pozostawione kopce. Niestety zdarza się, że ryjąc podziemne tunele, wyrządzają szkody w uprawach. Warto wiedzie

, że krety są pod ochroną, jeśli jednak ich obecność na terenie uprawy jest problematyczna, można spróbować się ich pozbyć. Nie zawsze jest to proste zadanie.

Gazowanie kretów – na czym polega?

Środki w formie gazów są bardzo skuteczne w pozbywaniu się różnych, bytujących w podziemiach szkodników, którymi są nie tylko krety, ale np. karczowniki (różni je okres „działalności” – krety ujawniają swą obecność wiosną, karczowniki w okresie jesienno-zimowym). Do kretowiska wystarczy włożyć tabletkę, która pod wpływem wilgoci z gleby zaczytają się utlenia

, uwalniając przy tym gaz o właściwościach trujących dla podziemnych mieszkańców i jednocześnie bezpiecznych dla roślin. Gaz jest cięższy od powietrza i dlatego łatwo rozprzestrzenia się po podziemnych tunelach. Przeprowadzeniem zabiegu może zająć się wyspecjalizowana w zwalczaniu szkodników firma.

Alternatywne metody zwalczania kretów

Gazowanie kretów uchodzi za jedną z najskuteczniejszych metod pozbywania się tych ssaków. Innymi metodami są np. repelenty, do których jednak krety z czasem się przyzwyczajają, rodentycydy – chemiczne środki gryzoniobójcze działające przez przewód pokarmowy oraz oczywiście pułapki. Ogrodnicy próbujący pozbyć się kretów na własną rękę czasami stosują świece dymne lub próbują odstraszyć zwierzątka hałasem, używając petard lub butelek, jednak metody te okazują się mało efektywne, a czasami walka z kretem wydaje się nie mieć końca.

Kiedy w ogrodzie, sadzie czy na polu pojawią się krety, warto zadać sobie pytanie, czy naprawdę wyrządzają znaczące szkody i trzeba się ich pozbywa

. Jeśli odpowiedź jest natomiast twierdząca, wówczas dobrze jest skorzystać z profesjonalnych metod.

Zwalczanie pluskiew

insektpol dezynfekcja

Tępienie pluskiew

Pluskwy domowe (łóżkowe) są pasożytami wyróżniającymi się niezwykłą odpornością na niesprzyjające warunki. Nawet traktowane środkami chemicznymi pluskwy są w stanie nabyć z czasem odporność na ich działanie. W domach pluskwy najczęściej można spotkać w łóżkach z jednej prostej przyczyny – tam mają możliwość nocnego żerowania na człowieku. Co zdradza obecność pluskiew w domu? Otóż po zgnieceniu wydzielają one charakterystyczny, słodkawy zapach. Dużo bardziej przykrym objawem są ślady na skórze po pogryzieniu (choć te nie występują u każdego).

Skąd biorą się pluskwy w łóżku?

Pierwszym, co przychodzi nam do głowy, jest brud. Jednak pluskwy mogą pojawić się nawet w zadbanym i czystym mieszkaniu z jednego powodu – zostały tam przywleczone. Możemy przywieźć pluskwy z podróży, szczególnie jeśli lubimy wyprawy związane ze spaniem w schroniskach, hostelach, domkach campingowych itp. Można je przywlec także z pociągu lub autokaru. Pluskwy przechodzą też z mieszkania do mieszkania, np. po rurach, dlatego ważne jest udrażnianie wszelkich szczelin. Niestety, szybko się rozmnażają, dlatego zasiedlanie przez nie łóżek, kanap czy foteli jest dla nich bardzo proste.

Na czym polega tępienie pluskiew?

Nawet w przypadku odkrycia pluskiew nie jesteśmy na nie skazani, bo istnieje wiele metod odpluskwiania. Można je wymrozić suchym lodem lub przeciwnie – zadziałać ciepłą temperaturą i ogrzać całe pomieszczenie lub dany obiekt. Istnieją także chemiczne metody pozbycia się pasożytów, w tym opryskiwanie, opylanie powierzchni, zamgławianie termiczne oraz ultraniskoobjętościowe tzw. ULV. Dobrym sposobem jest też „odymianie” polegające na użyciu specjalnych świec, których dym zawiera insektycyd (środek zwalczający insekty) – trzeba tu jednak zachować wszelkie środki ostrożności! Wreszcie coś dla cierpliwych, czyli fizyczne usuwanie pojedynczych osobników poprzez trzepanie materaców, poduszek, pościeli, odkurzanie. Ten sposób jest jednak bardzo męczący i może okazać się niewystarczająco skuteczny. Jeśli problem jest znaczący, można skorzystać z pomocy profesjonalnej ekipy zajmującej się bezpiecznym odpluskwianiem pomieszczeń prywatnych i publicznych.

Likwidowanie zapachów

likwidowanie zapachów

Likwidowanie zapachów

Deodoryzacja, czyli usuwanie brzydkich zapachów, nie zawsze jest prostym zadaniem. W wielu przypadkach wymaga zatrudnienia profesjonalnej ekipy i użycia specjalnego sprzętu. Odświeżacze powietrza w sprayu, perfumy do pomieszczeń, kadzidełka, świece lub inne sposoby okazują się nieskuteczne i tylko nieudolnie maskują zapach. Wietrzenie i dokładne mycie powierzchni również może być niewystarczające lub dawać efekt tylko na krótki czas. Celem postępowania powinna być natomiast jego całkowita eliminacja. Jakimi technikami najlepiej więc przeprowadzić zabieg?

Usuwanie jakich zapachów jest najtrudniejsze?

Środki chemiczne, zawilgocone i zagrzybione ściany, zepsuta żywność, wymiociny, odchody, mocz, spalenizna, dym tytoniowy – to typowe źródła odorów, z którymi trudno sobie poradzi. Zdarza się, że za pojawieniem się fetoru stoi przykry wypadek, np. wybicie szamba. Szczególny rodzaj woni jest także wydzielany przez rozkładające się zwłoki – jeśli osoba zmarła długo przebywała w danym lokalu, usunięcie zapachu bez profesjonalnej pomocy jest wręcz niemożliwe.

Ozonowanie jako skuteczna metoda deodoryzacji

Techniką z powodzeniem stosowaną przy likwidacji odorów jest ozonowanie. Ozon to alotropowa odmiana tlenu, która w atmosferze pełni niezwykle ważną funkcję pochłaniania nadfioletu. Ekspozycja na ozon w wysokiej dawce grozi zatruciem, dlatego ozonowanie musi być przeprowadzone przez specjalnie wyszkoloną ekipę. Dzięki procedurze usuwane są nie tylko nieprzyjemne zapachy, ale także drobnoustroje i alergeny z powietrza. Technika ta sprawdza się nawet w przypadku występowania bardzo trudnych odorów, również tych pozostałych po osobie zmarłej. Zapachy nie są w tym przypadku maskowane, ale likwidowane, co pozostawia w pomieszczeniu świeże i czyste powietrze. Możliwe jest usunięcie w ten sposób nieprzyjemnych zapachów z mieszkania prywatnego, domu, piwnicy, strychu, budynku użyteczności publicznej, samochodu.

Likwidowanie zapachu neutralizacja odoru

Deodoryzacja jest więc bardzo skutecznym sposobem na eliminację problemu odoru w krótkim czasie. Ważne, aby zdecydować się na wynajęcie ekipy możliwie szybko. Wdychanie odorów jest nie tylko nieprzyjemne, ale ich źródła mogą stanowić niebezpieczeństwo dla zdrowia.